Τελικά το Μνημόνιο αποδίδει, αν πιστέψουμε το άρθρο του διευθυντή του "Βήματος". Και μαζί με την επιτυχία του Μνημονίου, ανατέλλει και το άστρο του Αντώνη Σαμαρά. Πώς στοιχειοθετείται ότι το Μνημόνιο αποδίδει; "Όσο περνά ο καιρός η εφαρμοζόμενη περιοριστική δημοσιονομική και διαρθρωτική πολιτική αποδίδει καρπούς και επανασυγκροτεί το ελληνικό οικονομικό σύστημα σε νέες βάσεις", αποφαίνεται με βεβαιότητα ο αρθρογράφος. Είναι έτσι τα πράγματα, όμως; Εξαρτάται από ποια θέση το βλέπει καθένας.
Αν, δηλαδή, κάποιος κόψει μισθούς και συντάξεις, έχει επιβάλει νέους φόρους, ενώ ταυτόχρονα καταβάλλει λιγότερους τόκους λόγω του κουρέματος του χρέους, ασφαλώς τα δημοσιονομικά μεγέθη ελέγχονται. Δεν χρειάζεται δα και πολλή φαιά ουσία για να καταλάβει κανείς ότι όταν κόβεις δαπάνες, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον επιφέρεις ισορροπία στα δημοσιονομικά. Το θέμα, λοιπόν, είναι αν αυτή η υποτιθέμενη ισορροπία έχει βαρύ κοινωνικό κόστος. Αν, δηλαδή, εκτοξεύεις την ανεργία στα ύψη και προκαλείς βαθιά ύφεση στην οικονομία "σκοτώνοντας" το ΑΕΠ, οφείλεις να το ξανασκεφτείς. Για παράδειγμα, η μείωση του ελλείμματος κατά δέκα εκατοστιαίες μονάδες είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του ΑΕΠ σε διπλάσιο ποσοστό. Αυτό σημαίνει έκρηξη της ανεργίας, εργασιακές σχέσεις - λάστιχο, ραγδαία επιδείνωση των οικονομικών των ασφαλιστικών ταμείων, μείωση των δημοσίων εσόδων και τελικά αύξηση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ.
Το να ισχυρίζεται κάποιος ότι αποδίδει το Μνημόνιο επειδή μειώνεται το έλλειμμα, παρ' ότι αυξάνεται το χρέος και συνθλίβεται η κοινωνία, αποτελεί σόφισμα με στόχο την καλλιέργεια κλίματος τεχνητής αισιοδοξίας "τύπου Στουρνάρα". Εκτός κι αν ο ανομολόγητος στόχος του Μνημονίου είναι να πληγούν βάναυσα ο κόσμος της εργασίας και οι δημόσιες αξίες και, στη συνέχεια, υποτιμημένες, να προκαλέσουν τον ενδιαφέρον των λεγόμενων επενδυτών, ξένων και εγχώριων.
Αξίζει να προσεχθεί η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, στην οποία διαπιστώνεται ότι εν μέσω ύφεσης οι μειώσεις των μισθών δεν περιόρισαν την ανεργία, αντιθέτως, ενώ υποχωρούσαν οι αμοιβές αυξανόταν η ανεργία. Το αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής Σαμαρά, που υποτάσσει τα συμφέροντα της χώρας στη γραμμή της Μέρκελ, θα είναι μικρή ανάκαμψη με μαζική ανεργία και χαώδεις κοινωνικές ανισότητες έπειτα από μια εξαετία συσσωρευμένης ύφεσης 25%, η οποία θα έχει πληγώσει βαθιά τη χώρα και τους εργαζόμενους.
