Ο τίτλος της εκδήλωσης του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης «6 χρόνια gov.gr: Κλικ και έγινε!» ήταν πραγματικά δελεαστικός, τουλάχιστον για όσους δεν χρειάστηκε να μπουν, να βάλουν κωδικούς, να ξαναμπούν σε ένα άλλο περιβάλλον, να κάνουν πολλά «κλικ» και μετά να περιμένουν το έγγραφο, ενίοτε δε να χρειαστεί να καταλήξουν στο ΚΕΠ γιατί -σου το λένε ψιθυριστά- κάτι δεν λειτούργησε...
Ο πρωθυπουργός, πάντως, τον τίμησε δεόντως, ισχυριζόμενος μάλιστα πως τα επιτεύγματα στην ψηφιακή διακυβέρνηση «είναι σήμερα αντικείμενο θαυμασμού και παροχής, πια, τεχνογνωσίας από την Ελλάδα προς τη Γερμανία» - τα είχε πει και ο Πιερρακάκης για τους Ιάπωνες. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Νοσταλγώντας την εποχή που ήταν υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και οι πολίτες τού έλεγαν «Κυριάκο, άλλαξε το κράτος» -και εκείνος προχωρούσε σε απολύσεις- ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε την ψηφιοποίηση και την τεχνολογική επανάσταση «“άλμα” λογοδοσίας αλλά και βαθιά δημοκρατικής ευθύνης απέναντι στον πολίτη». Μίλησε εμφατικά για «τεχνολογία, η οποία αξιοποιείται για να αντιμετωπίσει και ζητήματα διαφάνειας ή διαφθοράς, τα οποία, δυστυχώς, είναι ενδημικά σε κάθε κρατική δομή η οποία δίνει έμφαση σε βαριές γραφειοκρατικές διαδικασίες. Νομίζω ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο ίσως δεν ανεδείχθη επαρκώς στις προηγούμενες ομιλίες», για να εξηγήσει πως «πίσω από κάθε περίπλοκη διαδικασία, πίσω από κάθε χαρτί, το οποίο πραγματικά δεν χρειάζεται, πίσω από κάθε ταλαιπωρία του πολίτη, μπορεί να κρύβεται και μία μικρή εστία διαφθοράς ή πελατειακών σχέσεων. Και όσο αυτές οι διαδικασίες απλοποιούνται, όσο το κράτος γίνεται ταυτόχρονα απρόσωπο και φιλικό, γιατί μπορούν και τα δύο να συνυπάρχουν, τόσο αντιμετωπίζουμε και τέτοια φαινόμενα, με αποτελεσματικότητα και με μία, θα έλεγα, πίστη στη δέσμευση την οποία δώσαμε να επιβάλουμε αυτή την έννοια της νομιμότητας παντού, ουσιαστικά σε όλο το φάσμα των κρατικών λειτουργιών».
Θα μπορούσε κανείς να τον ρωτήσει, βέβαια, πώς ξέφυγε ολόκληρο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ από αυτό το υπέροχο τεχνολογικό άλμα, αλλά την απάντηση την έχουμε λάβει ήδη: «Χεράτα»! Μια απάντηση που αν μη τι άλλο δείχνει πως το πρόβλημα δεν είναι οι λεγόμενες γραφειοκρατικές διαδικασίες αλλά η παραβίαση των κανόνων, μια παραβίαση που μπορεί να γίνει με και χωρίς τεχνολογία. Όπως συνέβη, άλλωστε, και με το Predator, υπερτεχνολογικό προϊόν. Οι συμβάσεις στις οποίες αναφέρεται ο Ντίλιαν δείχνουν να έχουν «ξεφύγει» (υποχρεωτικά τα εισαγωγικά) από τους θαυμαστούς ψηφιακούς ελέγχους που φέρνουν διαφάνεια και καταπολεμούν τη διαφθορά - κατά τον κ. Μητσοτάκη, πάντα.
Υπάρχει όμως κάτι πριν καν την τεχνολογία, κάτι που εκμυστηρευόταν γλαφυρά παλιός δήμαρχος αναφερόμενος σε πολεοδομικές ρυθμίσεις: Είχα, αφηγείτο, έναν αντιδήμαρχο, πολύ καλό γνώστη της νομοθεσίας. Όποτε προέκυπτε πρόβλημα, ρώταγε: «Θέλουμε να το βγάλουμε νόμιμο ή παράνομο;» και εφάρμοζε τη βολική διάταξη. Το πρόβλημα είναι οι τροπολογίες και οι φωτογραφικές διατάξεις, αυτές που περνάνε κυβερνήσεις σαν του κ. Μητσοτάκη. Αυτές που μπορούν να μπερδέψουν οποιαδήποτε τεχνολογία.
