«Λέω ευθέως, ότι όλη η κριτική του Κ. Λαπαβίτσα είναι λάθος» δήλωσε ο Γ. Σταθάκης στο ΣΤΑΡ και αναφερόμενος στη διεθνή πρακτική παρέπεμψε τον Κ. Λαπαβίτσα «στο πρόγραμμα του Ομπάμα, για τη διάσωση της α' κατοικίας στην Αμερική, το οποίο ήταν ύψους 100 ευρώ και ξεκίνησε με 5 ευρώ το αρχικό κεφάλαιο. Υπάρχει μόχλευση, υπάρχει δανεισμός αυτού του φορέα και υπάρχει διασπορά της ρύθμισης και της αποπληρωμής, μέρους αυτών σε ένα βάθος χρόνος από 6 έως 10 χρόνια. Άρα δεν χρειάζεσαι τα λεφτά της σεισάχθειας και του κουρέματος των κόκκινων δανείων να είναι στο ταμείο σου. Δεν ισχύει αυτό πουθενά, η διεθνής πρακτική είναι δεδομένη».
Αναλύοντας περαιτέρω πρόσθεσε: «Η διαδικασία διαχείρισης έχει κοινωνικά και εισοδηματικά κριτήρια και προσαρμόζει το κάθε δάνειο εξατομικευμένα, στη δυνατότητα αποπληρωμής του. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει φυσικά, επιμήκυνση, μείωση του επιτοκίου και κούρεμα για αυτούς που δεν μπορούν να πληρώσουν. Για αυτή τη διαδικασία δεν χρειάζεται να έχεις τα λεφτά στο ταμείο για το σύνολο των 20 δις. των στεγαστικών δανείων, που θα ενταχθούν σε αυτή τη διαδικασία, χρειάζεσαι κάτι λιγότερο από το 10% για να ξεκινήσεις αυτή τη διαδικασία. Αυτό είναι το πρόγραμμα, πολύ προσεγμένο στην λεπτομέρειά του και οι κριτικές δεν μπορούν να το κλονίσουν στο τρόπο, με τον οποίο έχει διατυπωθεί».
Τόνισε επίσης ότι «η κυβέρνηση θέλει να αφήσει αποκλειστικά τη διαχείριση των κόκκινων δανείων στις τράπεζες». Αυτό που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι «οι τράπεζες τα τελευταία χρόνια για διάφορους λόγους, δεν θέλουν να διαχειριστούν τα κόκκινα δάνεια. Χρειάζεται λοιπόν, ένα κανονιστικό πλαίσιο, το οποίο με ισχυρά κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια θα επιβάλλει ένα τρόπο διαχείρισης στις τράπεζες υπέρ των δανειοληπτών. Δεν είναι οικονομικό, δεν είναι λαϊκισμός, είναι μια προφανής και αυτονόητη πρόταση που αλλάζει τα δεδομένα υπέρ των δανειοληπτών».
Ο κ. Μαρκόπουλος έκανε σαν να μην καταλαβαίνει και «δεν έβλεπε» καμία διαφορά, ούτε αντιπαράθεση, ανάμεσα στην κυβέρνηση και την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, γι' αυτό ο Γ. Σταθάκης διευκρίνισε ότι πρόκειται για ακριβώς το αντίθετο, από αυτό που προτείνει ο κ. Δένδιας και η κυβέρνηση, το οποίο αφορά έξι διαφορετικά εργαλεία, μεταξύ τράπεζας και δανειολήπτη, όπου η τράπεζα θα αποφασίσει με ποιο τρόπο θα γίνει η διευθέτηση. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ένα κανονιστικό πλαίσιο το οποίο θα επιβληθεί να εφαρμόσουν οι τράπεζες προς όφελος των δανειοληπτών και εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά.
Kατ. Μπρέγιαννη
