«Ζητάμε άμεσα Οδικό Χάρτη για το πώς προχωράμε, με ποιους πάμε, ποιοι θέλουν να συμπορευθούμε. Χωρίς κανένα αποκλεισμό κανενός κόμματος ή δύναμης ή προσωπικοτήτων του προοδευτικού χώρου. Το κάλεσμά μας για έναν εναλλακτικό, προοδευτικό πόλο διακυβέρνησης πρέπει να είναι ευρύτατο. Στόχος ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων, που είναι το μόνο μπορεί να είναι το αντίπαλο δέος της Δεξιάς».
Αυτά παρατηρεί μεταξύ άλλων η Ρένα Δούρου, βουλεύτρια Δυτικής Αθήνας, στη συνέντευξή της στον δημοσιογράφο Σάββα Παυλίδη στα Επίκαιρα, υπογραμμίζοντας ότι η απόφαση της πρόσφατης ΚΕ την ίδια στιγμή που ομνύει στην ανάγκη ενότητας του προοδευτικού χώρου, δεν εξηγεί γιατί η ενότητα αυτή πρέπει να περάσει μέσα από την αυτοδιάλυση ενός κόμματος, εξηγεί η ίδια.
Η ΙΧ εξωτερική πολιτική πλήττει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας
«Για πατριωτισμό της ευθύνης» μας μιλά ο κ. πρωθυπουργός ασκώντας όμως μια ΙΧ εξωτερική πολιτική του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου που δεν είναι απλά ανησυχητική. Είναι λάθος. Πλήττει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας», υπογραμμίζει, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ..
«Στο σημερινό αβέβαιο, ασταθές, επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον όπου το δίκαιο της ισχύος τείνει να υποκαταστήσει το διεθνές δίκαιο, απαιτείται η ενεργητική, πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική της περιόδου 15 – 19. Όταν η Αθήνα ήταν πυλώνας ειρήνης και διαλόγου, προστατεύοντας τα εθνικά συμφέροντα και συμβάλλοντας στην επίλυση διαφορών με τους γείτονές της με εμβληματικό παράδειγμα τη Συμφωνία των Πρεσπών, που η σημερινή κυβέρνηση έχει αφήσει αθωράκιστη».
Βασικά σημεία της συνέντευξης
• Η απόφαση (της ΚΕ) βασίζεται σε ένα κατασκευασμένο ψευτοδίλημμα, υπέρ ή κατά του Τσίπρα, το οποίο δεν υφίσταται και που όχι μόνο αδικεί τον ίδιο και την ΕΛ.Α.Σ, αλλά τους υπονομεύει κιόλας.
• Κανείς δεν μπορεί μόνος του. Ισότιμα, μαζικά, ενωτικά μπορούμε πολλά. Το έδειξε στην πρόσφατη ιστορία η εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ. Το έδειξε στο παρελθόν η εμπειρία της ΕΔΑ. Ενωμένη η Αριστερά μεγαλουργεί, βελτιώνει τις ζωές των πολλών, προστατεύει την πατρίδα.
• Να πάψει η εσωστρέφεια, να πάψουν οι κομματικοί μικρομεγαλισμοί, να πάψουν οι προσωπικές στρατηγικές. Να πάψουν οι πλειστηριασμοί εδρών. Να πάψει να μπαίνει το ατομικό πάνω από το συλλογικό. Να προχωρήσει τολμηρά η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, με συντεταγμένες δυνάμεις.
• Πρόσφατα, με την περίπτωση του ρεσάλτου των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων κατά του στολίσκου της ειρήνης για τη Γάζα, στα ανοικτά της Κρήτης, σε ύδατα αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας, η αδράνεια, μη αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης σηματοδοτεί παραίτηση από κυριαρχικό δικαίωμα.
• Η δεξιά διακυβέρνηση εδώ και 7 χρόνια απαξιώνει, υποβαθμίζει, αμφισβητεί συστηματικά την συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Τώρα το κάνει ακόμη πιο οργανωμένα στο πλαίσιο επιβολής ενός συγκεντρωτικού, αυταρχικού μοντέλου διοίκησης. Το μαρτυρά αυτό άλλωστε σαφέστατα ο Νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης που στοχεύει σε Δήμους και Περιφέρειες χωρίς οικονομική ανεξαρτησία, χωρίς αυτοτέλεια, με ιδιωτικοποίηση βασικών δραστηριοτήτων τους.
Αναλυτικά η συνέντευξη της Ρ. Δούρου στα Επίκαιρα
Υποστηρίζετε την ανάγκη συνεργασιών και διαλόγου στον προοδευτικό χώρο, ωστόσο εκφράζετε επιφυλάξεις για την πρόταση του κ. Φάμελλου. Ποια είναι η «κόκκινη γραμμή» πέρα από την οποία θεωρείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να χάσει την πολιτική και οργανωτική του αυτονομία;
Η κόκκινη γραμμή είναι ένα κόμμα – φάντασμα, ένα κόμμα σε... pause! Ένα μη – κόμμα εντέλει. Μια πρωτοφανή για τα παγκόσμια δεδομένα εξέλιξη. Αυτήν την κόκκινη γραμμή όποιος, όποια την ξεπεράσουν, φέρουν ιστορική ευθύνη. Όχι απέναντι σε κάποια πρόσωπα, αλλά απέναντι στα μέλη, τα στελέχη, ψηφοφόρους μας, εκείνους που μας έστειλαν στην κυβέρνηση, στην αξιωματική αντιπολίτευση, στη Βουλή, στα όργανα του κόμματος. Είναι εξόχως προβληματικό όσο και επικίνδυνο ότι στην κατεύθυνση αυτή κινείται η απόφαση της πρόσφατης ΚΕ, η οποία την ίδια στιγμή ομνύει στην... ανάγκη ενότητας του προοδευτικού χώρου όμως με ένα κόμμα μείον! Δεν εξηγεί γιατί η ενότητα αυτή πρέπει να περάσει μέσα από την αυτοδιάλυση ενός κόμματος. Η απόφαση βασίζεται σε ένα κατασκευασμένο ψευτοδίλημμα, υπέρ ή κατά του Τσίπρα, το οποίο δεν υφίσταται και που όχι μόνο αδικεί τον ίδιο και την ΕΛ.Α.Σ, αλλά τους υπονομεύει κιόλας. Και το λέω αυτό γιατί σε όλους τόνους η εκπρόσωπός του, κα Κουφονικολάκου, έχει ξεκαθαρίσει ότι αποκλείονται συνεργασίες με κόμματα, δεκτά γίνονται μόνο πρόσωπα και αυτά χωρίς βουλευτικές έδρες και καβάντζωμα αξιωμάτων στο νέο κόμμα. Ωστόσο η πλειοψηφία της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ επιμένει να μην λαμβάνει υπόψη της αυτές τις τοποθετήσεις! Συρρικνώνοντας έτσι σε προσωπικές στρατηγικές, τη σοβαρή συζήτηση που επείγει να γίνει για ένα πλουραλιστικό, ενωτικό ψηφοδέλτιο όσο το δυνατόν περισσότερων προοδευτικών δυνάμεων. Αυτό που είχε αποφασίσει η ΚΕ τον Μάρτιο χωρίς να υλοποιηθεί τίποτε ως σήμερα. Για αυτό ζητάμε τώρα Οδικό Χάρτη για να ανατάξουμε το κόμμα, για να κάνουμε ως τα τέλη Ιουνίου ό,τι η ηγεσία δεν έκανε ως τώρα.
Ζητάτε συγκεκριμένο οδικό χάρτη και χρονοδιάγραμμα για τις πρωτοβουλίες ανασύνθεσης του χώρου. Ποια βήματα θεωρείτε απαραίτητα ώστε μια πιθανή συμπόρευση με τον Αλέξη Τσίπρα να γίνει με όρους πολιτικής ισοτιμίας και όχι απορρόφησης του ΣΥΡΙΖΑ;
Ζητάμε άμεσα Οδικό Χάρτη για το πώς προχωράμε, με ποιους πάμε, ποιοι θέλουν να συμπορευθούμε. Χωρίς κανένα αποκλεισμό κανενός κόμματος ή δύναμης ή προσωπικοτήτων του προοδευτικού χώρου. Το κάλεσμά μας για έναν εναλλακτικό, προοδευτικό πόλο διακυβέρνησης πρέπει να είναι ευρύτατο. Στόχος ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων, που είναι το μόνο μπορεί να είναι το αντίπαλο δέος της Δεξιάς. Η οποία εδώ και επτά χρόνια, έχει κτίσει καθεστώς και μηχανισμούς εξουσίας που δεν είναι διόλου εύκολο να ηττηθούν, πολλώ δε μάλλον από ένα μόνο κόμμα. Αυτή είναι η πραγματικότητα, είτε το θέλουμε είτε όχι, όπως την καταγράφουν όλες οι έρευνες. Κανείς δεν μπορεί μόνος του. Ισότιμα, μαζικά, ενωτικά μπορούμε πολλά. Το έδειξε στην πρόσφατη ιστορία η εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ. Το έδειξε στο παρελθόν η εμπειρία της ΕΔΑ. Ενωμένη η Αριστερά μεγαλουργεί, βελτιώνει τις ζωές των πολλών, προστατεύει την πατρίδα.
Υπάρχει σήμερα κοινό πολιτικό έδαφος για μια ουσιαστική επαναπροσέγγιση με στελέχη και δυνάμεις που αποχώρησαν τα τελευταία χρόνια από τον ΣΥΡΙΖΑ ή θεωρείτε ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς έχει πλέον κατακερματιστεί σε μόνιμη βάση;
Αυτό που υπάρχει σήμερα είναι η ανάγκη να πάψει η εσωστρέφεια, να πάψουν οι κομματικοί μικρομεγαλισμοί, να πάψουν οι προσωπικές στρατηγικές. Να πάψουν οι πλειστηριασμοί εδρών. Να πάψει να μπαίνει το ατομικό πάνω από το συλλογικό. Να προχωρήσει τολμηρά η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, με συντεταγμένες δυνάμεις. Και επιτέλους να ακούσουμε και να κάνουμε πράξη τα λόγια των πολιτών από τον Έβρο ως την Κρήτη που μας ζητάνε να τελειώνουμε επιτέλους με τη Δεξιά. Αν το καταλάβουμε αυτό, θα καταλάβουμε ότι και κοινό έδαφος υπάρχει και κοινό πεδίο δράσης για τον κοινό στόχο. Μια προοδευτική διακυβέρνηση που θα βάλει τέλος στη σήψη και την παρακμή του πιο διεφθαρμένου συστήματος εξουσίας από τη μεταπολίτευση ως σήμερα.
Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, πόσο σας ανησυχεί ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαχειρίζεται τις διεθνείς προκλήσεις και ποια θεωρείτε ότι είναι τα βασικά σημεία που χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση;
Για “πατριωτισμό της ευθύνης” μας μιλά ο κ. Πρωθυπουργός ασκώντας όμως μια ΙΧ εξωτερική πολιτική του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου που δεν είναι απλά ανησυχητική. Είναι λάθος. Πλήττει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Η περίπτωση της πόντισης του καλωδίου της ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, αποκάλυψε πολλά για τα αποτελέσματα της εξωτερικής πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης. Η τουρκική κυβέρνηση επιβάλλει τους όρους του αναθεωρητικού, παράνομου αφηγήματος της “Γαλάζιας Πατρίδας” στο Αιγαίο, αμφισβητώντας κυριαρχικά δικαιώματα. Ενώ πρόσφατα, με την περίπτωση του ρεσάλτου των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων κατά του στολίσκου της ειρήνης για τη Γάζα, στα ανοικτά της Κρήτης, σε ύδατα αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας, η αδράνεια, μη αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης σηματοδοτεί παραίτηση από κυριαρχικό δικαίωμα. Ρίχνει νερό στον μύλο της προκλητικής επιθετικότητας της Τουρκίας που αμφισβητεί ακριβώς το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας για έρευνα και διάσωση γύρω από τα νησιά μας. Στο σημερινό αβέβαιο, ασταθές, επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον όπου το δίκαιο της ισχύος τείνει να υποκαταστήσει το διεθνές δίκαιο, απαιτείται η ενεργητική, πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική της περιόδου 15 – 19. Όταν η Αθήνα ήταν πυλώνας ειρήνης και διαλόγου, προστατεύοντας τα εθνικά συμφέροντα και συμβάλλοντας στην επίλυση διαφορών με τους γείτονές της με εμβληματικό παράδειγμα τη Συμφωνία των Πρεσπών, που η σημερινή κυβέρνηση έχει αφήσει αθωράκιστη. Όταν η Ελλάδα είχε σχέδιο για τη Μεσόγειο, την ενεργειακή πολιτική, και τη συνεργασία με χώρες της περιοχής. Όπως είχε και σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος για τα ελληνοτουρκικά. Σε αντίθεση με σήμερα. Όμως για να αλλάξει η εξωτερική πολιτική, για να υπάρξει ανάληψη πολυμερών διπλωματικών πρωτοβουλιών, με συμμαχικά σχήματα, για την προστασία της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, απαιτείται κυβερνητική αλλαγή. Χρειάζεται μια προοδευτική κυβέρνηση.
Με αφορμή και το Νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης, θεωρείτε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει την απαραίτητη προσοχή και στήριξη στην τοπική αυτοδιοίκηση; Πως αξιολογείτε τη σημερινή κατάσταση στην Περιφέρεια Αττικής;
Θέτετε δύο ερωτήματα, που όμως έχουν κοινή απάντηση. Η δεξιά διακυβέρνηση εδώ και 7 χρόνια απαξιώνει, υποβαθμίζει, αμφισβητεί συστηματικά την συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Τώρα το κάνει ακόμη πιο οργανωμένα στο πλαίσιο επιβολής ενός συγκεντρωτικού, αυταρχικού μοντέλου διοίκησης. Το μαρτυρά αυτό άλλωστε σαφέστατα ο Νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης που στοχεύει σε Δήμους και Περιφέρειες χωρίς οικονομική ανεξαρτησία, χωρίς αυτοτέλεια, με ιδιωτικοποίηση βασικών δραστηριοτήτων τους. Και μάλιστα δημιουργώντας παράλληλα οικονομική ασφυξία. Η ΚΕΔΕ, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δημοσιοποίησε πρόσφατα ότι ποσοστιαία τα χρήματα που λαμβάνουν οι Δήμοι από τον προϋπολογισμό, είναι λιγότερα από εκείνα που λάμβαναν πριν από 17 χρόνια, το 2009 ενώ οι αρμοδιότητές τους αυξάνονται. Αυτή ήταν η ίδια κατάσταση που αντιμετωπίσαμε την πρώτη χρονιά της θητείας μας στη Διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής, από τη συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Σαμαρά – Βενιζέλου. Μετά, με την κυβέρνηση Τσίπρα βρεθήκαμε στη μνημονιακή δίνη... Παρόλες όμως τις δυσκολίες καταφέραμε να κάνουμε σημαντικό έργο σε επίπεδο υποδομών, κοινωνικής συνοχής, περιβάλλοντος, ποιότητας ζωής, πολιτισμού, κ.α. Αφήσαμε για παράδειγμα παρακαταθήκη 168 αντιπλημμυρικών έργων, προϋπολογισμού μισού δισεκατομμυρίου ευρώ, εγγεγραμμένων στο ΠΕΕ και στον προϋπολογισμό της περιφέρειας Αττικής την περίοδο 2014 – 2019. Βάλαμε την Περιφέρεια Αττικής στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής, μετείχαμε σε σημαντικές πρωτοβουλίες στο Κογκρέσο των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Επιχειρήσαμε να αλλάξουμε το μοντέλο άσκησης διοίκησης. Αυτό το νήμα κόπηκε βίαια από τους δεξιούς Περιφερειάρχες που ακολούθησαν. Και δεν μιλώ με κομματικούς όρους, το επιβεβαιώνει η πραγματικότητα. Σήμερα η Περιφέρεια Αττικής περιθωριοποιείται όπως όλη η ΤΑ από την πολιτικά ομογάλακτη κυβέρνηση, χωρίς η Διοίκησή της να εκφράσει κάποια αντίδραση...
