ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΚΗ ΜΠΑΛΗ
Ο Λάμπρος Σαββίδης μας περίμενε σ' ένα ελληνικό καφενείο στο Βερολίνο. Οι θαμώνες είναι αποκλειστικά άνδρες. Συνταξιούχοι και νεότεροι βλέπουν στην τηλεόραση το ματς με την Μπορούσια Ντόρτμουντ, κάποιοι παίζουν μπιρίμπα. Οι περισσότεροι δεν έχουν πάρει τη γερμανική υπηκοότητα, άρα δεν μπορούν να ψηφίσουν αυτή την Κυριακή. Κι όσοι έχουν δεν είναι απαραίτητο ότι θα επιλέξουν να ψηφίσουν τον Σαββίδη, υποψήφιο του κόμματος της Αριστεράς στη μονοεδρική περιφέρεια του Στέγκλιτς, στο Βερολίνο. Ωστόσο, είναι εμφανές ότι τον θεωρούν δικό τους άνθρωπο, τους αρέσει ο δυναμισμός του, η επιμονή του να αλλάξει τον κόσμο. Αυτός ο δυναμισμός του 64χρονου ηλεκτρολόγου, με τα μονίμως ανακατεμένα γκρίζα μαλλιά, ήταν που του έδωσε και το χρίσμα γι' αυτές τις εκλογές.
* Πώς πήρατε την απόφαση να βάλετε υποψηφιότητα;
Την απόφαση την πήρε για μένα το Die Linke (σ.σ.: το κόμμα της Αριστεράς). Εγώ ήμουν πάντα δραστήριος στην ελληνική κοινότητα, κι όταν ξεκίνησε η τεράστια λασπολογία εναντίον του ελληνικού λαού, στα τέλη του 2009, αρχές 2010, με πολύ άσχημα κείμενα, ενίοτε ρατσιστικά κατά των Ελλήνων, η κοινότητά μας με δική μου πρωτοβουλία είχε βγάλει ένα σημαντικότατο κείμενο το οποίο στείλαμε σε όλα τα κόμματα της Γερμανίας, στη γερμανική Βουλή και την Ελλάδα.
Με το κείμενο αυτό, το τεκμηριωμένο, δείχναμε πού είχαν ξεπεραστεί τα όρια της ηθικής. Κι έκανε μπαμ. Δυο χρόνια μετά, η Αριστερά μου ζήτησε να είμαι υποψήφιός της, κι εγώ το δέχτηκα. Είναι τιμή στο πρόσωπό μου αλλά και χειρονομία αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό. Άλλωστε σε πάρα πολλούς τομείς η Αριστερά στηρίζει τα ελληνικά θέματα σε σχέση με την κρίση.
* Η κυρίαρχη αντίληψη στην Ελλάδα είναι διαφορετική. Η Αριστερά δεν έχει ψηφίσει κανένα από τα πακέτα βοήθειας...
Μα είναι στήριξη να μην ψηφίζεις τα πακέτα, που πάνε στην πλειονότητά τους στις τράπεζες. Με αυτά τα δισεκατομμύρια δεν αναπτύσσεται η ελληνική οικονομία. Και η Αριστερά το ξέρει. Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι ένα είδος σχεδίου Μάρσαλ, σαν αυτό που έστησε στα πόδια της τη Γερμανία μετά τον πόλεμο. Επιπλέον, η Αριστερά είναι διατεθειμένη να στηρίξει την Ελλάδα, εάν μια αυριανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να προχωρήσει στη μονομερή ακύρωση των Μνημονίων.
Κοιτάξτε, το να φαλιρίσει ένα κράτος δεν σημαίνει ότι έρχεται η ολική καταστροφή. Θα περάσει μερικά χρόνια δύσκολα, αλλά θα έχει απαλλαγεί από το δυσβάστακτο χρέος.
* Πιστεύετε ότι οι Γερμανοί πολίτες θα αποδεχτούν εύκολα ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους;
Όχι, στην πλειονότητα του γερμανικού λαού δεν θα αρέσει, δεν θα στήριζε μια τέτοια απόφαση. Αλλά ένας σημαντικός λόγος γι' αυτό είναι και το ότι οι Γερμανοί πολίτες είναι λάθος πληροφορημένοι. Όλοι τους λένε ότι οι φορολογούμενοι στέλνουν στην Ελλάδα βοήθεια. Αυτό δεν είναι αλήθεια.
* Γιατί πιστεύετε ότι οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι δεν θέλουν να συνεργαστούν με την Αριστερά μετεκλογικά;
Νομίζω ότι η άρνησή τους έχει περισσότερο να κάνει με λόγους τακτικής. Είναι τεράστια η προπαγάνδα που κάνουν κυρίως οι Φιλελεύθεροι για το πόσο επικίνδυνο θα είναι να συμμετέχει η Αριστερά στην κυβέρνηση, οπότε οι άλλοι για λόγους τακτικής αρνούνται ότι θα συνεργαστούν. Πιστεύω όμως ότι εάν υπάρχει μια πλειοψηφία πέραν της Δεξιάς, τελικά θα βάλουν νερό στο κρασί τους. Άλλωστε στα βασικά -φορολογικό, κατώτατο μεροκάματο κ.λπ.- οι απόψεις μας δεν απέχουν πολύ.
* Να βάλουμε ένα στοίχημα για τα αποτελέσματα το βράδυ της Κυριακής;
Εγώ είναι αισιόδοξος άνθρωπος και άνθρωπος του αγώνα. Το στοίχημά μου είναι να υπάρχει μια έστω οριακή πλειοψηφία πέρα από τη Δεξιά στη νέα Βουλή. Και θα δώσω τη δική μου μικρή μάχη μέχρι το τέλος.
Πράγματι. Λίγο αργότερα, πηγαίνουμε στο κεμπαμπτζίδικο της γωνίας. Ο Σαββίδης κερνάει λουκάνικο με κάρι, την τοπική σπεσιαλιτέ του Βερολίνου. Ο μαγαζάτορας είναι Κούρδος αλεβίτης, μας πιάνει αμέσως την κουβέντα για τα πολιτικά, είναι πυρ και μανία με τις τράπεζες και με τους πολίτες που καταπίνουν τα ψέματα της κυβέρνησης αμάσητα, όπως λέει. Μετά από δέκα λεπτά ο Σαββίδης μάλλον έχει κερδίσει ακόμη μια ψήφο: «Είσαι Έλληνας και κατεβαίνεις με την Αριστερά; Πώς σε λένε; Η γυναίκα μου θα σε ψηφίσει. Ίσως και μερικές φιλενάδες της. Κρίμα, εγώ ακόμα δεν έχω τελειώσει τη διαδικασία με την υπηκοότητα»...
