Η μητέρα είναι το πρώτο καθοριστικό πρόσωπο για κάθε άνθρωπο και παραμένει τέτοιο, ακόμα και όταν το παιδί αποκτήσει δικά του, πολλές φορές και όταν εκείνη έχει φύγει πια από τη ζωή. Κάθε κανόνας όμως, καλώς ή κακώς, έχει τις εξαιρέσεις του και έτσι υπάρχουν λίγες γυναίκες που δεν θα έπρεπε να έχουν γίνει ποτέ μητέρες και κάποιες άλλες των οποίων η επίδραση στη ζωή των παιδιών τους δεν είναι καθόλου θετική. Την Ημέρα της Μητέρας λοιπόν και ανάμεσα σε πολλά τραγούδια όλων των εποχών και πολλών ιδιωμάτων που υμνούν την μητέρα θα θυμηθούμε και κάποια άλλα τα οποία μιλούν για αυτή τη σκοτεινή πλευρά της μητρότητας, την δυστυχώς τοξική σχέση μητέρας και παιδιού.
Η σχέση του John Lennon με τη μητέρα του (η παρακάτω φωτογραφία είναι από τις σπάνιες που είναι μαζί) ήταν προβληματική, ο πατέρας του την εγκατέλειψε για μεγάλο διάστημα και όταν επέστρεψε τη βρήκε έγγυο με το παιδί ενός άλλου άντρα τον οποίο τελικά παντρεύτηκε αφού πήρε διαζύγιο από τον πρώτο. Έδωσε τότε την επιμέλεια του μικρού John στην αδελφή της, τη γνωστή θεία Μίμι, που τον μεγάλωσε σαν να ήταν αληθινό παιδί της.
Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για να επουλώσει το τραύμα της απουσίας της βιολογικής μητέρας του και έτσι ο πρώτος προσωπικός δίσκος του, το «John Lennon/Plastic Ono Band» του 1970, άνοιγε με το τραγούδι «Mother», μια κραυγή οργής και ταυτόχρονα ένας πικρός αποχαιρετισμός στη μητέρα που τον εγκατέλειψε. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο John Lennon δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την παγίδα της επανάληψης των προτύπων συμπεριφοράς των γονέων, ο γιος του από τον πρώτο γάμο του, ο Julian Lennon, μεγάλωσε ουσιαστικά μόνο με τη μητέρα του όταν οι γονείς του πήραν διαζύγιο, ενώ ο δεύτερος γιος του από τον γάμο του με τη Yoko Ono, ο Sean Ono Lennon, ήταν μόλις πέντε ετών όταν εκείνος δολοφονήθηκε το 1980.
Ο τραγουδιστής, μπασίστας, βασικός στιχουργός (η σύνθεση των τραγουδιών από μια εποχή και μετά γινόταν από τα τέσσερα μέλη από κοινού) και ηγετική φυσιογνωμία των Pink Floyd μετά την αποχώρηση -ή εκδίωξη- του Syd Barrett είχε μείνει ορφανός πριν καν συμπληρώσει τον πρώτο χρόνο της ζωής του όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε σε μάχη στην Ιταλία το 1944, κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η μητέρα του, δασκάλα, όπως και ο πατέρας του, αφοσιώθηκε στην ανατροφή εκείνου και του αδελφού του με πολλή φροντίδα και αγάπη.
Ο πατέρας του Roger Waters ήταν ένας αριστερός διανοούμενος, μέλος πρώτα των Εργατικών και μετά του βρετανικού κομμουνιστικού κόμματος και ειρηνιστής εκ πεποιθήσεως. Ο ίδιος, κατά δική του ομολογία, είναι δεξιός. Παρ' όλα αυτά, στο «Mother» που ήταν μέρος του concept του τελευταίου πολύ καλού δίσκου των Pink Floyd, του «The Wall» του 1979, ασκεί κριτική στο πρόσωπο της μητέρας –και διαμέσου αυτής στην οικογένεια– ως μέσο καταπίεσης του ανθρώπου και περιορισμού της προσωπικής ελευθερίας του σε όλα τα επίπεδα.
Ο Junior Giscombe είναι ένας Βρετανός soul και jazz ερμηνευτής που όμως είχε επιτυχία και στις ΗΠΑ. Η μεγαλύτερη μάλλον επιτυχία και σίγουρα γνωστότερο τραγούδι του, το «Mama Used To Say» του 1981, δεν είναι η συνηθισμένη έκφραση αγάπης ή φόρος τιμής στο πρόσωπο της μητέρας αλλά η αναγνώρισή της ως κάποιας που αντιμετωπίζει το παιδί ως ενήλικο άνθρωπο και γι' αυτό το προειδοποιεί αλλά και το προετοιμάζει για τις δυσκολίες της ζωής.
Θα τελειώσουμε αυτή τη σύντομη αναφορά σε διαφορετικά τραγούδια για τη μητέρα, λίγο χιουμοριστικά. Στον δίσκο των Frank Zappa & The Mothers Of Invention «Weasels Ripped My Flesh» που κυκλοφόρησε το 1969 υπήρχε το «My Guitar Wants To Kill Your Mama». Όμως ο αείμνηστος Αμερικανός Frank Zappa ήταν ένας από τους πλέον ρηξικέλευθους και εικονοκλάστες rock δημιουργούς με έναν απίστευτο και αστείρευτο αυτοσαρκασμό. Στο «My Guitar Wants To Kill Your Mama» δεν θα μπορούσε λοιπόν παρά να πρωταγωνιστεί η εκρηκτική κιθαριστική δεξιοτεχνία του και όχι οι περιπαικτικοί στίχοι.
