Επιστημονική έρευνα βρήκε ενδείξεις ότι η καταστροφική σύγκρουση πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια μεγάλου αστεροειδούς με τη Γη, η οποία εξαφάνισε τα τρία τέταρτα των ειδών που ζούσαν, έπεσε στην περιοχή της χερσονήσου Γιουκατάν του σημερινού Μεξικού, και συνέβη όταν στο βόρειο ημισφαίριο ήταν άνοιξη. Έτσι τα ζώα στο βόρειο ημισφαίριο θα ήταν πιο ευάλωτα στην έντονη ζέστη αμέσως μετά το χειμώνα
Η πρόσκρουση του αστεροειδούς στη Γη ήταν καταστροφική για τους δεινόσαυρους, αλλά η εποχή που σημειώθηκε, αύξησε σημαντικά τα ποσοστά εξαφάνισης για άλλα είδη, σύμφωνα με την έρευνα. Η πρόσκρουση την άνοιξη σημαίνει ότι πολλά ζώα βόρεια του ισημερινού θα ήταν ιδιαίτερα ευάλωτα στον έντονο καύσωνα που σημειώθηκε από τη σύγκρουση, αφού μόλις είχαν βγει από τους σκληρούς μήνες του χειμώνα. Άλλα ζώα στο νότο μπορεί να τα κατάφεραν καλύτερα, δεδομένου ότι ήταν φθινόπωρο, ειδικά αν είχαν κρυφτεί σε λαγούμια.
Οι ερευνητές από τη Σουηδία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και τη Βρετανία, με επικεφαλής τη δρα Μέλανι Ντούρινγκ του σουηδικού Πανεπιστημίου της Ουψάλα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature, εκτιμούν από το κατακλυσμικό συμβάν, επέφερε μαζική εξαφάνιση ειδών, περίπου του 76% ή των τριών τετάρτων του συνόλου που ζούσαν πάνω στη Γη. Ανάμεσα στα θύματα ήταν οι μη ιπτάμενοι δεινόσαυροι, οι πτερόσαυροι, οι αμμωνίτες και τα περισσότερα θαλάσσια ερπετά, ενώ επιβίωσαν τα θηλαστικά (για τα οποία άνοιξε πλέον ο δρόμος να κυριαρχήσουν στη συνέχεια), τα πουλιά, οι κροκόδειλοι και οι χελώνες.
Η πρόσκρουση του αστεροειδoύς προκάλεσε ένα ακραίο παγκόσμιο κύμα καύσωνα που αποδείχθηκε θανατηφόρο για πολλά ζώα. Στη συνέχεια, οι θερμοκρασίες πιστεύεται ότι έπεσαν κατακόρυφα σε έναν πυρηνικό χειμώνα που οδήγησε πολλά ακόμη είδη στην εξαφάνιση.
Οι επιστήμονες περιγράφουν πώς εντόπισαν εποχικούς κύκλους στους ρυθμούς ανάπτυξης των οστών των ψαριών, μαζί με αλλαγές στα ισότοπα του άνθρακα που συνδέονται με εποχιακές διακυμάνσεις στην αφθονία του ζωοπλαγκτού, βασικού διατροφικού συστατικού για τα ψάρια. Όλα τα ευρήματα δείχνουν ότι τα ψάρια πέθαιναν την άνοιξη. Οι ερευνητές μελέτησαν για ψάρια που είχαν πεθάνει μαζικά εκείνη τη μέρα και βρέθηκαν στη Βόρεια Ντακότα των ΗΠΑ, αναλύοντας - με τη βοήθεια της τομογραφίας υψηλής ανάλυσης ακτίνων Χ στον επιταχυντή του Ευρωπαϊκού Συγχρότρου (ESRF) - τα μοτίβα ανάπτυξης που είχαν αποτυπωθεί στα απολιθωμένα οστά τους. Σε συνδυασμό με την ανάλυση στοιχείων για τα ισότοπα άνθρακα στα οστά των ψαριών, η «ετυμηγορία» ήταν ότι η καταστροφή ήλθε την άνοιξη.
Ξεχωριστή έρευνα για τα απολιθώματα που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο από τον καθηγητή Phillip Manning του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ κατέληξε σε παρόμοιο συμπέρασμα.
Μέχρι σήμερα ο προσδιορισμός της πρόσκρουσης είχε εστιάσει στην χρονική ακρίβεια με αποκλίσεις της κλίμακας των μερικών χιλιάδων ετών, αλλά η εποχή του έτους ήταν άγνωστη.
Η πτώση του αστεροειδούς την άνοιξη, συνέπεσε μια ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο στάδιο για πολλά είδη που αναπαρήγαγαν και αναπτύσσονταν εκείνη την εποχή του έτους, κάτι που θα συνέβαλε στην κατοπινή μαζικότητα της εξαφάνισης τους. Από την άλλη, τα είδη του νοτίου ημισφαιρίου, όπου θα υπήρχε τότε φθινόπωρο, φαίνεται στη συνέχεια να ανέκαμψαν με διπλάσια ταχύτητα σε σχέση με εκείνα του βορείου ημισφαιρίου, σύμφωνα με τους ερευνητές.
