ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
"Να γυρίσουν το βλέμμα τους και να κοιτάξουν τα παιδιά μας". Με αυτά τα λόγια η μητέρα της Ασπασίας Μπόγρη, της 20χρονης σήμερα κοπέλας που έμεινε 99% ανάπηρη μετά τη δολοφονική επίθεση του πατέρα της πριν από δύο χρόνια στο Άργος, απευθύνει έκκληση στην κυβέρνηση να αλλάξει την ισχύουσα επιδοματική πολιτική που αφορά τους βαριά πάσχοντες. Για 1% η Ασπ. Μπόγρη, που, σύμφωνα με την ιατρική εκτίμηση θα παραμείνει ανάπηρη για όλη της τη ζωή, στερείται το εξωιδρυματικό επίδομα παραπληγίας - τετραπληγίας από τον ΟΓΑ, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχει νομικός περιορισμός να το λάβει εφόσον νοσηλεύεται παράλληλα. "Δεν θα λύσει τα προβλήματά μας, αλλά θα είναι μια ανάσα" μάς λέει η άνεργη μητέρα Σπυριδούλα Φατούρου, που δίνει καθημερινό αγώνα μαζί με την κόρη της σε ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης στη Λάρισα.
Το νομικό πλαίσιο, παρά την τροποποίησή του από τον προηγούμενο υπουργό Υγείας Πάνο Κουρουμπλή, που ήρε τον περιορισμό να μην καταβάλλονται τα επιδόματα σε όσους παράλληλα νοσηλεύονται σε ιδρύματα ασυλιακού χαρακτήρα, παραμένει προβληματικό για περιπτώσεις όπως της Ασπασίας. Η μητέρα της έχει διαβεβαιώσει πολλές φορές ότι νοσηλεύεται σε ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης και αποθεραπείας και όχι σε προνοιακό ίδρυμα, ωστόσο η απάντηση που λαμβάνει είναι πάντα αρνητική. Το επίδομα θα το δικαιούται η Ασπασία μόνο αν επιστρέψει σπίτι της. Ωστόσο, δεν θα δικαιούται να λάβει τα αναδρομικά ποσά.
"Δεν είναι μόνο η Ασπασία"
Από τον διοικητή του ΟΓΑ προτάθηκε στη μητέρα να περάσει πάλι από ΚΕΠΑ, με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα αναγνωριστεί αναπηρία 100%. "Δεν είναι λύση αυτή, παρ' ότι τον ευχαριστώ για την προσπάθειά του να βοηθήσει. Δεν μπορεί για 1% να κολλάμε στη γραφειοκρατία. Κάποια στιγμή τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Δεν είναι μόνο το δικό μου παιδί. Έχει ακόμη πολλά παιδιά που χρήζουν το επίδομα παραπληγίας - τετραπληγίας. Από τη στιγμή που το δικαιούνται σύμφωνα και με την ιατρική κρίση, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην το παίρνουν" αναφέρει η Σ. Φατούρου. Ούτε όμως η προσφυγή σε δημόσιο κέντρο αποκατάστασης τη βρίσκει σύμφωνη, καθώς οι παραπαίουσες δημόσιες δομές δεν μπορούν αυτή τη στιγμή να καλύψουν τις ανάγκες.
Στην Ασπασία διαπιστώθηκαν από το ΚΕΠΑ οι παρακάτω πολύ σοβαρές παθήσεις: υποξενική εγκεφαλοπάθεια, τετραπληγία απότοκος τραυματικής αιτιολογίας, κρανιοεγκεφαλική κάκωση τραυματισμός, κρίσεις επιληψίας υπό αγωγή. Ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει ορισμένες από τις βασικές θεραπείες, "δεν είναι όμως αρκετές. Για να μπορέσει σήμερα να βρίσκεται στο σημείο που βρίσκεται, χρειάστηκε να κάνουμε παραπάνω θεραπείες, όσες πραγματικά απαιτούνται για ένα τόσο σοβαρό περιστατικό. Σήμερα χάρη σε αυτές τις θεραπείες μπορεί το παιδί μου και τρώει από το στόμα, καθώς έχει βγάλει το τραχειόστομο, αναπνέει μόνη της και παλεύει όλη μέρα να καταφέρει να 'ξυπνήσει' ο εγκέφαλός της ακόμη περισσότερο, ώστε να σταθεί στα πόδια της. Αν σταθεί στα πόδια της, δεν έχω ανάγκη ούτε τα επιδόματά τους, ούτε τίποτα".
Η αλληλεγγύη είναι ο λόγος που είκοσι μήνες τώρα η Σ. Φατούρου, παρ' ότι δεν μπορεί να εργαστεί λόγω της κατάστασης της κόρης της, καταφέρνει και τα βγάζει πέρα. "Ο κόσμος έχει σταθεί δίπλα μας. Είτε μιλάμε για οικονομική βοήθεια, είτε για λόγια παρηγοριάς, όλα είναι πολύτιμα". Είναι σημαντική όμως επίσης, τονίζει, η στάση του κέντρου αποκατάστασης που χρεώνει "συμβολικά" το δωμάτιο της Ασπασίας. Ακόμη κι έτσι όμως, το κόστος είναι τριπλάσιο του σημερινού κατώτατου μισθού. Αποκορύφωμα της ένδειξης αλληλεγγύης από τον κόσμο ήταν η κίνηση μαραθωνοδρόμου που έδωσε το μετάλλιό του στην Ασπασία. "Είναι ο άνθρωπος που μου δίνει δύναμη να συνεχίζω και είναι η μόνη μαραθωνοδρόμος που δεν πρόκειται να πάρει ποτέ της μετάλλιο. Έτσι καταθέτω εγώ το δικό μου σε εκείνη γιατί της αξίζει" είπε.
Η αγωνία για το μέλλον
Στα 38 της, όταν συνέβη το δυστύχημα, η Σ. Φατούρου είδε τη ζωή της να αλλάζει δραματικά από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν καταγγέλλει κάποιον γι' αυτό. Ζητάει όμως από την πολιτεία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να παρέχει σε αυτή και την κόρη της όσα δικαιούνται. "Αν δεν μας δίνουν αυτά, τότε πώς να περιμένω να υπάρξει πρόνοια για το μέλλον. Η αποκατάσταση δεν τελειώνει εδώ. Θα συνεχιστεί και έξω από εδώ και, για να τα βγάλουμε πέρα, πρέπει να αλλάξει η στάση του κράτους". Αίτημά της είναι να επισκεφθεί το κέντρο στη Λάρισα ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός και να ακούσει όλους τους γονείς. Να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι πως είναι "να τρέμεις ακόμη και για την επόμενη στιγμή". Όπως τότε, σε ένα διάλειμμα για τσιγάρο που μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίο. "Είχα κατέβει για 10 λεπτά στο αίθριο κι όταν γύρισα, η Ασπασία είχε πάθει επιληπτική κρίση. Κι όταν δεν θα 'μαι εδώ, τι θα συμβεί; Ούτε που θέλω να το σκέφτομαι...".
