ΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΣΤΑΘΟΥΛΙΑ
Η μεταμεσονύχτια απόφαση-συμβιβασμός της 12ης Νοεμβρίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Συμβούλιο για τον προϋπολογισμό του 2014, είναι η επιβολή της πολιτικής της Γερμανικής κυβέρνησης που συμπυκνώνεται στη διατύπωση: "η Ε.Ε. δεν πρέπει να έχει πολλά χρήματα να ξοδέψει γιατί θα καταστραφούν τα προγράμματα δημοσιονομικής πειθαρχίας". Η θλίψη της συντηρητικής προέδρου της Λιθουανίας για τα εκατομμύρια των νέων ανέργων στην Ευρώπη προχθές στην υψηλού (!) επιπέδου συνάντηση στο Παρίσι είναι προπέτασμα καπνού για το γεγονός ότι η Λιθουανική προεδρία (2ο εξάμηνο 2013) στην Ε.Ε. χρησιμοποιήθηκε από τη Γερμανία ως ανασταλτικός μηχανισμός στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στις 23 Οκτωβρίου, μόλις μία ώρα μετά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να μην δεχτεί τις περικοπές του Συμβουλίου (περίπου ένα δισ. ήταν η διαφορά που υπερασπιζόταν το Ε.Κ.), η Λιθουανική Προεδρία ανακοίνωσε ότι δεν δέχεται την απόφαση και την στέλνει στην επιτροπή διαιτησίας. Το αποτέλεσμα ήταν ο συμβιβασμός να οδηγήσει στην απώλεια ενός δισ. από τις δεσμεύσεις για πληρωμές για το 2014.
Πού θα επενδύονταν το ποσό τού ενός δισ., που τελικά δεν αποδόθηκε στον προϋπολογισμό του 2014; Μα, σε δαπάνες για την έρευνα και σε νέες θέσεις εργασίας. Τι έκανε μετά από αυτό ο κ. Σαμαράς στο Παρίσι και οι υπόλοιποι αρχηγοί κρατών στην υψηλή συνάντηση για τους νέους και την απασχόληση; Διατύπωσαν μεγάλες φράσεις για την "επαν-ανακάλυψη" (rediscovered) της νέας γενιάς μέσα από την απασχόληση, ως δημιουργικής (sic) και όχι ως χαμένης γενιάς. Φράσεις αντιθετικές με τις αποφάσεις τους για λιτότητα, Μνημόνια, δημοσιονομική και μακροοικονομική επιτήρηση με αιχμή του δόρατος το δικαίωμα στην εργασία. Σε αυτή τη 2η συνάντηση για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων περίσσεψαν οι προσδιορισμοί για τη νέα γενιά. Και ο υπουργός Εργασίας, Γ. Βρούτσης, πήγε στο Παρίσι για να μιλήσει για τα μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας των νέων.
Εμείς, από την Αθήνα, τους καταγγέλλουμε για κυνισμό, αδιαφορία και πολιτική αναλγησία. Το υπουργείο Εργασίας έχει 4.070.944.142 ευρώ στη διάθεσή του από το ΕΣΠΑ 2007-2013 για το ανθρώπινο δυναμικό και τις κοινωνικές δομές (επαναλαμβάνουμε: 4 δισ.!) και έχει πραγματικές δαπάνες μέχρι σήμερα 1.709.853.050 ευρώ μόνο! Δεν μπορούν να σχεδιάσουν προγράμματα απορρόφησης των ανέργων; Αυτοί, βέβαια, δεν μπορούν, αλλά οι ιδιωτικές εταιρείες, που έχουν αναλάβει αυτή τη δουλειά, μπορούν. Γιατί δεν το κάνουν; Διότι παρακολουθούν τα δομικά χαρακτηριστικά της ανεργίας και της επιχειρηματικότητας και δίνουν τμηματικά μικρά προγράμματα που καλύπτουν τις ανάγκες σε εποχικό προσωπικό και μερικής απασχόλησης. Δεν θέλουν να απαντήσουν στην τεράστια ανεργία. Γιατί δεν θέλουν να ξαναστήσουν τους κατεστραμμένους δημόσιους κοινωνικούς πυλώνες. Δεν θέλουν να αντιστρέψουν τη "νέα επιχειρηματικότητα" που θα στηριχτεί στην "άνεργη" ανάκαμψη. Δεν θέλουν να δώσουν ελπίδα στους νέους. Δεν απάντησαν στο Παρίσι γιατί η ανεργία των νέων είναι υψηλότερη από κάθε άλλη ηλικία. Στο τέλος του 2012 η ανεργία των νέων ήταν 2,6 φορές μεγαλύτερη από τη συνολική ανεργία.
Για πρώτη φορά το 2012 η ανεργία για τις γυναίκες ήταν στα ίδια επίπεδα με την ανεργία στους άνδρες. Στην Ελλάδα, όμως, η διαφορά είναι -6,6% μεταξύ ανέργων ανδρών και γυναικών, ενώ στην Ιρλανδία είναι +6,7%. Τεράστιες δομικές διαφοροποιήσεις στην παραγωγική συγκρότηση των κρατών - μελών απαιτούν τεράστια προσπάθεια εθνικού σχεδιασμού για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Σίγουρα όχι συνθήματα από τους πολιτικά υπεύθυνους για την ανεργία των νέων. Η ιστορία γράφεται από τους νικητές, αλλά την ιστορία αυτού του αιώνα θα την γράψει αυτή η νέα γενιά που θα συναντήσει τις αριστερές δυνάμεις στην Ευρώπη και θα αναδείξει τη δική της θέση στην εργασία και τη δημιουργία. Άρα, η ευρωπαϊκή ριζοσπαστική Αριστερά έχει σοβαρό καθήκον να ανασυνθέσει την ταυτότητα και την κουλτούρα της εργασίας, συστηματικά ενταγμένης σε μια νέα θεωρία για τις κοινωνίες και την κατανόηση των κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων. Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, εμείς κρατάμε την ουσία!
