Στον τρίτο δίσκο των Roxy Music «Stranded» που κυκλοφόρησε το 1973 υπήρχε κυριολεκτικά «Ένα τραγούδι για την Ευρώπη». Οι στίχοι του τραγουδιστή και ηγετικής φυσιογνωμίας του συγκροτήματος Bryan Ferry –που συνυπέγραφε με τον σαξοφωνίστα του γκρουπ Andy Mackay και την μουσική– στο «A Song For Europe» ανέφεραν πολλά χαρακτηριστικά ή και εμβληματικά ευρωπαϊκά τοπόσημα ενώ στο φινάλε ήταν και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες εκτός της αγγλικής.
Σε πρώτο επίπεδο το θέμα του τραγουδιού ήταν το τέλος μιας ερωτικής σχέσης με πλαίσιο την κεντρική και δυτική πλευρά της ευρωπαϊκής ηπείρου. Ερήμην του Ferry όμως ή όχι, η μεταφορά κατέληξε να γίνει το επίκεντρο. Σε μια εποχή που η τότε ΕΟΚ ήταν ακόμα στο ξεκίνημά της και με πολύ λίγες χώρες-μέλη το «A Song For Europe» άφηνε την αίσθηση μιας ωδής στον αποχωρισμό από έναν συγκεκριμένο χωρόχρονο, ενός γλυκόπικρου αποχαιρετισμού σε μιάν Ευρώπη που χανόταν οριστικά και δίχως πιθανότητα επιστροφής.
Σήμερα, πενήντα τρία χρόνια μετά, και στην Ημέρα της Ευρώπης, παραμένει παράδοξα επίκαιρο. Ως ένας άλλος αποχαιρετισμός στους θεσμούς της Ε.Ε. που συνεχώς αποδυναμώνονται και κυρίως στις αξίες που αυτοί εκπροσωπούσαν και εξέφραζαν, της ειρηνικής συνύπαρξης των ευρωπαϊκών λαών και μιας κοινής πολιτικής με άξονες τον άνθρωπο και την κοινωνία. Ας ελπίσουμε όχι οριστικός…
Here as I sit
At this empty cafe
Thinking of you
I remember
All those moments
Lost in wonder
That we'll never
Find again
Though the world
Is my oyster
It's only a shell
Full of memories
And here by the Seine
Notre-Dame casts
A long lonely shadow
Now - only sorrow
No tomorrow
There's no today for us
Nothing is there
For us to share
But yesterday
These cities may change
But there always remains
My obsession
Through silken waters
My gondola glides
And the bridge - it sighs ...
I remember
All those moments
Lost in wonder
That we'll never
Find again
There's no more time for us
Nothing is there
For us to share
But yesterdays
Ecce momenta
Illa mirabilia
Quae captabit
In aeternum
Memor
Modo dolores
Sunt in dies
Non est reliquum
Vero tantum
Comminicamus
Perdita
Tous ces moments
Perdus dans l'enchantement
Qui ne reviendront
Jamais
Pas d'aujourd'hui pour nous
Pour nous il n'y a rien
A partager
Sauf le passé
Tous ces moments
Perdus dans l'enchantement
Qui ne reviendront
Oh, jamais, jamais, jamais, jamais, jamais, jamais
