R.M.N. ★★★
125΄
Σκηνοθεσία: Κριστιάν Μουντζίου
Παίζουν: Μαρίν Γκριγκόρ, Τζούντιθ Στλέιτ
Ενας άνδρας παραιτείται από τη δουλειά του σε ένα εργοστάσιο στη Γερμανία επειδή το αφεντικό τον αποκάλεσε υποτιμητικά «τσιγγάνο» και θα επιστρέψει στο χωριό του, στη Ρουμανία, προκειμένου να ασχοληθεί με την ανατροφή του γιου του, την οποία είχε αναλάβει αποκλειστικά η μητέρα του.
Στο χωριό θα συναντήσει ανθρώπους από διαφορετικές εθνικότητες, που όχι μόνο δεν έχουν ανοχή στη διαφορετικότητα, αλλά τους χαρακτηρίζει ένας ρατσισμός που είναι ποτισμένος απ’ τον χριστιανικό ζήλο. Η τοπική κοινωνία δεν θέλει οι Αφρικανοί εργάτες να πιάνουν το αλεύρι για να ζυμώσουν το ψωμί και ο ιερέας του χωριού καθοδηγεί τους χωρικούς του σε ένα ξέσπασμα μίσους για να αποκλειστούν οι μετανάστες.
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Κριστιάν Μουντζίου, που έχει υπογράψει τους συγκλονιστικούς «4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες» (2007) και το αριστουργηματικό «Πίσω από τους λόφους» (2012), με το φετινό «R.M.N.» παρουσιάζει με χειρουργική ακρίβεια και γνώση μια ακτινογραφία της χώρας του μέσα από ένα καλά μελετημένο μωσαϊκό χαρακτήρων, όπου καθένας εκπροσωπεί μια διαφορετική αντιμετώπιση της ζωής και είναι οχυρωμένος πίσω από προκαταλήψεις. Ο Κριστιάν Μουντζίου καταδεικνύει μέσα από τη μυθοπλασία τη ματαιότητα του ρατσισμού σε μια κοινωνία σε λήθαργο. Και το πετυχαίνει με ήρωες αληθινούς, ποτισμένους με απελπισία, με τις κοντόφθαλμες αντιλήψεις και τις συγκρούσεις να δίνουν υπόσταση στην ανώνυμη ύπαρξή τους.
Λευκός θόρυβος (White noise) ★★½
136΄
Σκηνοθεσία: Νόα Μπάουμπακ
Παίζουν: Άνταμ Ντράιβερ, Γκρέτα Γκέργουικ, Ντον Τσιντλ
Μέσα απ’ το οικογενειακό δράμα που βρίσκεται στην καρδιά της ιστορίας προκύπτει μια πολυδιάστατη αλληγορία για τον σύγχρονο τρόπο ζωής
Τα μέλη μιας δυσλειτουργικής οικογένειας κυνηγούν την ευτυχία και προσπαθούν να αντιμετωπίσουν με εντιμότητα τα παγκόσμια μυστήρια της αγάπης και του θανάτου, καθώς και μια τοξική απειλή από τον ουρανό.
Ακροβατώντας ανάμεσα στον οικιακό ρεαλισμό και στην πικρόχολη σάτιρα, αυτή η διασκευή του σκηνοθέτη Νόα Μπάουμπακ στο βιβλίο του Ντον Ντελίλο κρύβει αρκετές ευχάριστες εκπλήξεις, καθώς μέσα απ’ το οικογενειακό δράμα που βρίσκεται στην καρδιά της ιστορίας προκύπτει μια πολυδιάστατη αλληγορία για τον σύγχρονο τρόπο ζωής.
Ο διάσημος συγγραφέας είναι πιο διεισδυτικός και σαρκαστικός σε σχέση με τον συνήθως εγωκεντρικό σκηνοθέτη, ο οποίος σκηνοθετεί ένα πυκνό και άνισο φιλμ με επιτηδευμένη έλλειψη συναισθηματισμού. Στις σελίδες του βιβλίου η φαρμακευτική παράνοια, οι φασιστικές σπουδές, η περιβαλλοντική καταστροφή και ο αχαλίνωτος καταναλωτισμός είναι στοιχεία που ανθίζουν και μπλέκουν παράξενα στη γάργαρη ροή των καταστάσεων. Ο Άνταμ Ντράιβερ και η Γκρέτα Γκέργουικ δίνουν ζεστασιά και βάθος στους χαρακτήρες που υποδύονται.
Η ιστορία της γυναίκας μου (Story of my wife) ★½
169΄
Σκηνοθεσία: Ιλντίκο Ενιέντι
Παίζουν: Λεά Σεϊντού, Τζις Ναμπέρ
Στις αρχές του 20ού αιώνα, σε ένα καφέ του Παρισιού ένας ναυτικός στοιχηματίζει να παντρευτεί την πρώτη γυναίκα που θα δει να διαβαίνει την πόρτα. Η γυναίκα για την οποία κερδίζει το στοίχημα είναι η πανέμορφη Λίζι. Δυστυχώς, όμως, θα ξεκινήσει ένας γάμος που από σύντομο αστείο θα μετατραπεί σε μια συναισθηματικά επώδυνη καταβύθιση στη ζήλεια.
Δράμα χαρακτήρων και σπουδή πάνω στη φύση του καταδικασμένου έρωτα από τη σκηνοθέτρια του καταξιωμένου «Ψυχή και σώμα» (2007). Η Λεά Σεϊντού με την αλαβάστρινη ομορφιά της κερδίζει τις εντυπώσεις σε κάθε πλάνο. Στην προσπάθεια διασκευής ενός ογκώδους μυθιστορήματος, η Ενιέτι παρασύρεται σε όλες τις πιθανές παγίδες της υπερβολής και του στιλιζαρίσματος. Η διάρκεια αγγίζει αδικαιολόγητα τις τρεις ώρες και οι ήρωες όταν μιλούν μοιάζουν να διαβάζουν απευθείας από τις σελίδες του βιβλίου, σαν να μην ρέει οργανικά ο διάλογος. Η Σεϊντού σωματικά εκφράζει τον χαρακτήρα της με αυτοπεποίθηση, αλλά ματαιοπονεί στην προσπάθεια να φέρει σπίθα στους διαλόγους. Πρόκειται για μια από εκείνες τις ταινίες που σου υπαγορεύουν πώς αισθάνονται οι άνθρωποι μόνο και μόνο επειδή το εκφράζουν προφορικά.
Πιο πολύ από ποτέ (More than ever) ★★
Σκηνοθεσία: Έμιλι Ατέφ
123΄
Παίζουν: Βίκι Κριπς, Γκασπάρ Ουλιέλ
Η Ελέν και ο Ματιέ είναι ένα φαινομενικά ευτυχισμένο ζευγάρι με έναν βαθύ συναισθηματικό δεσμό. Όταν, όμως, η Ελέν θα έρθει αντιμέτωπη με μια ανίατη ασθένεια, θα αποφασίσει να ταξιδέψει στη Νορβηγία για να συναντήσει έναν μπλόγκερ που της υποσχέθηκε ψυχική ηρεμία λίγο πριν το τέλος.
H Βίκι Κριπς, την οποία είδαμε στην «Αόρατη κλωστή» και στο «Corsage», παίρνει ερμηνευτικά στους ώμους της αυτό το σπαρακτικό δράμα, το οποίο εξετάζει πώς μπορείς να γεμίσεις τη ζωή σου φως την ύστατη ώρα. Ερμηνεύει, λοιπόν, με αφοσίωση μια γυναίκα που καλείται να μεταβολίσει τις εσωτερικές της συγκρούσεις μπροστά στον φόβο του θανάτου. Παρά τις καλές προθέσεις και το τρυφερό σενάριο, η Έμιλι Ατέφ μάλλον ξεμένει από ιδέες και από φρεσκάδα στα μέσα της ταινίας, και καταλήγει να φλυαρεί ελαφρώς όταν κάνει σχόλια για τον χαμένο χρόνο. Ευτυχώς ο φακός επενδύει στην ερμηνευτική αξιοπρέπεια της Κριπς και αφήνει χώρο για τις λυτρωτικές σιωπές της.
Αυτός είναι ο τελευταίος ρόλος του Γκασπάρ Ουλιέλ, που βρήκε τραγικό θάνατο στις αρχές της χρονιάς.
Ησυχία 6-9 ★½
80΄
Σκηνοθεσία: Χρήστος Πασσαλής
Παίζουν: Aγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής, Σοφία Κόκκαλη, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου
Ο Άρης και η Άννα είναι οι μόνοι ξένοι σε μια πόλη όπου κυριαρχούν μόνο οι φωνές των ανθρώπων που χάθηκαν δίχως εξήγηση. Ο Χρήστος Πασσαλής στο solo σκηνοθετικό ντεμπούτο του επιχειρεί ένα φιλόδοξο σε ιδέες και φορτωμένο σε νοήματα, δυστοπικό love story. Η μνήμη έρχεται μέσα από αναλογικές κασέτες και η μινιμαλιστική σκηνοθεσία προσπαθεί να δώσει φιλοσοφικό βάθος σε ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Χρειαζόταν έναν πιο γενναίο προϋπολογισμό και λίγο πιο δουλεμένες ιδέες ο Χρήστος Πασσαλής, καθώς όταν δεν καταφέρνει να αναδείξει το υπαρξιακό δράμα της ιστορίας, γέρνει «βολικά» στο weird wave ασκησιολόγιο της περασμένης δεκαετίας. Ανεκμετάλλευτες ερμηνευτικά η Σοφία Κόκκαλη και η Aγγελική Παπούλια.
Οι πέντε διάβολοι (The five devils) ★★½
103΄
Σκηνοθεσία: Λέα Μισιούς
Παίζουν: Αντέλ Εξαρχόπουλος, Σάλι Νραμέ
Η Βίκυ είναι ένα μοναχικό κοριτσάκι με το υπερφυσικό χάρισμα να μπορεί να αναπαράγει όποιο άρωμα της αρέσει και μετά να το κρατάει σε βάζο. Έχει αιχμαλωτίσει, λοιπόν, στα κρυφά το άρωμα της μητέρας της, για την οποία τρέφει υπερβολική αγάπη. Όταν η αδερφή του πατέρα της μπαίνει στη ζωή τους, η Βίκυ θα επαναφέρει τραυματικές αναμνήσεις που την οδηγούν σε καλά κρυμμένα μυστικά.
Η Αντέλ Εξαρχόπουλος πρωταγωνιστεί στην ταινία της Λέα Μισιούς, που έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στις Κάννες. Ευαίσθητο δράμα με παραμυθένια καρδιά, που αν και δεν ολοκληρώνει τις υποσχέσεις του να γίνει ένα νέο «Τα μυθικά πλάσματα του Νότου», προσφέρει έναν πρωτότυπο στοχασμό πάνω στη μητρότητα.
Άγρια νύχτα (Violent night) ★★
Σκηνοθεσία: Τόμι Γουίρκολα
Παίζουν: Ντέιβιντ Χάρμπουρ, Τζον Λεγκουζιάμο, Μπέβερλι Ντ’ Άντζελο
Μια ομάδα ληστών εισβάλλει την παραμονή των Χριστουγέννων στο σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας και τους παίρνει όλους όμηρους. Ωστόσο δεν είχαν υπολογίσει την παρουσία του αληθινού Άγιου Βασίλη, ο οποίος δεν αστειεύεται.
O σκηνοθέτης Tόμι Γουίρκολα βάζει τον Άγιο Βασίλη να παίζει σκληρό ξύλο με τους μισθοφόρους κακοποιούς, με τον Ντέιβιντ Χάρμπουρ του «Stranger things» στον κεντρικό ρόλο. Κωμωδία βίας με χριστουγεννιάτικο διάκοσμο, φτιαγμένη για το εφηβικό κοινό.
Στο σκοτάδι (Darkling) ★★
104΄
Σκηνοθεσία: Ντούσαν Μίλιτς
Παίζουν: Ντάρεν Πετί, Ντανίκα Κούρσιτς, Σλάβλκο Στιμάτς
Μία οικογένεια ζει στο κατεχόμενο από το ΝΑΤΟ Κοσσυφοπέδιο. Το μικρό κορίτσι γράφει στα Ηνωμένα Έθνη για τον πατέρα της που είχε εξαφανιστεί και ο παππούς βιώνει μια τρομακτική παράνοια όταν πέφτει το σκοτάδι, καθώς ακούει το δάσος να ζωντανεύει. Την ημέρα το κορίτσι πάει σχολείο με ένα άρμα των κυανόκρανων, ενώ τη νύχτα καραδοκεί ένα απροσδιόριστο κακό.
Ο Σέρβος σκηνοθέτης Ντούσαν Μίλιτς εμπνέεται από το γράμμα μιας κοπέλας που διαβάστηκε στη Συνέλευση του ΟΗΕ και σκηνοθετεί μια τρυφερή αντιπολεμική αλληγορία στη βαλκανική ενδοχώρα.
Παίζονται ακόμα
Η πηγή των παρθένων (The virgin spring) ★★★★
89΄
Σκηνοθεσία: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Παίζουν: Μαξ Βον Σίντοφ, Μπριτζίτα Βάλμπεργκ
Μια νεαρή κοπέλα πηγαίνει μαζί με την υπηρέτριά της να παραδώσει κεριά στην εκκλησία Όμως ο ναός βρίσκεται αρκετά μακριά και στον δρόμο θα συναντήσει τρεις μορφές που αρχικά θεωρεί πως είναι φιλήσυχοι βοσκοί. Αν και η νεαρή μοιράζεται μαζί τους το φαγητό της, οι τρεις άντρες τής επιτίθενται, τη βιάζουν και τη σκοτώνουν.
Οσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1961 για μία από τις κορυφαίες στιγμές της πρώιμης φιλμογραφίας του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.
Dragon Ball Super: Super hero
Σκηνοθεσία: Τετσούρο Κοντάμα
100΄
Ενας εχθρός από το παρελθόν του Γκόκου επιστρέφει για να θέσει νέες δοκιμασίες σε αυτόν και στους συντρόφους του. Το γνωστό anime, που σημείωσε τεράστια επιτυχία στη χώρα μας μέσα από την τηλεόραση, επιστρέφει στους κινηματογράφους.
Kαραγκιόζης: Τhe movie
74΄
Σκηνοθεσία: Άκης Καρράς, Χρήστος Λειβαδίτης, Αικατερίνη Παπαγεωργίου
Παίζουν: Άθως Δανέλλης, Έλενα Μαραγκού
Ο διοικητής του χωριού αποφασίζει να διορίσει έναν δημόσιο γραμματέα για την εξυπηρέτηση των πολιτών. Ο Χατζηαβάτης αναλαμβάνει να βρει τον κατάλληλο άνθρωπο για τη θέση, ώσπου συναντά τον Καραγκιόζη, που τον εντυπωσιάζει με τις υποτιθέμενες γραμματικές γνώσεις του. Tρισδιάστατη animated εκδοχή του «Καραγκιόζη Γραμματικού», ενός από τα δημοφιλέστερα έργα του κλασικού ρεπερτορίου του θεάτρου σκιών.
