Σημαντική μορφή της μεταπολεμικής μας ποίησης, ο βραβευμένος ποιητής Τάκης Καρβέλης πέθανε στα 92 του χρόνια και κηδεύεται αύριο Σάββατο στις 12 το μεσημέρι από το κοιμητήριο Βύρωνα.
Εξαιρετικός φιλόλογος, με συνεισφορά στη δημόσια εκπαίδευση από το 1953 έως το 1984, δοκιμιογράφος, κριτικός και μεταφραστής, στην ποίησή του επανέρχονται διαρκώς η συναισθηματική ένταση, η διπλή αίσθηση της θλίψης και της ανάτασης, η πολιτική αιχμή, η μνήμη αλλά και η ενοχή. Όπως σημειώνει ο κριτικός της λογοτεχνίας Αλέξης Ζήρας:
"Η κυριαρχία της μνήμης συνέβαλε ώστε στις μεταγενέστερες συλλογές να αποκτήσει η φωνή του Καρβέλη ένα στοχαστικό βάθος, με άμεσες επιπτώσεις και στη γλώσσα του. Η προηγούμενη άνυδρη ατμόσφαιρα γίνεται ολοένα και πιο θαλερή και συγκινημένη, λόγω της νοσταλγικής αναπόλησης, ενώ επιστρέφουν κυριαρχικά ο λυρισμός και ο έντονος ρυθμός στον λόγο του. Ρυθμός και συγκίνηση είναι αλληλένδετα με το ποιητικό τοπίο, υπαίθριο ή εσωτερικό, αφού η διακύμανσή τους ακολουθεί τις εναλλαγές των στοιχείων της φύσεως, των ήχων και των λησμονημένων μελωδιών, όπως ανακαλούνται από τη φαντασία του ποιητή. Με τον ανανεωμένο συμβολισμό των τεσσάρων τελευταίων συλλογών του, ο Καρβέλης κατόρθωσε να αξιοποιήσει στο έπακρο την αγωνιώδη αίσθηση του διχασμού του, κάνοντας ποιητικά γόνιμη την ταλάντευση ανάμεσα στις διάφορες παραλλαγές της πάσχουσας ύπαρξης".
Ο Τάκης Καρβέλης γεννήθηκε στο Αιτωλικό Αιτωλοακαρνανίας το 1925, φοίτησε στο Μαράσλειο Διδασκαλείο και στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου Αθηνών και από τους κόλπους της δημόσιας εκπαίδευσης συμμετείχε στη συντακτική επιτροπή των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γυμνασίου και Λυκείου. Εμφανίστηκε στα γράμματα με τη συλλογή ποιημάτων "Σήματα" το 1956, ενώ ακολούθησαν οι συλλογές "Κατάθεση" (1966), "Μετάφαση" (1972), "Γραφή παρανόμων" (1977), "Η μνήμη μισοφέγγαρο" (1983), "Δεν είναι ο περσινός καιρός" (1988), "Αλλαγή σκηνικού" (1991), "Τα ποιήματα της μικρής Ρεζεντά" (1995), "Στην άβυσσο της λήθης" (2002), "Κατάθεση 1956-2002" (2004).
Συνεκδότης του γιαννιώτικου περιοδικού "Δοκιμασία", εξέδωσε επίσης τις μελέτες "Η νεότερη ποίηση. Θεωρία και πράξη" (1983), "Δεύτερη ανάγνωση" (1984), "Δεύτερη ανάγνωση 2" (1991), "Κωσταντίνος Χατζόπουλος. Ο πρωτοπόρος" (1998), για την οποία τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής το 1999, "Μίνως Ζώτος" (2000), "Δεύτερη ανάγνωση 3" (2001), "Η γενιά του 1880" (2003), "Πολύτροπος Αρμονία" (2007). Μετάφρασε πραγματείες του Ιωάννου του Χρυσοστόμου (1974) και τον διάλογο του Λουκιανού "Λούκιος ή όνος" (1982).
Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, υπήρξε γενικός γραμματέας της από το 1986 ώς το 1992. Για το σύνολο του έργου του το 2016 τιμήθηκε με το Βραβείο Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών.
