Έναν ακόμη λόγο έχουν για να ξαγρυπνούν στο υπουργείο Εξωτερικών, καθώς στη διαρκή κρίση με την Τουρκία, στον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία και στις κουτσουρεμένες ελπίδες των Βαλκάνιων φίλων μας να ξεκινήσουν τις ενταξιακές τους διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. ήρθε να προστεθεί άλλη μια κρίση, αυτή με το Ιράν.
Όλα δείχνουν ότι το ρεσάλτο που έκαναν οι Ιρανοί στα δύο τάνκερ με ελληνική σημαία στον Περσικό Κόλπο ήταν τα αντίποινα για την κατάσχεση ενός φορτίου ιρανικού πετρελαίου στην Εύβοια, μετά από αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Και ανεξάρτητα από το εάν έπρεπε να γίνει αυτή η κατάσχεση ή θα έπρεπε κομψά να αποφευχθεί, η ελληνική διπλωματία θα πρέπει να βρει τώρα έναν τρόπο να απελευθερώσει τα πληρώματα των δύο πλοίων - και να αποκλιμακώσει την ένταση με την Τεχεράνη, με την οποία η Αθήνα είχε πολύ καλές σχέσεις, πριν ευθυγραμμιστεί μέχρι κεραίας με τις αμερικανικές επιλογές.
Το δόγμα: Ναι σε όλα
Το νέο δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, πάντως, όπως την ασκεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι το «ναι σε όλα» στις ΗΠΑ, με το πρόσχημα ότι είναι θέμα κοινών αρχών και αξιών και με την ελπίδα ότι οι Αμερικανοί θα επέμβουν κατευναστικά εάν ξεφύγει η -ελεγχόμενη για την ώρα- ένταση στο Αιγαίο. Γενικά, ο Μητσοτάκης δεν θέλει να εμφανίζεται… μίζερος και γκρινιάρης όταν υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα. Προφανώς επιλέγει να κάνει τα χατίρια των φίλων και εταίρων, να τους βοηθάει στα δύσκολα, θεωρώντας ότι έτσι θα τους κρατάει… υποχρεωμένους.
Και επειδή διαθέτει και τεράστια αυτοπεποίθηση, δεν κάνει τον κόπο να συνεννοηθεί με κανέναν για τις επιλογές του, ούτε για τις διπλωματικές με το υπουργείο Εξωτερικών, ούτε για τις εξοπλιστικές με τα στρατιωτικά επιτελεία - ούτε του περνάει από το μυαλό να ενημερώσει τη Βουλή, την αντιπολίτευση, το πανελλήνιο. Έτσι μάθαμε από τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς ότι η Ελλάδα θα στείλει τεθωρακισμένα στην Ουκρανία, τα οποία και θα αντικαταστήσει η Γερμανία. Ο Σολτς εμφανίστηκε ανακουφισμένος ενώπιον της γερμανικής Βουλής, καθώς με τη βοήθεια της Αθήνας και βαρέα όπλα στέλνει στην Ουκρανία και δεν το κάνει απευθείας, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα έκανε τη Γερμανία εμπόλεμο μέρος. Κι αποφάσισε να δείξει την ευγνωμοσύνη του στον Μητσοτάκη με μια δήλωση του εκπροσώπου του.
Ότι «η Γερμανία δεν μπορεί να αποδεχθεί την αμφισβήτηση της κυριαρχίας κρατών - μελών της Ε.Ε.». Η δήλωση αυτή απέχει από το μονότονο «βρείτε τα» του προηγούμενου διαστήματος, κάθε φορά που έμπαινε το θέμα των τουρκικών προκλήσεων ή υπερπτήσεων, αλλά θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Άλλωστε, όταν την άλλη Πέμπτη θα έρθει στην Αθήνα η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Ανναλένα Μπέρμποκ, θα ακούσουμε πιο σκληρές δηλώσεις για την Τουρκία. ‘Η τουλάχιστον για την καταπάτηση των ανθρωπίνων και δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Τουρκία.
Η επίσκεψη Σολτς
Μια δεύτερη κίνηση καλής θέλησης -αλλά και win - win- από την πλευρά του Σολτς είναι η αποδοχή της πρόσκλησης να έρθει στις 10 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη, στη σύνοδο κορυφής της διαδικασίας για τη συνεργασία στη νοτιοανατολική Ευρώπη (SEECP). Με την παρουσία του θα στηρίξει τις προσπάθειες της Ελλάδας να προωθήσει την ευρωπαϊκή προοπτική των χωρών των δυτικών Βαλκανίων και παράλληλα θα στείλει το μήνυμα ότι και η Γερμανία θα βάλει πλάτη για την ένταξή τους. Για να μην παραμυθιάζονται οι Βαλκάνιοι φίλοι μας, πάντως, αυτή η στήριξη δεν είναι αρκετή. Εάν δεν πιεστεί η Βουλγαρία -εν προκειμένω από τους Μητσοτάκη και Σολτς- να άρει το βέτο της για την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας, τότε θα ξεροσταλιάζουν για πολύ ακόμη στο κατώφλι της Ε.Ε.
