Του Στάθη Λουκά
Τις αρχές Ιουλίου έγιναν στην Τεργέστη σημαντικές εκδηλώσεις για την ελληνική κρίση, υποστήριξης των εργαζομένων, του ελληνικού λαού και της ελληνικής κυβέρνησης. Όλα άρχισαν στις 4 Ιουλίου με διαδήλωση που έγινε μπροστά στην έδρα και εκκλησία -στην προκυμαία- της Ιστορικής Κοινότητας της Τεργέστης και που διοργάνωσαν η Altra Europa (Άλλη Ευρώπη), και τα κόμματα Rifondazione Comunista (Κομμουνιστική Επανίδρυση), SEL (Αριστερά Οικολογία Ελευθερία) PKI (Κόμμα Ιταλών και Σλοβένων Κομμουνιστών) με σημαντική συμμετοχή κόσμου.
Τις 5 Ιουλίου συζητήθηκε το θέμα και στη γενική συνέλευση της Κοινότητας και η απόφασή της για την ελληνική κρίση μεταδόθηκε -πλήρως- από τη RAI 3 (Περιφερειακό Δίκτυο Κρατικής Τηλεόρασης), τοπικές τηλεοράσεις και τοπικούς ραδιοσταθμούς και δημοσιεύτηκε στη μεγάλη εφημερίδα της πόλης και σε άλλη μικρή. Σαν αποτέλεσμα, είχαμε την πρωτοβουλία της Νεολαίας του Δημοκρατικού Κόμματος, που ζήτησε την αίθουσα εκδηλώσεων και εκθέσεων της Κοινότητας. Εκεί, τις 17 Ιουλίου, έγινε μια συζήτηση -που κράτησε πάνω από τρεις ώρες- με ομιλητές τον πρόεδρο της Κοινότητας Giorgio Contento (επιχειρηματίας), τον Fabio Spitaleri (πανεπιστημιακός) και τον Francesco Russo (γερουσιαστής του Δημ. Κόμματος) και τη συμμετοχή στη συζήτηση του SEL και Ελλήνων, όχι μόνο από την Τεργέστη αλλά και από την Ούντινε. Η συνάντηση είχε σαν τίτλο «Στρογγυλό τραπέζι για τον ρόλο και την ιδέα της Ευρώπης κάτω από το φως του ελληνικού δημοψηφίσματος και την κρίση ταυτότητας της Σοσιαλδημοκρατίας». Εκείνο που προέκυψε σαν καταστάλαγμα - με σημαντική τη συμβολή, πέρα από τους / τις Έλληνες / Ελληνίδες, της ιταλικής νεολαίας - ήταν:
α. Έντονη κριτική στην παρεμβατικότητα των εκπροσώπων των θεσμών, όπως ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Σούλτς -που έπρεπε να κρατήσει αυστηρή ουδετερότητα- κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος.
β. Η πλήρης καταδίκη της λιτότητας και η αναγκαιότητα πολιτικής ολοκλήρωσης της Ε.Ε., με ισχυρή πολιτική διακυβέρνηση -δημοκρατικά εκλεγμένη- και η δημιουργία του χώρου της Ευρωζώνης με παραμετρική αρμονιοποίηση φορολογικής, οικολογικής και κοινωνικής πολιτικής, και επενδύσεις σε έρευνα και δημιουργία μηχανισμών μεταφοράς πλούτου από τις πλούσιες περιοχές στις πιο φτωχές.
γ. Η αναγκαιότητα επανάκτησης στις καινούργιες συνθήκες και αντιθέσεις της σοσιαλδημοκρατικής-σοσιαλιστικής ταυτότητας.
