«Θα ήταν στρατηγικό λάθος η αντιπαράθεση με την ΕΛ.Α.Σ.» τονίζει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής ο Γιώργος Ψυχογιός, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου. Ο τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. αναλύει γιατί η Αριστερά αντιτίθεται στον νέο νόμο Πλεύρη και ξεδιπλώνει τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. για μια μεταναστευτική πολιτική με βάση την ένταξη και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Με φόντο την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, πώς θα προχωρήσει το κόμμα αν η πρότασή σας για συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων δεν τύχει ανταπόκρισης από την πλευρά της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης; Διαβλέπετε τον κίνδυνο πολλαπλασιασμού των φυγόκεντρων τάσεων;
Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής είναι καθαρή: η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου δεν είναι κομματικός τακτικισμός, αλλά κοινωνική και πολιτική αναγκαιότητα. Απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει ταυτιστεί με τη διαφθορά, τη φτωχοποίηση των πολλών και την υπονόμευση των θεσμών, η κοινωνία ζητά από τις προοδευτικές κι αριστερές δυνάμεις να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Η πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα είναι μείζον πολιτικό γεγονός, δημιουργεί νέα δυναμική και ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. δεν την αντιμετωπίζει ανταγωνιστικά. Θα ήταν στρατηγικό λάθος η αντιπαράθεση.
Εδώ και ενάμισι χρόνο εργαζόμαστε με συνέπεια μέσα κι έξω από τη Βουλή για μια ευρεία σύγκλιση προοδευτικών δυνάμεων και προσωπικοτήτων. Πάντα σε πολιτική και προγραμματική βάση, με τις θέσεις, τις αρχές, τις αξίες, την παρακαταθήκη της κυβέρνησης 2015-2019 και σαφή στόχο να είμαστε καταλύτης σε έναν ισχυρό πόλο που θα κερδίσει τη Ν.Δ. και, κυρίως, θα υλοποιήσει μια άλλη πολιτική μέσα από μια προοδευτική κυβέρνηση.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση της Κ.Ε., ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. συνεχίζει με ισχυρή μαχητική δράση μέσα κι έξω από τη Βουλή και ανοιχτό κάλεσμα. Η πραγματική ανάγκη αυτή τη στιγμή είναι η συζήτηση για την ενότητα και όχι ο κατακερματισμός, όταν η κοινωνία -μας το λέει καθημερινά- αναζητά εναγωνίως κάπου να ακουμπήσει για μια ζωή με αξιοπρέπεια.
Ο υπουργός Μετανάστευσης κομπορρημονεί ότι οι δικές του, «σκληρές», θέσεις γίνονται σταδιακά κυρίαρχες στην Ευρώπη. Τι σηματοδοτεί το Νέο Σύμφωνο για μια χώρα πρώτης υποδοχής, όπως η Ελλάδα, καθώς και για τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Το νέο Σύμφωνο είναι η απόδειξη μιας ευρωπαϊκής διολίσθησης, όπου οι πιο συντηρητικές και φοβικές αντιλήψεις για το άσυλο και τη μετανάστευση χαράσσουν τελικά την πολιτική. Και η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά την πιο σκληρή εκδοχή του ευρωπαϊκού πλαισίου για να δώσει διαπιστευτήρια στις χώρες του Βίζεγκραντ ως καλός δεσμοφύλακας και αποθήκη ψυχών που κρατά τις ροές μακριά τους και, ταυτόχρονα, κλείνει το μάτι στα εγχώρια συντηρητικά ακροατήρια, ενδυναμώνοντας, με αυτό τον τρόπο, τα ακροδεξιά μορφώματα και τη ρητορική τους.
Πρακτικά, το νέο σύστημα σημαίνει δυσκολότερη πρόσβαση σε δίκαιη και εξατομικευμένη διαδικασία. Για την Ελλάδα, χώρα πρώτης υποδοχής, σημαίνει δυσανάλογο βάρος στα σύνορα, χωρίς πραγματική και υποχρεωτική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Αντί για κοινό χώρο προστασίας, οδηγούμαστε στον de facto εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων που δεν μπορούν να πάνε ούτε μπρος ούτε πίσω. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, εξάλλου, ότι η υποβολή αιτήματος ασύλου δεν είναι διοικητικό φίλτρο ταχείας απόρριψης. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα, με βάση τη Σύμβαση της Γενεύης, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και την ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου).
Θεωρείτε ότι η αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που φτάνουν το τελευταίο διάστημα στην Κρήτη ευνοεί το «αφήγημα» της κυβέρνησης (και της ευρωπαϊκής Δεξιάς) για την ανάγκη λειτουργίας «κέντρων επιστροφής» εκτός Ε.Ε.; Τι θέση παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. απέναντι σε αυτά τα επικίνδυνα σχέδια;
Η αύξηση των αφίξεων στην Κρήτη χρησιμοποιείται ήδη από την κυβέρνηση για να τροφοδοτήσει το αφήγημα του φόβου. Στη Βουλή σημειώσαμε την αύξηση των αφίξεων στην Κρήτη από 4.625 το πρώτο πεντάμηνο του 2025 σε 5.600 το 2026. Τα δεδομένα διαψεύδουν το αφήγημα ότι η αναστολή ασύλου και η συνεχής αυστηροποίηση μπορούν να «εξαφανίσουν» τις ροές. Το προσφυγικό είναι σύνθετο διεθνές ζήτημα που δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακά μέτρα, όταν η υφήλιος φλέγεται από πολέμους, κρίσεις και ανισότητες.
Εδώ και δύο χρόνια, παρά τις συνεχείς ερωτήσεις μας στη Βουλή, αλλά και τις συγκεκριμένες προτάσεις, η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει σαφές σχέδιο. Φέραμε την ηγεσία του υπουργείου προ των ευθυνών της για την κατάσταση στην Κρήτη, την έλλειψη σχεδιασμού διαχείρισης και στήριξης στην τοπική αυτοδιοίκηση και τις υπηρεσίες.
Όσο για τα λεγόμενα κέντρα επιστροφής εκτός Ε.Ε., αποτελούν μια επικίνδυνη επιλογή εξωτερίκευσης ευθύνης. Δημιουργούν γκρίζες ζώνες δικαιωμάτων, μεταφέρουν ανθρώπους σε τρίτες χώρες και απομακρύνουν τον έλεγχο από το Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου. Αντίστοιχα εγχειρήματα (Βρετανία-Ρουάντα και Ιταλία-Αλβανία) προσέκρουσαν ήδη στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι αντίθετος σε αυτά τα σχέδια. Χρειάζονται ασφαλείς νόμιμες οδοί, ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης, υποχρεωτικές και αναλογικές μετεγκαταστάσεις στα κράτη-μέλη, στήριξη των τοπικών κοινωνιών και επιστροφές μόνο με πλήρη σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.
Η κυβέρνηση της Ισπανίας νομιμοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους «χωρίς χαρτιά». Μπορεί η Αριστερά στην Ελλάδα να μιλήσει με ηγεμονικούς όρους για την ένταξη των μεταναστών, ως μεθόδου επίλυσης του δημογραφικού αλλά και στήριξης του ασφαλιστικού;
Η Ισπανία δείχνει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Η νομιμοποίηση ανθρώπων που ζουν και εργάζονται ήδη σε μια χώρα κι έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς δεν είναι «αφέλεια». Είναι ρεαλισμός, κοινωνική ένταξη και καταπολέμηση της μαύρης εργασίας. Η Ελλάδα γερνάει, η ύπαιθρος αδειάζει, κρίσιμοι κλάδοι ζητούν εργατικά χέρια και το ασφαλιστικό χρειάζεται εισφορές.
Άρα, η Αριστερά πρέπει να μιλήσει ηγεμονικά για την ένταξη: με δικαιώματα και υποχρεώσεις, πρόσβαση στη γλώσσα, στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην υγεία, αλλά και με αυστηρούς ελέγχους στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Όχι με λογική φθηνού κι αόρατου εργατικού δυναμικού, αλλά ισότιμης συμμετοχής, με βασικό πρόταγμα την κοινωνική συνοχή.
Η απουσία ένταξης δεν παράγει ασφάλεια. Παράγει αορατότητα, εκμετάλλευση και κοινωνικές εντάσεις. Αυτό που κάνει ακριβώς η κυβέρνηση του «φιλελεύθερου» κ. Μητσοτάκη, αφήνοντας ανθρώπους που ζουν δεκαετίες στη χώρα, με τα παιδιά τους να έχουν ελληνική ταυτότητα, χωρίς χαρτιά ή βάζοντας εισοδηματικό «κόφτη» για την ιθαγένεια που κρίθηκε αντισυνταγματικός. Όποιος ζει στην περιφέρεια καταλαβαίνει τη συμβολή των ανθρώπων αυτών στις τοπικές εργασίες, στην αγορά, στα Σχολεία, στους Συλλόγους, στις ομάδες, σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας.
