Live τώρα    
Από 22 έως 25 Απριλίου / Το Wisteria Maiden του Αντώνη Φωνιαδάκη στο Μέγαρο
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Από 22 έως 25 Απριλίου / Το Wisteria Maiden του Αντώνη Φωνιαδάκη στο Μέγαρο

Διεθνώς αναγνωρισμένος και βραβευμένος Έλληνας χορευτής και χορογράφος, που συνεργάστηκε με μεγάλα μπαλέτα και καλλιτέχνες του χορού, από τον Μπεζάρ και τον Φορσάυθ έως την Μαγκύ Μαρέν και τον Γίρζι Κύλιαν, ο Αντώνης Φωνιαδάκης παρουσιάζει την νέα του χορογραφία Wisteria Maiden από 22 έως 25 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ιδρυτής της ομάδας Apotosoma Dance Co, με έδρα τη Λυών, ο Φωνιαδάκης έκανε παγκόσμια πρεμιέρα της χορογραφίας του έναν χρόνο πριν, στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού του Βελιγραδίου.

Εμπνευσμένη από το θέατρο της Ιαπωνίας, η χορογραφία δανείζεται τον τίτλο της από το ομώνυμο έργο του παραδοσιακού θεάτρου Καμπούκι. H ιστορία της Wisteria Maiden διηγείται τον ανεκπλήρωτο έρωτα μιας κοπέλας που κατοικεί μέσα σε έναν πίνακα ζωγραφικής και ζωντανεύει με σκοπό να διεκδικήσει εκείνον που ερωτεύεται. Ο νέος, όμως, την απορρίπτει, κι αυτή, απελπισμένη, αποφασίζει να επιστρέψει στον πίνακα για πάντα. Ο Φωνιαδάκης εμπνέεται κυρίως από το γεγονός ότι, στο θέατρο Καμπούκι, οι γυναικείοι ρόλοι ενσαρκώνονται από άνδρες ερμηνευτές, τους ονναγκάτα, που ακολουθώντας ειδική εκπαίδευση καταφέρνουν "όχι απλώς να αντιγράφουν τη γυναίκα αλλά να την σημαίνουν", όπως γράφει ο Ρολάν Μπαρτ. Η χορογραφική γλώσσα του Αντώνη Φωνιαδάκη χαρακτηρίζεται από έντονη σωματικότητα, αισθαντικότητα και συνεχείς εναλλαγές δυναμικής. Η γλώσσα αυτή εμπλουτίστηκε, στο έργο Wisteria Maiden, με επιρροές από το Καμπούκι, το Νο και τις μαριονέτες Μπουνράκου για να δημιουργήσει ένα μοναδικό, ευφάνταστο, κινητικό και εικαστικό σύμπαν, όπου η χορογραφία λειτουργεί ως ιεροτελεστία και μεταλλάσσεται διαρκώς.

Στη Wisteria Maiden, η έννοια της μεταμόρφωσης είναι κυρίαρχη, μέσα από την ενσάρκωση των γυναικείων ρόλων από άνδρες ερμηνευτές αλλά και τη χρήση της μάσκας. Η δύναμη της έκφρασης και η ακρίβεια της χειρονομίας, καθώς και η έννοια της μεταμόρφωσης είναι τα στοιχεία που πρωταγωνιστούν σε μια εικονογραφία που θυμίζει μιαν άλλη αναπαράσταση της φύσης και που αποκαλύπτει την πραγματική διάσταση του τεχνητού.  Στην παράσταση τα σκηνικά έχει σχεδιάσει η Εύα Μανιδάκη, τα φώτα ο Σάκης Μπιρμπίλης, τα κοστούμια ο Τάσος Σωφρονίου και τις μάσκες η Μάρθα Φωκά. Χορεύουν οι: Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, Άρης Παπαδόπουλος, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Pierre Magendie, Nitsan Margaliot, Armando Disanto, David Essing και Joan Vercoutere.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0