Πυροδότησε τη ζώνη με τα εκρηκτικά που φορούσε για να μην πέσει ζωντανή στα χέρια των αστυνομικών. Είχαν περικυκλώσει τα ξημερώματα της Τετάρτης το κρησφύγετό τους στο Σεν - Ντενί, μακριά από τα φώτα του Παρισιού, μακριά από το ιλουστρασιόν "εξώφυλλο" της Πόλης του Φωτός. Η Χάσνα Αϊτμπουλαχσέν έγινε η πρώτη γυναίκα - καμικάζι στη Γαλλία. Θυσίασε τη ζωή της στο όνομα του τζιχάντ, η υπέρτατη θυσία. Τα ξημερώματα, ύστερα από μια δραματική πολιορκία, με τους αστυνομικούς των ειδικών δυνάμεων να ωρύονται απ' έξω "πες του φίλου σου να παραδοθεί", η πόρτα του διαμερίσματος πέφτει, την ανατίναξαν με εκρηκτικά. Η Χάσνα ήταν μέσα μαζί με άλλους τέσσερις άνδρες. Δεν δίστασε καθόλου, τράβηξε πιστόλι κατά των αστυνομικών και μετά το "κορδόνι" και πυροδότησε τα εκρηκτικά...
Αυτή ήταν η εκδοχή των γεγονότων όπως την γνωρίζαμε τουλάχιστον ως το βράδυ της Παρασκευής, όταν η γαλλική αστυνομία διέρρευσε πως η Χάσνα δεν ήταν εν τέλει καμικάζι, ένας άνδρας ήταν, ο τρίτος νεκρός της "πολιορκίας". Αλλά αυτό ίσως και να μην αλλάζει πολλά, ούτε για τις γυναίκες - καμικάζι του τζιχάντ, ούτε για την ίδια την Χάσνα.
Μια γυναίκα λέει ότι τη γνώριζε από τότε που ήταν παιδί. "Δεν είναι τρομοκράτισσα", διαβεβαιώνει. "Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το έκανε, της έκαναν πλύση εγκεφάλου. Είχε άσχημα παιδικά χρόνια. Ξέρω τη μητέρα της, τον πατέρα της. Η μητέρα της μου κρατούσε τα παιδιά. Αλλά μετά η πρόνοια ανέλαβε τη φροντίδα της Χάσνα και των αδελφών της, όλοι διασκορπίστηκαν, ο πατέρας έφυγε και άφησε τη μάνα μόνη με τα παιδιά"... Άλλη μια ιστορία από τα λαϊκά προάστια, εκεί που η απελπισία ανατινάζει το μυαλό πολύ πριν αναλάβουν δράση οι αυτοσχέδιες βόμβες του τζιχάντ...
Μολονότι εκατοντάδες γυναίκες έχουν καταφύγει τα δύο τελευταία χρόνια στη "Γη του τζιχάντ", τη Συρία ή το Ιράκ, ελάχιστες είναι εκείνες που επιλέγουν την οδό του "μάρτυρα". Η καμικάζι του Σεν Ντενί ωστόσο -αν όντως ήταν η Χάσνα- σε αντίθεση με τους άνδρες που ανατινάχτηκαν το βράδυ της περασμένης Παρασκευής στους δρόμους του Παρισιού, δεν πήρε μαζί της στον θάνατο αθώους περαστικούς.
"Η συμμετοχή των γυναικών σε αιματοχυσίες και σε πράξεις που προκαλούν συντριπτική οδύνη, ανέκαθεν προκαλούσε ανάμεικτα συναισθήματα, κατάπληξη, απέχθεια, ενδιαφέρον" αναφέρει η κοινωνιολόγος και ερευνήτρια Φατιμά Λανέ, συντάκτης της έκθεσης "Γυναίκες καμικάζι, ο γυναικείος τζιχάντ" που δημοσιεύτηκε από το Γαλλικό Κέντρο Έρευνας για την Πληροφόρηση (CF2R), υπενθυμίζοντας ότι και το Ισλάμ καταδικάζει την αυτοκτονία.
Το 1985 μια 18χρονη Λιβανέζα, η Σάνα Μάιντλι, οδήγησε ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο σε μια αυτοκινητοπομπή Ισραηλινών σκοτώνοντας δύο στρατιώτες. Ήταν η πρώτη μιας μακράς λίστας γυναικών - μαρτύρων στη χώρα της, αλλά επίσης και στο Ισραήλ, στην Τουρκία, την Ινδία, στο Πακιστάν, το Ουζμπεκιστάν, στην Τσετσενία και στο Ιράκ. Μέχρι το 2006, περισσότερες από 220 γυναίκες - καμικάζι "θυσιάστηκαν", αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 15% του συνόλου των βομβιστών αυτοκτονίας.
Μεταξύ αυτών ήταν η Ιρακινή Σατζίντα Αλ Ρασάουι, που τον Νοέμβριο του 2005 επιχείρησε να ανατιναχθεί ανάμεσα στους καλεσμένους ενός γάμου σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο του Αμάν, στην Ιορδανία. Οι ηγέτες της Αλ Κάιντα, που τη θεωρούσαν ηρωίδα, ζητούσαν την απελευθέρωσή της. Μετά τον θάνατο του Ιορδανού πιλότου Μάαζ αλ Κασάσμπεχ, τον οποίο έκαψαν ζωντανό μέσα σε ένα κλουβί οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, η Ρασάουι εκτελέστηκε...
Τα τελευταία χρόνια γυναίκες καμικάζι χρησιμοποιεί συχνότερα η νιγηριανή Μπόκο Χαράμ. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να στέλνει σε πολυσύχναστες λαϊκές αγορές ανήλικα κορίτσια, το μικρότερο από τα οποία ήταν μόλις 7 ετών. Σ' αυτές τις περιπτώσεις, οι "αρχηγοί" συνήθως πυροδοτούν τα εκρηκτικά με τα οποία είναι ζωσμένα τα κορίτσια από απόσταση, μέσω κινητών τηλεφώνων.
Στο Μαϊντουγκούρι -μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της βόρειας Νιγηρίας- οι επιθέσεις αυτοκτονίας είναι καθημερινό φαινόμενο, επισημαίνει ο Μαρκ Αντουάν Περούζ ντε Μονκλό, ερευνητής στο Ινστιτούτο Ερευνών για την Ανάπτυξη (IRD). Πρόκειται κυρίως για γυναίκες ή παιδιά, κοριτσάκια, που εκδικούνται τον θάνατο του συζύγου ή του πατέρα τους, ο οποίος σκοτώθηκε σε συγκρούσεις με τον στρατό της Νιγηρίας. Η εκδίκηση για τον θάνατο ενός γονιού είναι συχνά το κίνητρο και των γυναικών - καμικάζι της Τσετσενίας. Οι "μαύρες χήρες" έχουν σκοτώσει δεκάδες ανθρώπους μέχρι σήμερα.
Στους άνδρες καμικάζι οι ιμάμηδες υπόσχονται τον Παράδεισο μαζί με τις ηδονές που τον συνοδεύουν οι περίφημες "72 παρθένες" που θα τους συντροφεύουν. Τις γυναίκες όμως δεν τις περιμένει καμία απόλαυση ούτε στον άλλο κόσμο: το μόνο που μπορούν να τους υποσχεθούν είναι ότι μετά θάνατον θα ξανασυναντήσουν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο, ίσως τον νεκρό σύζυγό τους...
