Η προσφυγή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δανέζικου δικαστηρίου το οποίο εξέταζε την υπόθεση εργαζόμενου σε κέντρο φροντίδας παιδιών, του Κάρστερν Κάλτοφτ ο οποίος κατήγγειλε ότι απολύθηκε από την εργασία του επειδή είναι παχύσαρκος, καθώς ζυγίζει 160 κιλά και έχει δείκτη μάζας σώματος 54, έβαλε στο τραπέζι του Δικαστηρίου της Ε.Ε. το κατά πόσο το ευρωπαϊκό δίκαιο απαγορεύει τις διακρίσεις με βάση το βάρος.
Το Δικαστήριο αποφάσισε πως η παχυσαρκία μπορεί να θεωρηθεί αναπηρία, αν καθιστά δύσκολη την επαγγελματική ζωή του προσώπου που υποφέρει από αυτήν, γεγονός που σημαίνει ότι καλύπτεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία που απαγορεύει τις διακρίσεις στον χώρο εργασίας. Ωστόσο, η ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν περιλαμβάνει κάποια απαγόρευση των διακρίσεων στον χώρο εργασίας εξαιτίας του βάρους του εργαζόμενου. Απαγορεύει όμως τις διακρίσεις εξαιτίας αναπηρίας.
Οπότε, αν το βάρος του εργαζόμενου εμποδίζει «την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή του προσώπου αυτού στην επαγγελματική ζωή στην ίδια βάση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους», τότε μπορεί να θεωρηθεί αναπηρία και καλύπτεται από τη νομοθεσία.
Εναπόκειται στο δανέζικο δικαστήριο να αποφασίσει αν αυτό ισχύει στην περίπτωση του Κάλτοφτ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, με βάση τις εκτιμήσεις του 2008, περίπου το 23% των γυναικών και το 20% των ανδρών στην Ευρώπη είναι παχύσαρκοι.
