«Αθώος» ομόφωνα κρίθηκε χθες από το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης ο αντιρρησίας συνείδησης Νίκος Καρανίκας, που συνελήφθη για ανυποταξία (!) στις 20 Φεβρουαρίου -ημέρα γενικής απεργίας-, σύλληψη που προκάλεσε την αντίδραση τόσο του Συλλόγου Αντιρρησιών Συνείδησης όσο και των αλληλέγγυων που κινητοποιήθηκαν για την εκδικητική αυτή δίωξη, δεκατρία ολόκληρα χρόνια μετά την αθώωσή του για το ίδιο αδίκημα.
Στη δίκη παρέστησαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Θεσσαλονίκης Τάσος Κουράκης, Δέσποινα Χαραλαμπίδου και Γιάννα Γαϊτάνη, ενώ εκ μέρος των Οικολόγων Πράσινων κατέθεσε ο πρώην ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος. Συνήγοροι στην υπόθεση ήταν οι Θωμάς Χαραλαμπίδης και Ζωή Κωσταντοπούλου, οι οποίοι και ανέδειξαν την έλλειψη αντικειμενικών στοιχείων για την «τέλεση της πράξης», την κοινωνική και κινηματική δραστηριότητά του, καθώς και το δικαίωμά του στην άρνηση να συνταχθεί με την ιδεολογία που εκφράζει ο στρατός. Εντυπωσιακό ήταν και το ενδιαφέρον των μαρτύρων υπεράσπισης να αναδείξουν όλες αυτές τις πτυχές που έκριναν -τελικά- τον Νίκο Καρανίκα αθώο.
Άνθρωποι που συναντήθηκαν με τον Νίκο Καρανίκα σε μικρά και μεγαλύτερα κινήματα έδωσαν το δυναμικό παρών για να δώσουν τη δική τους εκδοχή για την κοινωνική ζωή και τη δράση του. Ο πρώτος αντιρρησίας συνείδησης στην Ελλάδα, Μιχάλης Μαραγκάκης, ανέδειξε με την μαρτυρία του τους λόγους για τους οποίους ο καθένας έχει δικαίωμα στην άρνηση στράτευσης. Ένας από τους μάρτυρες ήταν και ο Friedhelm Schneider, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, ο οποίος αναφέρθηκε στο διεθνές ενδιαφέρον γύρω από την υπόθεση, αλλά και στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, η οποία αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.
Ο Τάσος Κουράκης παρέθεσε και μια άλλη πολιτική πτυχή της υπόθεσης, δεδομένης της συγκυρίας, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «οι διώξεις στον Καρανίκα εξυπηρετούν άλλους σκοπούς». Τέλος, ο ίδιος, στην απολογία του, αναφέρθηκε στη δικιά του οπτική γύρω από την άμυνα, την κοινωνική άμυνα, την οποία υπηρετεί καθημερινά διά της οδού της κοινωνικής αλληλεγγύης.
