Για πολλούς η καλύτερη ταινία του φετινού φεστιβάλ ήταν το Past Lives. Το ντεμπούτο της Σελίν Σονγκ είναι ένα γενναιόδωρο και τρυφερό φιλμ, που διατρέχει είκοσι πέντε χρόνια αγάπης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που τους χωρίζει μια τεράστια απόσταση, όμως οι καρδιές τους δεν έπαψαν να χτυπούν δυνατά. Αυτή η γλυκόπικρη ερωτική ιστορία εκθειάστηκε για τον τρόπο με τον οποίο εξερευνά τον έρωτα που ξεπερνά τα όρια και τα εμπόδια.
Ξεχώρισε και το She came to me της Ρεμπέκα Μίλερ, που ακολουθεί τέσσερις χαρακτήρες, έναν συνθέτη μουσικής, μια ψυχίατρο, έναν καπετάνιο και μια στενογράφο δικαστηρίων, και μέσα από τις ζωές τους εξετάζει τις ιδιοσυγκρασίες τους και τα χαμένα τους όνειρα.
Η Έλεν Μίρεν απέσπασε διθυραμβικά σχόλια με τη βιογραφική ταινία Golda, όπου υποδύεται τη σιδηρά κυρία Γκόλντα Μέιρ, την πρώτη και μοναδική γυναίκα πρωθυπουργό του Ισραήλ, την εποχή του πολέμου του Γιομ Κιπούρ, όπου το εβραϊκό κράτος δέχτηκε επίθεση από γειτονικές χώρες. Πρόκειται για ένα πολιτικό θρίλερ που θα συζητηθεί πολύ, αλλά όλοι θα συμφωνήσουν στην καλή ερμηνεία της Μίρεν, που, όπως και ο Γκάρι Όλντμαν στον ρόλο του Τσόρτσιλ στην «Πιο σκοτεινή ώρα», ίσως φτάσει στα επόμενα Όσκαρ.
Η άλλη σημαντική γυναικεία ερμηνεία που ξεχώρισε ήταν αυτή της Βίκι Κριπς (την είδαμε πέρσι στον συγκλονιστικό «Κορσέ») στην ταινία της Γερμανίδας Μαργκαρέτε φον Τρότα, με τίτλο Journey into the desert. Η Κριπς ερμηνεύει την Αυστριακή ποιήτρια και φεμινίστρια Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν και η ταινία περιγράφει τη σχέση της με τον Ελβετό συγγραφέα Μαξ Φρις. Έκπληξη προκάλεσε το Samsara του Λόις Πατίνιο, που γυρίστηκε στο Λάος και αποτελεί υπερβατική εμπειρία που καλεί τον υπομονετικό θεατή σε μια new age καθαρτική εμπειρία μέσω των ονείρων.
Αξιοσημείωτο είναι και το Teacher’s lounge του Ιλκέρ Τσατάκ, ένα σπαρακτικό έργο που διαδραματίζεται μέσα σε σχολικές αίθουσες και εξερευνά δύσκολα ηθικά διλήμματα. Την προσοχή των κριτικών τράβηξε και το The shadowless tower του Ζανγκ Λου. Πρόκειται για ένα road movie στο Πεκίνο, που εξελίσσεται σε υπαρξιακό οδοιπορικό που υπογραμμίζει το χάσμα γενεών ανάμεσα στη «βουδιστική» στωικότητα του παρελθόντος και τη διάσπαση προσοχής του νευρικού παρόντος.
Τέλος, θετικά ανταποκρίθηκε το κοινό στο Reality με πρωταγωνίστρια τη Σίντνεϊ Σουίνι («Euphoria»), μια ταινία που παίζει με τα ευρήματα και τα σκόρπια στοιχεία της έρευνας. Μια γυναίκα θα μπει στο στόχαστρο του FBΙ και θα βρεθεί να ανακρίνεται χωρίς να γνωρίζει τον λόγο. Η ταινία πατάει με ακρίβεια στην απομαγνητοφώνηση της αληθινής ανάκρισης της γυναίκας που διέρρευσε έγγραφα που αποδείκνυαν ότι οι Ρώσοι αναμείχθηκαν στις αμερικανικές εκλογές του 2016.
Από το Σεράγεβο στην Μπαέζ
Τα πολιτικά, τα κοινωνικά και τα μουσικά ντοκιμαντέρ που προκάλεσαν ενδιαφέρον, με θεματολογία που κυμαίνεται από την Ουκρανία και το Σεράγεβο μέχρι την Τζόαν Μπαέζ
Ο Σον Πεν ένιωσε μια βαθύτερη ανάγκη να μιλήσει για τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ουκρανία και συζήτησε με διπλωμάτες, στρατιωτικούς, δημοσιογράφους, ακτιβιστές και φυσικά με τον Πρόεδρο Ζελένσκι. Όμως οι κριτικοί αντιμετώπισαν το πόνημά του, το Superpower, με καχυποψία και γέλια, καθώς τελικά το ντοκιμαντέρ εστιάζει στον ίδιο τον Σον Πεν, που ως προνομιούχος Αμερικανός κάνει μια επιδερμική προσέγγιση στο ζήτημα.
Αντίθετα με το αψυχολόγητο φιλμ του Σον Πεν, ένα ντοκιμαντέρ που κέρδισε τις εντυπώσεις είναι το Kiss the future του Νενάντ Σικίν-Σέιν, σε παραγωγή του Ματ Ντέιμον, που εξερευνά την εποχή του πολέμου στο Σεράγεβο στη δεκαετία του 1990. Ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που ζούσε στην περιοχή επικοινώνησε με το συγκρότημα των U2 και τους ζήτησε να γνωστοποιήσουν τα προβλήματα του σερβικού λαού στον υπόλοιπο κόσμο. Έτσι, λοιπόν, οι U2 έκαναν μια συναυλία στη ζώνη που έμεινε ιστορική, μέσα από ένα οδοιπορικό που γέννησε το τραγούδι «Miss Sarajevo» με τον Λουτσιάνο Παβαρότι στα φωνητικά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ντοκιμαντέρ για την Τζόαν Μπαέζ με τίτλο I am a noise, όπου η εμβληματική τραγουδοποιός και σύμβολο της folk διαμαρτυρίας ανοίγει την καρδιά της και εξομολογείται τις ένδοξες αλλά και τις δύσκολες στιγμές της καριέρας της, τις απώλειες, τις καταχρήσεις και (φυσικά) την προδοσία που ένιωσε από τον Μπομπ Ντίλαν.
Το Sur l’ Adamant του καταξιωμένου ντοκιμαντερίστα Νικολά Φιλιμπέρ μας βάζει μέσα στο ψυχιατρικό κέντρο Adamant στο Παρίσι, ένα ιδιαίτερο μέρος που υποδέχεται ασθενείς με σοβαρές διαταραχές. Η ταινία παρατηρεί τους ανθρώπους που βασανίζονται από ψυχικές νόσους και τους θεραπευτές τους, οι οποίοι βρίσκονται σε μια πλωτή κατασκευή στην καρδιά του ποταμού Σηκουάνα.
Το μεξικανικό The echo της Τατιάνα Χουέζο είναι ακόμη ένα ντοκιμαντέρ που μας φέρνει σε επαφή με τη σκληρή καθημερινότητα των κοριτσιών που αναγκάζονται να βοηθούν τις μητέρες τους με το σπίτι και τα χωράφια, να περιποιούνται τους ηλικιωμένους αρρώστους και να αγωνίζονται ολομόναχες και ξεχασμένες σε μια πατριαρχική κοινωνία που δεν τους αφήνει περιθώριο διαφυγής.
Ελληνικό ενδιαφέρον και το πνεύμα του Κρόνενμπεργκ
Εκτός από το Inside του Βασίλη Κατσούπη με τον Γουίλεμ Νταφό στον ρόλο ενός κλέφτη έργων τέχνης που προσπαθεί να επιβιώσει καθώς βρίσκεται κλειδωμένος μέσα σε ένα πολυτελές διαμέρισμα, ελληνικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Musik, που αποτελεί μια κινηματογραφική προσέγγιση στον μύθο του Οιδίποδα. Η ταινία της Γερμανίδας σκηνοθέτιδας Aνγκέλα Σάνελεκ γυρίστηκε στη νότια Πελοπόννησο και την Εύβοια, με πρωταγωνιστές τον Αλιόσα Σνάιντερ, την Αγκάτε Μπόνιτσερ, τον Αργύρη Ξάφη και τη Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου.
Μπορεί να μην είχαμε ταινία από τον Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ φέτος, αλλά το κενό κάλυψε ο γιος του Mπράντον. Το Infinity pool είναι ένα αλλόκοτο παραμύθι sci-fi σωματικού τρόμου. Ένα ζευγάρι που κάνει διακοπές σε πολυτελές ξενοδοχείο θα μπλέξει σε ένα παρανοϊκό παιχνίδι μέσα από μια υπηρεσία που τους προσφέρει την ευκαιρία να πεθάνουν και να επανέλθουν στη ζωή. Το μακάβριο φιλμ μάλλον σόκαρε του κριτικούς, ενώ οι περισσότεροι εντοπίζουν ίχνη απελπισίας του Μπράντον στην προσπάθειά του να αντιγράψει τη θεματολογία μέσα από την οποία δοξάστηκε ο Καναδός μετρ του αίματος.
Ξεχώρισαν ακόμη
Ο Νέρων υποψιάζεται την απόπειρα δολοφονίας του από τον φιλόσοφο Σενέκα και τον διατάζει να αυτοκτονήσει προτού τον σκοτώσουν οι φρουροί του παλατιού. Ο Τζον Μάλκοβιτς και η Τζεραλντίν Τσάπλιν στο ρωμαϊκό δράμα προδοσίας με τίτλο Seneca που ετοίμασε ο Ρόμπερτ Σβέντκε.
Η σχέση, η συνεργασία και η ρήξη δύο πρωτοπόρων, του Μάικ Λαζαρίδης και του Τζιμ Μπαλσίλι, οι οποίοι χάρισαν στην ανθρωπότητα το smartphone, στο Blackberry του Ματ Τζόνσον.
Το White plastic sky των Τίμπορ Μπανόσκι και Σαρόλτα Tσαμό είναι ένα οικολογικό animation που έχει βασιστεί σε έρευνες περιβαλλοντολόγων και μετεωρολόγων για το τι περιμένει τον πλανήτη μας αν συνεχίσουμε έτσι.
Το Passages του Άιρα Σακς με τον Μπεν Γουίσο και την Αντέλ Εξαρχόπουλος είναι τοποθετημένο στο Παρίσι και εξερευνά το αδιέξοδο των ερωτικών σχέσεων και τα τραύματα που προκαλούν με όχημα έναν εγωπαθή και στριφνό γκέι, ο οποίος, γιορτάζοντας τη λήξη των γυρισμάτων της ταινίας του, θα κάνει σεξ με μια γυναίκα, κάτι που θα κλονίσει τη σχέση με τον σύντροφό του.
Ενα queer ψυχολογικό θρίλερ με μια drag queen που εμφανίζεται σε κλαμπ του Λονδίνου, η οποία θα δεχθεί μια σωματική επίθεση. Το Femme των Σαμ Μ. Φρίμαν και Ενγκ Τσουν Πινγκ εξερευνά το βαθύ τραύμα που αφήνει μια βίαιη ομοφοβική επίθεση, με το δραματικό σασπένς να ξεκινάει από τη στιγμή που ο ήρωας συναντά συμπωματικά στο μέλλον τον κακοποιητή του και αποφασίζει να του αποκαλύψει το ποιος είναι.
Στο The adults του Νταστίν Γκι Ντεφά πρωταγωνιστεί ο Μάικλ Σέρα στον ρόλο ενός νέου άνδρα που επιστρέφει στη μικρή του πόλη για να συγκρουστεί με την οικογένειά του και να συναντήσει τους παλιούς φίλους του.
