Ενα εικοσιτετράωρο κράτησαν τα χαμόγελα στο Μέγαρο Μαξίμου από τον θετικό αντίκτυπο των 500 εκατομμυρίων ευρώ που μοίρασε ο πρωθυπουργός, την ίδια ημέρα που συζητιούνταν στη Βουλή οι άρσεις ασυλίας των βουλευτών της Ν.Δ. Μετά ήρθε η Λάουρα Κοβέσι να την επαναφέρει στην πραγματικότητα των σκανδάλων, της διαφθοράς και του πολιτικού αδιεξόδου. Η κυβέρνηση παρακολουθεί με αγωνία ακόμη και τις φιλικές της δημοσκοπικές εταιρείες να καταγράφουν τη φθορά από τις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών, του Μακάριου Λαζαρίδη και αναζητεί το επόμενο επικοινωνιακό γεγονός που θα δημιουργήσει ανάσχεση στην πτωτική τάση.
Τα μέτρα ενίσχυσης που ανακοίνωσε σε δύο δόσεις η κυβέρνηση από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν είναι εμβαλωματικά, περιορισμένα και αποσπασματικά. Ακόμη και αν μέχρι τη ΔΕΘ φθάσουν αθροιστικά στα 2 δισ., όπως ήδη φημολογείται στο πλαίσιο ενός πολιτικού σχεδιασμού εκλογών το φθινόπωρο, δεν θα αποκαταστήσουν το επίπεδο διαβίωσης σημαντικού μέρους του πληθυσμού ούτε τις δομικές ανισορροπίες που προκάλεσε στην οικονομία η νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση Μητσοτάκη.
Ενώ στο εσωτερικό ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιράζει επιδόματα, επιδίωξε την επίσκεψη Μακρόν στη χώρα για να τονώσει το προφίλ του διεθνούς ηγέτη. Παράλληλα, ευθυγραμμιζόμενος με την πολιτική Τραμπ, επιδιώκει καλές σχέσεις με το σύστημα του Αμερικανού Προέδρου. Καθώς τον Ιούνιο είναι προγραμματισμένη η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, γίνονται προσπάθειες να υπάρξει πέρασμα του Τραμπ από την Αθήνα και ομιλία του στην Ακρόπολη. Ενώ η κυβέρνηση το επιδιώκει, πιο ψύχραιμοι παράγοντες του δημοσίου βίου προβληματίζονται ήδη για το τι θα ζητήσει ο Αμερικανός Πρόεδρος, πιθανόν στα ελληνοτουρκικά, που φυσικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα αρνηθεί.
Υπό την πίεση των βουλευτών του
Η απάντηση της κυβέρνησης στη Λάουρα Κοβέσι -που ξεκαθάρισε ότι η απάτη και η διαφθορά των πολιτικών δεν μπορεί να βαπτιστεί αθώο ρουσφέτι- ήρθε την ίδια μέρα αφενός από τον Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος δήλωσε ότι «στην Ελλάδα όσο μας επιτρέπει η Κοβέσι έχουμε Δημοκρατία», αλλά κυρίως από τον Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος ανακοίνωσε ότι οι βουλευτές των οποίων ήρθη η ασυλία θα είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές. Προφανώς και όσων ακόμη ακολουθήσουν στο προσεχές μέλλον από νέες δικογραφίες που δεν απέκλεισε η εισαγγελέας. Θα είναι κυβέρνηση υποδίκων μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών, ωστόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είχε άλλη επιλογή και υποχώρησε στις πιέσεις των βουλευτών του. Στην ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας την περασμένη Τετάρτη δεν υπήρξε ανταρσία αφού οι βουλευτές είχαν πάρει παρασκηνιακά διαβεβαιώσεις. Οι γκρίνιες δεν θα κοπάσουν καθώς οι μισοί τουλάχιστον βουλευτές είναι βέβαιοι ότι δεν θα επανεκλεγούν, κάτι που αυξάνει τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς και τη δυσαρέσκεια προς το «επιτελικό κέντρο».
Ποιος θα συνεργαστεί με ποιον
Ενδεικτικό του πολιτικού αδιεξόδου είναι ότι, παρά τις διαψεύσεις, τα σενάρια των πρόωρων εκλογών έχουν εγκατασταθεί στη δημόσια ατζέντα. Επί του παρόντος διαρρέει ότι επικράτησε η εισήγηση Πιερρακάκη για εκλογές τον Νοέμβριο. Όμως το αν θα αντέξει μέχρι τότε δίχως να αποκλείεται δεν είναι δεδομένο αλλά ζητούμενο. Άλλωστε καραδοκεί πάντα ο Ταλ Ντίλιαν. Πρόκειται σε κάθε περίπτωση για σενάρια που συνδέονται εκ των πραγμάτων με τη μείωση των ποσοστών της Ν.Δ. και την περαιτέρω ρευστοποίηση των συσχετισμών μεταξύ των υπαρχόντων και υπό ίδρυση κομμάτων. Πρόσωπα που είναι πολύ κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη τού εισηγούνται να κάνει τις εκλογές όσο ακόμη έχει κάποιο σοβαρό προβάδισμα και να αποχωρήσει μετά από δύο τετραετίες στην πρωθυπουργία. Ίσως το πιο σημαντικό πρόβλημα είναι πως δεν μπορεί να εξασφαλίσει ότι οι υποθέσεις διαφθοράς δεν θα έχουν ποινικές συνέπειες που θα τον ακολουθήσουν όταν δεν θα κινεί πια τα νήματα της εξουσίας.
Η συζήτηση περιπλέκεται καθώς υπεισέρχονται υπολογισμοί για τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης την επόμενη ημέρα και το ερώτημα ποιο από τα νυν και υπό ίδρυση κόμματα μπορεί να συνεργαστεί με ποιον. Αν και το ερώτημα είναι ανοιχτό, μέχρι στιγμής υπάρχει η βεβαιότητα ότι κανένας δεν συνεργάζεται με τη Ν.Δ. υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το να αποχωρήσει πάντως για να απεγκλωβίσει τις εξελίξεις δίχως να πάρει τις εγγυήσεις που επιθυμεί μοιάζει απίθανο. Από την άλλη, επιχειρηματικοί και μιντιακοί παράγοντες λένε ότι «δεν μπορεί απλά να αποχωρήσει». Επιπλέον, καθώς η κατάσταση που θα αφήσει πίσω του θα είναι τουλάχιστον δύσκολη, η απόδοση ευθυνών και ενδεχομένως η τιμωρία των υπευθύνων θα είναι συνθήκη επιβίωσης της επόμενης κυβέρνησης.
Είτε νωρίτερα είτε αργότερα γίνουν οι εκλογές, τα ποσοστά και οι συσχετισμοί που θα προκύψουν θα δώσουν τελικά τη διέξοδο. Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πετύχει το ποσοστό που επιδιώκει -πάνω από 25%- ώστε να είναι ο καθοριστικός παράγοντας στον σχηματισμό κυβέρνησης, τότε θα αυξηθούν οι πιέσεις από το εσωτερικό του κόμματός του αλλά και από το ευρύτερο σύστημα εξουσίας προκειμένου να ανοίξει τον δρόμο. Η έξωσή του θα προέλθει μόνο σαν πίεση από την πολιτική αυτοσυντήρηση του κόμματος και του ευρύτερου συστήματος εξουσίας. Οι βουλευτές της Ν.Δ. ενδιαφέρονται μόνο για την πολιτική τους επιβίωση.
Μία υπέρβαση του συνολικού αδιεξόδου από την Κεντροαριστερά προϋποθέτει τη συνεργασία των δυνάμεων του χώρου, σύμφωνα με την πρόταση που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε διαφορετική περίπτωση, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και το νέο κόμμα Τσίπρα θα βρεθούν εκ των πραγμάτων να συζητούν την επομένη των εκλογών για τον σχηματισμό κυβέρνησης, πιθανόν και με επιπλέον προσθήκες. Διαφορετικά, η λύση θα προκύψει από την άλλη πλευρά με μία κυβέρνηση της ευρύτερης Δεξιάς δίχως τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Διάφορα υβρίδια στο πλαίσιο κυβέρνησης συνεργασίας, π.χ. ειδικού σκοπού κ.λπ., ήδη έχουν αρχίσει να συζητιούνται και στο τραπέζι πέφτουν διάφορα ονόματα πρώην προέδρων.
