Στο επίκεντρο μιας σκληρής διαμάχης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με το τηλεοπτικό κατεστημένο των ιδιωτικών σταθμών, βρέθηκε τον περασμένο Απρίλιο το θέμα του δωρεάν διαφημιστικού χρόνου στα κόμματα, όπως προβλέπει ο νόμος.
Κι αυτό γιατί οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών διεκδικούσαν να μην καταβάλλουν το τέλος χρήσης συχνοτήτων, όπως ζητούσε η κυβέρνηση, επικαλούμενοι συμψηφισμό με τον δωρεάν χρόνο στα κόμματα, τον οποίο υποχρεούνται να παραχωρήσουν πραγματικά δωρεάν, σύμφωνα με τον νόμο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τότε, συγκεκριμένα ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς και ο γενικός γραμματέας Ενημέρωσης - Επικοινωνίας Λευτέρης Κρέτσος, επέμεινε στην απόφασή για καταβολή της οφειλής χωρίς «συμψηφισμούς», οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών κατέφυγαν στα δικαστήρια και το θέμα έκτοτε εκκρεμεί στη Δικαιοσύνη.
Σήμερα η Ν.Δ. και συγκεκριμένα η εκπρόσωπος στη διακομματική επιτροπή Σοφία Βούλτεψη επιμένει ότι ο τηλεοπτικός χρόνος που θα δοθεί δωρεάν στα κόμματα πρέπει να αποτιμηθεί σε χρήμα. Για ποιο λόγο άραγε; Είναι αλήθεια ότι, εάν ο τηλεοπτικός χρόνος αποτιμηθεί σε χρήμα, μπορεί πολύ ευκολότερα αυτό το χρήμα να διεκδικηθεί στο μέλλον από τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Εξάλλου η προσφυγή των καναλιών περιμένει να εκδικαστεί στη Δικαιοσύνη.
Η ίδια η κ. Βούλτεψη, αν και δεν παραδέχεται ότι ζήτησε να καταγαφεί διαφημιστική προβολή των κομμάτων σε χρήμα, ύψους 6 εκατ. ευρώ, στη συνέχεια παραδέχεται «την ανάγκη να υπάρχει αναλυτικά καταγεγραμμένο τι αντιστοιχεί σε κάθε κόμμα, καθώς από εκεί προκύπτει και σε ποια τηλεοπτική ζώνη θα μεταδίδονται οι δραστηριότητές τους».
Η αλήθεια είναι ότι ο όγκος της τηλεοπτικής διαφήμισης μπορεί να υπολογιστεί όχι μόνο σε χρήμα, αλλά και σε χρόνο. Σε έναν συνολικό χρόνο για όλα τα κόμματα και σε χρονική διάρκεια ανά κόμμα. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία, όπως παραδέχεται η κ. Βούλτεψη, είναι η ώρα προβολής των διαφημιστικών σποτ, η «ζώνη» υψηλής ή χαμηλής τηλεθέασης, στην οποία θα τοποθετηθούν. Και αυτό δεν μπορεί να διασφαλιστεί με... εκατομμύρια ευρώ.
Ήδη, με την ανακοίνωσή του το Ποτάμι παραδέχεται ότι: «η κατανομή όμως πρέπει να υπολογιστεί ανάλογα με την ώρα προβολής και η αποτίμηση να γίνει με όρους διαφημιστικού χρόνου», διότι «άλλη είναι η τηλεθέαση στις 2 το ξημέρωμα και άλλη στις 8 το βράδυ». Συμπληρώνει επίσης, και ορθώς, ότι «ο δωρεάν διαφημιστικός χρόνος προβλέπεται από τον νόμο. Και τα κανάλια υποχρεούνται να τον παραχωρήσουν στα κόμματα, χωρίς συμψηφισμούς ή ανταλλάγματα».
Ρήξη με τα συμφέροντα και τις «διευκολύνσεις»
Είναι ακριβώς λοιπόν αυτοί οι «συμψηφισμοί» και τα «ανταλλάγματα» που ήδη διεκδικούν οι τηλεοπτικοί σταθμοί μέσω της Δικαιοσύνης για προβολή διαφημιστικών σποτ σε παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις. Οι «συμψηφισμοί» ήρθαν στην επιφάνεια όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διεκδίκησε την καταβολή του τέλους χρήσης συχνοτήτων από τους σταθμούς, σύμφωνα και με τη λίστα μεταρρυθμίσεων που είχε καταθέσει τότε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, προκειμένου να τονώσει τα δημόσια ταμεία με χρήμα που δεν αποδίδεται από μεγάλους επιχειρηματίες.
Έτσι οι τηλεοπτικοί σταθμοί καλούνταν τότε να καταβάλουν το τέλος χρήσης συχνοτήτων από το 2011 έως το 2014, ενώ την περίοδο από το 2005 (οπότε και διατηρείται σχετικό αρχείο) έως το 2010 καταβαλλόταν κανονικά. Το τέλος (ή ετήσιο αντάλλαγμα) ορίζεται σε ποσοστό 2% επί των ακαθάριστων εσόδων (τζίρου) των τηλεοπτικών σταθμών, ενώ για τους συνδρομητικούς μπορεί να φτάσει το 3%, ανάλογα με την πρόβλεψη της «Σύμβασης Παραχώρησης». Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Διεύθυνσης Μέσων Ενημέρωσης της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας, το διαφυγόν έσοδο για το Ελληνικό Δημόσιο ανέρχεται σε 40,77 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 24,1 οφείλουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί πανελλαδικής εμβέλειας ελεύθερης λήψης και 16,6 οι συνδρομητικοί σταθμοί. Υπενθυμίζεται ότι οι συνδρομητικές πλατφόρμες, τόσο η NOVA / Forthnet, όσο και ο OTE TV είχαν δηλώσει πρόθυμοι να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους στο Δημόσιο.
ΑΓΓΕΛΑ ΝΤΑΡΖΑΝΟΥ
