Η φετινή γιορτή της κινηματογραφικής γαλλοφωνίας κάνει έναρξη με την ταινία «Η ορχήστρα του αδελφού μου». Η ταινία του Εμανουέλ Κουρκόλ αναφέρεται σε έναν διεθνούς φήμης μαέστρο που ανακαλύπτει ότι είναι υιοθετημένος και ότι έχει έναν αδελφό, ο οποίος εργάζεται σκληρά και παίζει τρομπόνι σε μια τοπική μπάντα πνευστών. Εκ πρώτης όψεως όλα τούς χωρίζουν, εκτός από την αγάπη τους για τη μουσική. Διαπιστώνοντας το ταλέντο του αδελφού του, ο καταξιωμένος γιος της οικογένειας αναλαμβάνει να διορθώσει την αδικία της μοίρας.
Στο διαγωνιστικό μέρος
Η φετινή διοργάνωση υποδέχεται την πολυβραβευμένη σταρ Ιζαμπέλ Ιπέρ («Η δασκάλα του πιάνου») με αφορμή την προβολή της ταινίας «Ασυνήθιστες φίλες» («La prisonnière de Bordeaux») της Πατρισιά Μαζουί. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες που συμπληρώνουν το διαγωνιστικό μέρος βρίσκουμε τις «Τρεις φίλες» του Εμανουέλ Μουρέ, όπου μια εξαφάνιση θα φέρει στην επιφάνεια μυστικά, αμφιβολίες και ψέματα στις ζωές τριών φιλενάδων, και το κοινωνικό δράμα «Το Παρίσι του Σουλεϋμάν» του Μπορίς Λοκίν, όπου ένας διανομέας φαγητού έχει δύο μέρες για να προετοιμαστεί για την κρίσιμη συνέντευξη που θα του εξασφαλίσει τη νόμιμη παραμονή στη χώρα. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον σκηνοθέτη μετά την προβολή της ταινίας.
Φυσικά, από γαλλόφωνο φεστιβάλ δεν θα μπορούσε να λείπει ο σταθερά παραγωγικός Φρανσουά Οζόν, που παρουσιάζει την ταινία «Όταν έρθει το φθινόπωρο». Ξεχωρίζουμε, επίσης, την ταινία «Όσα μας λείπουν» του Γκιγιόμ Σενέ, με έναν ήρωα που διασχίζει όλο το Τόκιο με το ταξί του αναζητώντας την κόρη του, εννιά χρόνια μετά τον χωρισμό του από τη γυναίκα του. Μέχρι που μια μέρα εκείνη μπαίνει στο ταξί του, αλλά δεν τον αναγνωρίζει. Προβάλλεται και το «Θεϊκό τυρί» της Λουίζ Κουρβουαζιέ, όπου η ζωή ενός νεαρού παίρνει παράξενη τροπή όταν καλείται να φροντίσει τη μικρή αδελφή του και στρέφει το ενδιαφέρον του στην παραγωγή ενός τυριού που βραβεύεται. Τέλος υπάρχει και το «Βασίλειο» του Ζιλιέν Κολονά, που μιλάει για μια νεαρή κοπέλα η οποία θα ζήσει μια αγωνιώδη καταδίωξη δίπλα στον καταζητούμενο πατέρα της.
Στην ενότητα «Πανόραμα» παρουσιάζονται 16 σύγχρονες παραγωγές που δεν θα έχουμε την ευκαιρία να τις δούμε στη μεγάλη οθόνη. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουμε την ταινία «Στην κουζίνα της Νγκιέν», που θα προβληθεί παρουσία του σκηνοθέτη της Σεφανί Λι-Κουόνκ.
Ανθρωποι που γιορτάζουν
Στην ενότητα «Ιστορίες γιορτής» περιέχονται εκλεκτές ταινίες που αναδεικνύουν τη χαρά της ανθρώπινης γιορτής. Μέρος του αφιερώματος είναι και το θρυλικό φιλμ «La Boum» του Κλοντ Πινοτό, με τη Σοφί Μαρσό σε έναν αλησμόνητο ρόλο. Ξεχωρίζουμε και την ταινία «Τρεις νύχτες την εβδομάδα» («Trois nuits par semaine»), όπου μετά την προβολή της θα λάβει χώρα μια συζήτηση με εκπροσώπους της ελληνικής drag κοινότητας σε συνεργασία με το Athens Pride. Για όσους αγαπούν τη hip-hop και την ηλεκτρονική σκηνή θα υπάρξει και ένα αφιέρωμα στον DJ Mehdi, τον αυτοδίδακτο συνθέτη και πρωτοπόρο παραγωγό που γεφύρωσε αυτούς τους δύο μουσικούς κόσμους, με μια σειρά ντοκιμαντέρ που καταγράφουν την ιστορία του.
Με δύναμη από την Αφρική
Τη συγκεκριμένη ενότητα έχει επιμεληθεί η Ταινιοθήκη της Αφρικής, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αξιόλογα κινηματογραφικά αρχεία αφρικανικών ταινιών στον κόσμο. Θα προβληθούν τέσσερις ταινίες της συλλογής: «Εθνικότητα: Μετανάστης» του Σίντνεϊ Σοκονά του 1976, «Η ζωή είναι όμορφη» των Ντιεντονέ Νγκακουρά Μουεζέ και Μπενουά Λαμί από το 1986, «Μπάλα από σκόνη» του Ανρί Ντιπάρκ, παραγωγής 1988, και «Μικρή πωλήτρια ηλιαχτίδας» του Ντζιμπρίλ Ντιόπ Μαμπετί από την ίδια χρονιά.
«Ο κύριος Αζναβούρ»
Στις 2 Απριλίου θα προβληθεί η ταινία «Ο κύριος Αζναβούρ» που σημείωσε τεράστια εισπρακτική επιτυχία στη Γαλλία. Πρόκειται για την ιστορία του Σαρλ Αζναβούρ, γιου προσφύγων, που παρ’ όλα τα εμπόδια που γνώρισε στη ζωή του, χάρη στην επιμονή του κατάφερε και σημάδεψε το γαλλικό τραγούδι μέσα από εκατοντάδες ηχογραφήσεις. Ο Αζναβούρ έγινε λαϊκό ίνδαλμα της χώρας του αλλά και πηγή έμπνευσης για χιλιάδες ανθρώπους. Το φεστιβάλ θα ολοκληρωθεί στις 3 Απριλίου με την προβολή της βραβευμένης από την επιτροπή ταινίας.
Η σκηνοθετική ματιά της Αριάν Λαμπέντ
Αυτή την εβδομάδα προβάλλεται στους κινηματογράφους η ταινία «September says», μια καθηλωτική ιστορία ενηλικίωσης δύο πολύ δεμένων αδελφών που έχουν δημιουργήσει έναν δικό τους απροσπέλαστο κόσμο. Στο σκηνοθετικό της ντεμπούτο η χαρισματική Αριάν Λαμπέντ εξερευνά με τόλμη και αποφασιστικότητα τα σκοτεινά μονοπάτια της εφηβείας μέσα από μια ανησυχητική ιστορία που πυροδοτείται από την ένταση μεταξύ του κλειστοφοβικού δεσμού των αδελφών και των σουρεαλιστικών αλληλεπιδράσεών τους με τον υπόλοιπο κόσμο. Οι Ιρλανδοί ντόπιοι δεν ξέρουν να διαχειριστούν τις ιδιόρρυθμες αδελφές και την ανύπαντρη μητέρα που τις αγαπά, χωρίς να μπορεί να εισέλθει στο άδυτο της σύνδεσής τους. Οι δύο αδελφές, η Τζουλάι και η Σεπτέμπερ (έχουν ονόματα μηνών), είναι αχώριστες, αλλά έχουν διαφορές. Η Σεπτέμπερ είναι προστατευτική και επιφυλακτική απέναντι στους ξένους, ενώ η Τζουλάι είναι ανοιχτή και διακατέχεται από περιέργεια για τον κόσμο. Η δυναμική μεταξύ τους είναι πηγή ανησυχίας για τη μητέρα τους που τις μεγαλώνει μόνη της. Μέχρι που η σχέση τους θα αναγκαστεί να μετασχηματιστεί με τρόπους που καμία δεν μπορεί να κατανοήσει ή να ελέγξει πλήρως.
Το «September says» είναι ένα ήπιο και μοναχικό ψυχογράφημα για τις δομικές μας ανάγκες να επικοινωνήσουμε με έναν ιδιωτικό κώδικα, με τις λιτές ερμηνείες να τονίζουν τη γαλήνη που αναζητούν οι γυναίκες της εργατικής τάξης, ιδίως εκείνες που νιώθουν απροσάρμοστες.
Ανδρέας Κύρκος
