«Η προσπάθεια του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Σχοινά να παρουσιάσει μια εικόνα εφησυχασμού και δήθεν βεβαιότητας για το μέλλον της ευρωπαϊκής γεωργίας, μέσα από τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) δεν ανταποκρίνεται ούτε στις πραγματικές αγωνίες των παραγωγών ούτε στα κρίσιμα ζητήματα που βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης» σημειώνουν το τμήμα Αγροτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ο αρμόδιος τομεάρχης του κόμματος, Βασίλης Κόκκαλης.
Όπως τονίζουν σε κοινή ανακοίνωση «οι αγρότες δεν ζουν σε μια εικονική πραγματικότητα δηλώσεων και επικοινωνιακών πανηγυρισμών. Αντιμετωπίζουν μια διαρκή κρίση: υψηλό κόστος παραγωγής, ενεργειακή επιβάρυνση, επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, μειωμένα εισοδήματα, αβεβαιότητα για το μέλλον των ενισχύσεων και εγκατάλειψη της υπαίθρου. Η “αισιοδοξία|” του κ. Σχοινά, επομένως, δεν προκύπτει από τα δεδομένα. Η νέα ΚΑΠ μετά το 2027 απαιτεί σοβαρή πολιτική διαπραγμάτευση και σαφείς ευρωπαϊκές δεσμεύσεις — όχι επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις».
«Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπογραμμίζει ότι η νέα ΚΑΠ πρέπει να υπηρετεί έναν ξεκάθαρο στόχο: να παραμείνει μια ισχυρή, κοινή και κοινωνικά δίκαιη ευρωπαϊκή πολιτική, που θα στηρίζει τους παραγωγούς και θα διασφαλίζει την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης» επισημαίνουν την ίδια ώρα το Τμήμα Αγροτικής Πολιτικής και το τομεάρχης Αγροτικής Πολιτικής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τονίζοντας ότι «για τον λόγο αυτό απαιτούνται συγκεκριμένες κατευθύνσεις:
1. Διατήρηση της ΚΑΠ ως συνολικής και αυτοτελούς ευρωπαϊκής πολιτικής
Η ΚΑΠ δεν μπορεί να αποδυναμωθεί ούτε να μετατραπεί σε ένα κατακερματισμένο σύστημα εθνικών επιλογών χωρίς κοινό ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Η ΚΑΠ πρέπει να παραμείνει αυτοτελής πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με δικό της διακριτό και επαρκή προϋπολογισμό.
2. Αύξηση της χρηματοδότησης της ΚΑΠ και διατήρηση των δύο Πυλώνων
Η στήριξη της γεωργίας δεν μπορεί να γίνει με λιγότερους πόρους και μεγαλύτερες απαιτήσεις. Απαιτείται ενίσχυση της χρηματοδότησης και διατήρηση της βασικής δομής των δύο Πυλώνων: των Άμεσων Ενισχύσεων, που στηρίζουν το αγροτικό εισόδημα και της Αγροτικής Ανάπτυξης, που χρηματοδοτεί την παραγωγική ανασυγκρότηση της υπαίθρου.
3. Απόρριψη της «εξωτερικής σύγκλισης»
Η εξίσωση των ενισχύσεων μεταξύ κρατών-μελών χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικές παραγωγικές, οικολογικές και οικονομικές συνθήκες αποτελεί μια άδικη προσέγγιση. Πλήττει ιδιαίτερα τις χώρες του Νότου, όπου οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν διαφορετικές προκλήσεις, υψηλότερο κόστος και μεγαλύτερη έκθεση στην κλιματική κρίση.
4. Πραγματική απλοποίηση της ΚΑΠ για τους παραγωγούς
Η απλοποίηση δεν μπορεί να είναι σύνθημα. Χρειάζεται λιγότερη γραφειοκρατία, λιγότερη διοικητική επιβάρυνση και απλούστερες διαδικασίες, ιδιαίτερα για τις μικρές και μεσαίες εκμεταλλεύσεις που δεν διαθέτουν τους μηχανισμούς μεγάλων επιχειρηματικών σχημάτων.
5. Ουσιαστική στήριξη νέων αγροτών και ευάλωτων περιοχών
Η ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού δεν επιτυγχάνεται με ευχολόγια. Απαιτούνται ειδικά κίνητρα για νέους ανθρώπους που θέλουν να μπουν στην παραγωγή, αλλά και ιδιαίτερη μέριμνα για τις νησιωτικές και ορεινές περιοχές που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο εγκατάλειψης.
6. Ευρωπαϊκό Ταμείο για την κλιματική κρίση εκτός ΚΑΠ
Οι ζημιές από ακραία καιρικά φαινόμενα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά ή εις βάρος των αγροτικών ενισχύσεων. Χρειάζεται ένα ξεχωριστό ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο για την άμεση κάλυψη ζημιών, την αποκατάσταση της παραγωγής και την προστασία του αγροτικού εισοδήματος.
7. Προστασία των ευρωπαϊκών προϊόντων και των παραγωγών
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να προστατεύσει τα προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ, την ποιότητα και την ευρωπαϊκή παραγωγή. Οι εμπορικές συμφωνίες, όπως αυτή με τη Mercosur, δεν μπορούν να αφήνουν εκτεθειμένους τους Ευρωπαίους αγρότες απέναντι σε άνισους όρους ανταγωνισμού. Απαιτούνται αποθεματικά και αποτελεσματικές ρυθμίσεις προστασίας.
8. Επισιτιστική ασφάλεια και αναζωογόνηση της υπαίθρου
Η γεωργία δεν είναι απλώς ένας οικονομικός κλάδος. Είναι ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας, κοινωνικής συνοχής και ασφάλειας. Η Ευρώπη χρειάζεται πολιτικές που κρατούν ζωντανές τις αγροτικές περιοχές και δημιουργούν προοπτική για τις επόμενες γενιές».
Και καταλήγουν υπογραμμίζοντας ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συνεχίσει να δίνει τη μάχη για μια ΚΑΠ, που θα υπηρετεί πραγματικά τον παραγωγό, την περιφέρεια και τη διατροφική ασφάλεια της Ευρώπης. Μια ΚΑΠ ισχυρή, κοινωνικά δίκαιη και παραγωγικά προσανατολισμένη, που δεν θα περιορίζεται στη διαχείριση επιδοτήσεων, αλλά θα διαμορφώνει όρους βιωσιμότητας και προοπτικής για τον αγροτικό κόσμο. Μια ΚΑΠ με δικαιότερη κατανομή των ενισχύσεων, ενίσχυση των μικρών και μεσαίων παραγωγών, στήριξη της νέας γενιάς αγροτών, προστασία της υπαίθρου και επένδυση σε ένα παραγωγικό μοντέλο, που θα συνδέει την αγροτική ανάπτυξη με την κοινωνική συνοχή και την πράσινη μετάβαση. Μια ΚΑΠ, που δεν θα αφήνει τους αγρότες μόνους απέναντι στις κρίσεις και στις αβεβαιότητες, αλλά μια ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική που θα στέκεται δίπλα τους, θα αναγνωρίζει τον στρατηγικό ρόλο της πρωτογενούς παραγωγής και θα διασφαλίζει ότι η ύπαιθρος έχει μέλλον».
