Πέθανε το Σάββατο σε νοσοκομείο του Λος Άντζελες από καρδιακή ανακοπή, λίγο πριν συμπληρώσει τα εξήντα έξι της χρόνια, η Natalie Cole. Είχε γεννηθεί στις 6 Φεβρουαρίου 1950 και ήταν κόρη του Nat King Cole, μιας πολύ σημαντικής φυσιογνωμίας της jazz -όχι μόνο σπουδαίος τραγουδιστής, αλλά και βιρτουόζος πιανίστας και αξιόλογος συνθέτης-, και της δεύτερης συζύγου του που είχε διατελέσει τραγουδίστρια στην ορχήστρα του Duke Ellington. «Κληρονόμησε» λοιπόν το μουσικό ταλέντο και από τους δυο γονείς της, αλλά αυτό ταυτόχρονα της δημιούργησε αρκετά προβλήματα από πολύ νωρίς. (Όντας το πρωτότοκο -από τα αρκετά φυσικά αλλά και υιοθετημένα που είχαν- παιδί της οικογένειάς της, όχι μόνο πήρε το όνομα του διάσημου πατέρα της, όπως συχνά συνηθίζεται στην Αμερική, αλλά δέχτηκε πολύ περισσότερη ψυχολογική πίεση από τα άλλα. Και φυσικά, όπως και για κάθε παιδί, δεν ήταν μικρό πλήγμα να χάσει τον πατέρα της από καρκίνο όταν αυτός ήταν στην ακμή του και εκείνη μόλις δεκαπέντε ετών...
Δεν είναι παράξενο λοιπόν ότι τα προβλήματά της με τα ναρκωτικά ξεκίνησαν ήδη από την εποχή που σπούδαζε (γερμανική φιλολογία, ενώ το μεταπτυχιακό της ήταν στην παιδοψυχολογία) και έγιναν ακόμη πιο έντονα όταν στη συνέχεια ασχολήθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, με τη μουσική). Κάτοχος μιας πολύ αξιόλογης φωνής, την οποία αρχικά πολλοί συνέκριναν με εκείνη της κορυφαίας Aretha Franklin, κινήθηκε τόσο στη soul όσο και στην jazz, αλλά η κατάχρηση ακόμα και των σκληρότερων ναρκωτικών, ηρωίνης και συνθετικής κοκαΐνης, όχι απλώς δεν της επέτρεψε να έχει τη διαδρομή που θα έπρεπε, αλλά σχεδόν έθεσαν τέρμα σε αυτήν.
Το γεγονός ότι -όταν κατάφερε να αποτοξινωθεί- επανήλθε το 1992 με ένα τραγούδι του πατέρα της, στο οποίο, διαμέσου της τεχνολογίας, έκανε... ντουέτο μαζί του, σήμαινε ένα και μόνο πράγμα: Ότι, παρ' όλο το ταλέντο της, η Natalie Cole, τόσο ως άνθρωπος όσο και ως μουσικός, δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει από τη βαριά σκιά του ίδιου, αλλά και του ασύγκριτα μεγαλύτερου ταλέντου του. Το ότι το εν λόγω τραγούδι του Nat King Cole είχε τον τίτλο «Unforgettable», ίσως και να αποτελούσε εξαρχής τραγική ειρωνεία απέναντί της...
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
