Χωρίς προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς άφησε η απερχόμενη συγκυβέρνηση εκατοντάδες χιλιάδες υπερχρεωμένα στις τράπεζες νοικοκυριά, παρά τις επικοινωνιακές απόπειρές της να εμφανίσει "τακτοποιημένο" το φλέγον ζήτημα.
Αφού ο προτελευταίος αρμόδιος υπουργός Ν. Δένδιας αποχωρώντας κατέθεσε "σκέψεις" για ενδεχόμενες ρυθμίσεις, και παρά τις γενικόλογες αναφορές περί παράτασης της προστασίας της πρώτης κατοικίας για έξι μήνες, που κυκλοφόρησαν χωρίς να ισχύουν, τελικά η απερχόμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης κατέστησε σαφές με τον πιο προκλητικό τρόπο ότι δεν υφίστανται λόγοι ανανέωσης του προηγούμενου καθεστώτος αναστολής των πλειστηριασμών, ενώ τον πρώτο και τελευταίο λόγο έχουν οι τράπεζες διά του Κώδικα Δεοντολογίας της ΤτΕ.
Ο Ν. Δένδιας είχε κάνει λόγο για 36 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενου χρέους ιδιωτών ή για 27 δισ. "κόκκινα" στεγαστικά δάνεια.
Με τα σημερινά δεδομένα, στην πραγματικότητα, άρση της αναστολής πλειστηριασμών αποφασίστηκε από το τέλος του 2013 οδηγώντας σε παύση ισχύος του σχετικού προστατευτικού καθεστώτος. Το 2014 χαρακτηρίστηκε μεταβατική περίοδος έως ότου υπάρξει ένα "πλαίσιο" για ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους κι έτσι μόνο για τον χρόνο αυτό η κυβέρνηση θεσμοθέτησε περιορισμένη προστασία της κύριας κατοικίας μέσω πολλαπλών και σωρρευτικών προϋποθέσεων, με βασικό κριτήριο να κρατήσει μόνιμα ενεργά τα δάνεια ή να "αναστήσει" τα αδρανή, υπέρ των τραπεζών.
Από τον Δεκέμβριο 2013 ήταν σαφές ότι πρόκειται για μετάβαση στο 2015, οπότε δεν θα ισχύει ούτε ένα αντίστοιχο θεσμοθετημένο, ελάχιστο επίπεδο προστασίας της πρώτης κατοικίας δανειοληπτών από πλειστηριασμούς, αλλά θα δημιουργηθούν "θεσμοί" των ίδιων των τραπεζών.
Μάλιστα ο Ν. Δένδιας έχει χαρακτηρίσει τη μεταβατική ρύθμιση (του προκατόχου του Κ. Χατζηδάκη) ως άνευ ουσίας, καθώς εντάχθηκαν λιγότερες από 3.000 περιπτώσεις, όταν οι αρχικές επαγγελίες αναφέρονταν σε κάλυψη του 90% των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.
Προστασία μπορούν να επιδιώξουν οι δανειολήπτες μόνο δικαστικώς μέσω του "νόμου Κατσέλη", για τον οποίο, σημειωτέον, ο ορισμός δικάσιμου φτάνει πλέον μέχρι και το 2030.
Όσο για τον Κώδικα Δεοντολογίας της ΤτΕ, αφήνει την απόφαση για περίοδο αναστολής (καθώς και για περίοδο χάριτος) στις ίδιες τις τράπεζες, ενώ ορίζεται ως χρόνος παρουσίασης όλων των στοιχείων και πρόταση ρύθμισης μόνο για "συνεργάσιμους δανειολήπτες" χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες.
Υπενθυμίζεται ότι για το θέμα είχε κάνει παρέμβαση η καταναλωτική οργάνωση ΕΚΠΟΙΖΩ κάνοντας λόγο για έλλειψη κοινωνικής ευθύνης ή για ελλιπή πληροφόρηση εκ μέρους της συγκυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, που τελικά λειτουργεί υπέρ των τραπεζών καθώς αφήνει "τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα" και σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι:
-Οι διατάξεις του Κώδικα Δεοντολογίας δεν αφορούν οφειλές που έχουν καταγγελθεί και κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε αναγκαστική εκτέλεση, αλλά οφειλές που πρόκειται ή μόλις έχουν βρεθεί σε καθυστέρηση - δηλαδή σκοπός του είναι να προλάβει την υπερχρέωση και όχι να τη θεραπεύσει.
-Ενώ στελέχη τραπεζών διαμηνύουν ότι δεν τους ενδιαφέρουν οι πλειστηριασμοί, κάθε Τετάρτη, στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας, βγαίνουν ακίνητα στο σφυρί.
Αντιγόνη Ζούντα
