Στη δέσμευση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα ψηφίσει νέα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα και ότι θα πρέπει να απαιτήσει την αναθεώρηση του Μνημονίου, συνέκλινε το σύνολο σχεδόν των "τάσεων" και των πρωταγωνιστικών στελεχών που πριν από το συνέδριο ή στην έναρξή του κατέθεσαν "πλατφόρμες" θέσεων για το πώς πρέπει να κινηθεί από εδώ και πέρα ο Ευ. Βενιζέλος.
Καθώς οι θεωρητικές αναφορές του προέδρου του ΠΑΣΟΚ περί επικαιροποίησης της προγραμματικής συμφωνίας της κυβέρνησης, που θα περιλαμβάνει τον όρο ότι δεν θα ληφθούν νέα μέτρα, δεν φαίνονταν να καλύπτουν εκείνους που μέχρι το συνέδριο καταγράφονταν ως διαφωνούντες με τις επιλογές Βενιζέλου, έσπευσαν να τονίσουν ότι το μείζον θέμα είναι η αναθεώρηση της συμφωνίας με τους δανειστές. Οι άλλες διαφωνίες που εντοπίζονταν κυρίως στο θέμα της αποχώρησης από την κυβέρνηση είχαν έως το βράδυ της Παρασκευής, υποχωρήσει σχεδόν από όλες τις πλευρές, με εξαίρεση τον Γ. Παναγιωτακόπουλο που ζήτησε άμεση αποχώρηση από την κυβέρνηση και πρότεινε "ψήφο ανοχής" ή "περιστασιακής στήριξης". Στην ίδια γραμμή ήταν και ο Χ. Τσιόκας που εντάσσεται στην "παπανδρεϊκή" Κίνηση των 75, στην οποία άτυπος επικεφαλής εμφανίζεται ο Μιχ. Καρχιμάκης. Μάλιστα, οι δυο τους (Παναγιωτακόπουλος-Τσιόκας) είχαν ζητήσει να τεθεί το θέμα της παραμονής στην κυβέρνησης σε ψηφοφορία, ενώ ο δεύτερος τάχθηκε ακόμη υπέρ της "αναδιαπραγμάτευσης του προγράμματος" και της χρηματοδότησης "με άλλη λογική και άλλους όρους".
Με τον πιο εμφατικό τρόπο συγκριτικά με τους υπόλοιπους, ο Δ. Ρέππας σε επιστολή του προς τον Ευ. Βενιζέλο τόνιζε την "αναγκαιότητα" για «αναθεώρηση του προγράμματος στήριξης», διαχωρίζοντάς τη σαφώς από την επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας "που άλλωστε αποδείχθηκε άνευ αξίας". Ο ίδιος πρότεινε την επιλογή της ψήφου ανοχής ώστε να ισχύει η δεδηλωμένη και αξίωσε δημόσια δέσμευση του Αντ. Σαμαρά "ότι δεν πρόκειται να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές χωρίς τη σύμφωνη θέση των κυβερνητικών εταίρων".
Παρά τα ήξεις - αφήξεις στα θέματα της συμμετοχής στην κυβέρνηση ή ακόμα και της συμπαράταξης ή όχι με τον Ευ. Βενιζέλο, ο Χρ. Παπουτσής τοποθετήθηκε υπέρ μιας "διαρκούς επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου", η οποία, όπως και αυτός επεσήμανε, "δεν έγινε ποτέ μετά τις εκλογές". Ωστόσο και εκείνος εμφανίστηκε με... στρογγυλεμένες γωνίες, λέγοντας από τη μια ότι η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση "δεν είναι αυτοσκοπός" και από την άλλη ότι δεν είναι περίοδος για "παιχνίδια με την εξουσία", αλλά για "μετριοπάθεια" και "πολιτική σταθερότητα". Στο ίδιο πλαίσιο, υπέρ της παραμονής στην κυβέρνηση, ανέφερε ότι η "λανθασμένη" πολιτική επιλογή του Νοεμβρίου του 2011 να αποδεχτεί το ΠΑΣΟΚ την παραίτηση του Γ. Παπανδρέου και τον σχηματισμό της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου, "δεσμεύει και σήμερα τις επιλογές του Κινήματος". Επιπλέον, μίλησε για "πρωτοφανείς εκβιασμούς" της κυβέρνησης Παπανδρέου "από εγχώρια και ξένα συμφέροντα".
Με εξίσου "στρογυλλεμένες"... γωνίες ήταν και η πλατφόρμα που παρουσίασε ο Κ. Σκανδαλίδης μία ημέρα πριν από το συνέδριο, συγκριτικά με όσα έλεγε το τελευταίο διάστημα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην υπουργός είχε και συνάντηση με τον Ευ. Βενιζέλο ενόσω εξελισσόταν η πρώτη ημέρα του συνεδρίου. Σε αυτές τις θέσεις, δεν συμπεριλαμβανόταν πρόταση για δέσμευση του σώματος ότι δεν θα ψηφιστούν νέα μέτρα από το ΠΑΣΟΚ, κάτι που μία ημέρα νωρίτερα είχε "διευκρινίσει" η Φ. Γεννηματά, λέγοντας ότι ζητήματα τακτικής δεν αποφασίζονται στο συνέδριο. Περιορίστηκε και αυτός να τονίσει ότι νέα μέτρα δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτά και ότι χρειάζεται αναθεώρηση του Μνημονίου.
Στην ίδια λογική κινείται και η "Κίνηση των 75", η οποία πάντως ζητούσε πιο επισταμένα αποχώρηση από την κυβέρνηση, έχοντας ξεκαθαρίσει όμως από νωρίς ότι θα σεβόταν την όποια απόφαση προέκυπτε σε περίπτωση που αυτό το θέμα θα ετίθετο στο συνέδριο.
