Avatar: The Way of Water
Σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον
Παίζουν: Σαμ Γουόρδονγκτον, Ζόι Σαλντάνα, Σιγκούρνι Γουίβερ
192΄
Χρειάστηκαν δεκατρία χρόνια για να μας επιτρέψει ο Τζέιμς Κάμερον να επισκεφτούμε ξανά το σύμπαν του Avatar, καθώς ο μεγαλομανής σκηνοθέτης περιπλανιόταν δημιουργικά στον πλανήτη Πανδώρα για πολλά χρόνια. Από το 2009 έως τώρα ο κόσμος άλλαξε ριζικά, κλονίστηκαν κάμποσες κοσμοθεωρίες, συνέβησαν οικονομικές και ανθρωπιστικές κρίσεις και η τεχνολογία προόδευσε ραγδαία. Στο μεταξύ, ο πολυμήχανος σκηνοθέτης και τεχνίτης κατασκεύαζε αδιάκοπα και σχεδόν διακριτικά τα υπόλοιπα μέρη του οράματός του. Στο φετινό, πολυαναμενόμενο σίκουελ παρακολουθούμε την ιστορία του πεζοναύτη Τζέικ Σάλι (Σαμ Γουόρθινγκτον) που ζει μια νέα, οικογενειακή ζωή στον πλανήτη Πανδώρα. Μαζί με τη Νεϊτίρι (Ζόι Ζαλντάνα) και τον στρατό της φυλής των Νάβι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν νέες απειλητικές προκλήσεις από το παρελθόν.
Το αποτέλεσμα της επιμονής και του κόπου του είναι ένα οπτικό μεγαθήριο: άφθονα υποβρύχια γυρίσματα, τρισδιάστατη εικόνα με αδιανόητη πειστικότητα, αληθοφάνεια στην κίνηση, ανατριχιαστικά καλός ήχος, φαντασμαγορικά δάση, οργιώδεις ωκεανοί και πλάσματα που φέρουν πάνω τους το βάρος της δημιουργίας του κόσμου. Όλα αυτά τοποθετημένα μέσα σε πολυπληθείς σκηνές δράσης, δοσμένα με κατασκευαστική και αισθητική μαγεία που τιμά την τεχνική πλευρά τού σινεμά και αναδεικνύει τις αρετές του CGI.
Από την άλλη, αν εξετάσουμε τη δομή και την εξέλιξη της ιστορίας, θαρρείς πως ο χρόνος δεν ήταν αρκετός για να γραφτεί ένα πειστικό σενάριο. Μάλλον δεν δόθηκε σημασία ή, το πιθανότερο, κάτι τέτοιο δεν αποτέλεσε ποτέ προτεραιότητα του Κάμερον. Οι ήρωές του είναι στερεοτυπικοί (ο πατέρας που έχει καθήκον να προστατεύει, η μητέρα που έχει το χάρισμα να θεραπεύει και η σημασία των οικογενειακών δεσμών σε μια φύση που κινδυνεύει). Το ολίγον πολεμόχαρο, ελαφρώς συντηρητικό και σαφώς οικολογικό όραμα της νέας ιστορίας του Κάμερον στον κόσμο του Avatar που έφτιαξε να ζει δεν κρατά στα κόκκινα το ενδιαφέρον των θεατών για τις τρεισήμισι, σχεδόν, ώρες της ταινίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα μάτια των θεατών θαμπώνονται εντυπωσιακά και το μυαλό ταξιδεύει σε... άλλους γαλαξίες. Έλειπε μόνο μια γερή και ενδιαφέρουσα ιστορία να θυμούνται μετά την έξοδο από την αίθουσα.
Παίζονται ακόμη
Χειροπαλαιστής
Σκηνοθεσία: Γιώργος Γούσης
Ο Παναγιώτης ασφυκτιά στον μικρόκοσμο της επαρχίας που ζει και αποφασίζει να μετακομίσει στην Αθήνα και να ασχοληθεί σοβαρά με το άθλημα της χειροπάλης. Μια τρυφερή μικρού μήκους ταινία τεκμηρίωσης, την οποία ο Γιώργος Γούσης γύρισε προτού γνωρίσει καλλιτεχνική επιτυχία με τα «Μαγνητικά πεδία» και στην οποία μας χαρίζει ένα τρυφερό πορτρέτο του αδελφού του.
Νυχτερινοί επισκέπτες (Les passagers de la nuit)
Σκηνοθεσία: Μίκαελ Χερς
Την περίοδο των γαλλικών εκλογών του 1981, η Ελιζαμπέτ προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή της και να φροντίσει τα δύο παιδιά της. Καταφέρνει να εργαστεί στο ραδιόφωνο, όπου θα γνωρίσει μια μοναχική κοπέλα, την Ταλούλα, με την οποία θα έρθουν κοντά. Ανθρώπινο δράμα με τη Σαρλότ Γκενσμπούργκ σε μια εξαιρετική ερμηνεία.
Zombi child
Σκηνοθεσία: Μπερτράν Μπονελό
Μια ιστορία σκλαβιάς σε μια φυτεία ζαχαροκάλαμων στην Αϊτή του 1960 και η αποκάλυψη ενός οικογενειακού μυστικού που αναστατώνει αναπάντεχα τη ζωή της εγγονής πολλές δεκαετίας αργότερα. Ιδιόρρυθμο θρίλερ του Μπονελό, που μπλέκει ευρηματικά τις δοξασίες του βουντού και το στοιχείο του φανταστικού με το εύστοχο σχόλιό του στην αποικιοκρατία.
Rabiye Kurnaz vs George W. Bush (Ραμπιγιέ Κουρνάζ εναντίον Τζορτζ Μπους)
Σκηνοθεσία: Αντρέας Ντρέσεν
Βραβείο Σεναρίου και Γυναικείας Ερμηνείας στο φεστιβάλ Βερολίνου για την ταινία του Αντρέας Ντρέσεν. Η προσπάθεια μιας πρώτης γενιάς Τουρκάλας μετανάστριας στη Γερμανία να απελευθερώσει τον γιο της από την κόλαση του Γκουαντάναμο. Μαζί με έναν δικηγόρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα ξεκινήσουν μια δικαστική διαμάχη που θα χρειαστεί υπομονή.
Το πολικό εξπρές (Polar express)
Σκηνοθεσία: Ρόμπερτ Ζεμέκις
Επανέκδοση της χριστουγεννιάτικης animation δημιουργίας του Ρόμπερτ Ζεμέκις («Forrest Gump», «Ναυαγός»), που βασίζεται στο ομώνυμο παιδικό βιβλίο του Κρις Βαν Όλσμπεργκ που το 2004 έμοιαζε πρωτοποριακό και φέτος επιστρέφει στις αίθουσες σε μεταγλωττισμένη εκδοχή.
Το πρώτο εστιατόριο (Delicieux)
Σκηνοθεσία: Ερίκ Μπενάρ
Λίγο πριν τη Γαλλική Επανάσταση, όταν ακόμη η γαστρονομία αποτελούσε όχι μόνο αποκλειστικό προνόμιο των αριστοκρατών αλλά και πειστήριο της τάξης τους, ένας ταλαντούχος μάγειρας θα πάρει μια πρωτοβουλία με ένα δικό του πιάτο σε ένα τραπέζι, γεγονός που θα οδηγήσει στην απόλυσή του. Όμως δεν θα το βάλει κάτω και θα συνεργαστεί με μια μυστηριώδη γυναίκα που τον θαυμάζει. Οι δυο τους θα ανοίξουν το πρώτο εστιατόριο. Νόστιμη γαστρονομική κομεντί από τον Ερίκ Μπενάρ («Η αγάπη είναι ένα θαύμα»).
