Η άλλοτε κραταιά συντηρητική παράταξη της Άνγκελα Μέρκελ βλέπει μόνο την ίδια να διασώζει την δημοφιλία της στην Γερμανία, την ώρα που οι Χριστιανοδημοκράτες συνεχίζουν να καταγράφουν όλο και πιο μικρά ποσοστά δημοφιλίας, λιγότερο από έξι μήνες πριν τις εκλογές για την νέα ομοσπονδιακή βουλή στο τέλος Σεπτεμβρίου. Η τελευταία μηνιαία έρευνα Deutschlandtrend για τον Απρίλιο στην ερώτηση τι θα ψήφιζαν οι πολίτες εάν γίνονταν εκλογές αυτό το Σαββατοκύριακο καταγράφει τα εξής ποσοστά:
- 27% Χριστιανοδημοκράτες (έξι μονάδες χαμηλότερα σε σχέση με τον Μάρτιο - σχεδόν δέκα χαμηλότερα σε σχέση με τον Δεκέμβριο)
- 22% Πράσινοι (δύο μονάδες πάνω από το Μάρτιο)
- 16% Σοσιαλδημοκράτες (αμετάβλητοι)
- 11% Εναλακτική για την Γερμανία (αμετάβλητοι)
- 9% Φιλελεύθεροι (δύο μονάδες πάνω)
- 7% Αριστερά (αμετάβλητοι)
Οι Χριστιανοδημοκράτες φαίνεται έτσι να υφίστανται τις απώλειες από τις αποτυχίες στο μέτωπο της πανδημίας, την ώρα που οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν φτάσει το μέγιστο χαμηλό σημείο συρρίκνωσης των ποσοστών τους, αν και συγκυβερνούν. Μόνο το 35% των πολιτών δηλώνει ότι είναι ικανοποιημένο από την κυβέρνηση, σε σχέση με το εντυπωσιακό 70% του περασμένου Νοεμβρίου. Το 79% απορρίπτει την τακτική που ακολουθείται για την πανδημία, όταν τον Δεκέμβριο την ενέκρινε το 60% περίπου. Και δεν είναι απρόσμενο, όταν οι αριθμοί κρουσμάτων και θανάτων έχουν εκτιναχθεί, ενώ το πρόγραμμα εμβολιασμού «σέρνεται» σε επιδόσεις. Η επιβολή αυστηρών περιοριστικών μέτρων τις ημέρες εορτασμού του καθολικού Πάσχα ήταν μάλλον «ταφόπλακα» για την απήχηση των συντηρητικών πολιτικών στο παραδοσιακό τους κοινό.
Έτσι, μπορεί η Μέρκελ να συνεχίζει ακάθεκτη να ηγείται στη λαοφιλία με 58% και ο ηγέτης του «αδερφού κόμματος» των Χριστιανοκοινωνιστών και πρωθυπουργός της Βαυαρίας Μάρκους Σέντερ να ακολουθεί με 54%, αλλά πίσω από την αποδοχή των προσώπων μοιάζει να ακολουθεί το χάος, την περίοδο μάλιστα που οι Χριστιανοδημοκράτες αναζητούν τον νέο τους ηγέτη. Εάν η καθημερινότητα των Γερμανών δεν αλλάξει σημαντικά τους επόμενους μήνες, είναι πολύ πιθανό η επίσημη είσοδος της χώρας σε προεκλογική περίοδο να βρει τους Πράσινους σε θέση να διεκδικούν ακόμη και την πρωτιά στην κάλπη, κάτι πρωτοφανές στην γερμανική πολιτική σκηνή.
