ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
Οι ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων επτά ημερών οδηγούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης σε αναπροσαρμογή των στρατηγικών τους. Αυτές θα αποτυπωθούν πιο καθαρά ανάλογα με τα αποτελέσματα της αυριανής έκτακτης συνόδου και σίγουρα μετά την τακτική σύνοδο της ερχόμενης Πέμπτης.
Η Ν.Δ., το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ μιλούν διαρκώς για την αναγκαιότητα εθνικής συνεννόησης. Ωστόσο, οι Αντ. Σαμαράς και Στ. Θεοδωράκης προσπαθούν παράλληλα, αλλά όχι από κοινού, καθώς το Στ. Θεοδωράκης δεν θέλει να μπει στο "κάδρο" να διαμηνύσουν την "ετοιμότητά" τους δια παν ενδεχόμενο, συνοδεύοντας αυτή τη στάση τους με μια ισχυρά κινδυνολογική ρητορεία ως προς τις προθέσεις της κυβέρνησης αναφορικά με τη θέση της χώρας στο ευρώ.
Εν μέσω καταιγιστικών εξελίξεων, ο Αντ. Σαμαράς αναζητεί στρατηγική με στόχο να αποδράσει από την πολιτική περιθωριοποίηση που έχει εγκλωβιστεί από τις εκλογές και έπειτα μέσα από τις επιλογές του απέναντι στη νέα κυβέρνηση. Αλλά και να απεγκλωβιστεί από τα εσωκομματικά αδιέξοδα που φουντώνουν από τη σύγκρουση με την εσωκομματική αντιπολίτευση, ακριβώς λόγω της άκαμπτης τακτικής του. Η κρισιμότητα των ημερών ανέδειξε και κλιμακώνει τη σύγκρουση των δύο βασικών γραμμών που υπάρχουν στη Ν.Δ.: Τη σκληρή γραμμή που εκφράζει ο Αντ. Σαμαράς και η οποία προεξοφλεί "καταστροφή" της χώρας και, από την άλλη, την ηπιότερη γραμμή που θέλουν να εκφράζουν οι "δελφίνοι" Κυρ. Μητσοτάκης, Ντ. Μπακογιάννη, Ν. Δένδιας, εμφανιζόμενοι ανοικτοί σε εθνική συνεννόηση "στα δύσκολα για τη χώρα".
"Μένουμε αριστερή παρένθεση"
Ωστόσο, ο Αντ. Σαμαράς δεν προσπαθεί να αποτάξει τη ζοφερή εικόνα που τον κατατρέχει αλλάζοντας την ακραία πολεμική και καταστροφική ρητορεία του απέναντι στην εκλεγμένη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, αντίθετα, την τραβά στα άκρα και προεξοφλεί "αποτυχία". Πρόκειται για όξυνση των σχεδιασμών και των προσδοκιών του για "αριστερή παρένθεση", για την εκπλήρωση της προφητείας του για "καταστροφή", προκειμένου εκείνος να έχει ξανά ρόλο. Η συγκέντρωση "Μένουμε Ευρώπη" στο Σύνταγμα και η ακραιφνής και απροσχημάτιση στήριξή της από την ηγεσία της Ν.Δ. ενάντια στην κυβέρνηση, αποτελεί την εγκυρότερη οπτικοποίηση της ρητορικής και των σχεδιασμών του: Μιας διχαστικής και διαστρεβλωτικής απόδοσης αντιευρωπαϊκών προθέσεων και συναισθημάτων στην κυβέρνηση και προβολή στις προθέσεις της ακριβώς εκείνης της καταστροφικής προφητείας που ο ίδιος ο Σαμαράς αναμένει να επιβεβαιωθεί.
Δεν είναι τυχαίο ότι ξεκίνησε την ομιλία του στα Τρίκαλα την Παρασκευή επικαλούμενος την "αυθόρμητη" συγκέντρωση των πολιτών που "βροντοφώναξαν ότι θα μείνουμε για πάντα στην Ευρώπη", για να ισχυριστεί ότι αυτό έγινε "χωρίς κομματικά 'καπέλα' και 'μηχανισμούς κινητοποίησης'", την ώρα που εκεί βρέθηκαν και έκαναν δηλώσεις τα πρωτοκλασάτα στελέχη που τον στηρίζουν.
Πρόταση για εθνική συνεννόηση με... συγκεκριμένους παραλήπτες
Ο τρόπος που επεξεργάζεται για να εξέλθει από το πολιτικό περιθώριο είναι να φιλοτεχνήσει για τον εαυτό του το προφίλ τού αποφασιστικού αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης που μπορεί να ηγηθεί ενός εσωτερικού "φιλοευρωπαϊκού" μετώπου ενάντια στην "επικίνδυνη για την πορεία της χώρας" κυβέρνηση. Ως προς αυτό αναζητεί εναγώνια πρόθυμους συμμάχους από τον "μεταρρυθμιστικό - εκσυγχρονιστικό" χώρο. Για να διατηρήσει τους τύπους που εκπορεύονται από τον ρόλο του ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δηλώνει ότι ισχύει πάντα η πρότασή του προς τον Αλ. Τσίπρα για εθνική συνεννόηση, με τις προϋποθέσεις που όμως θέτει για αυτό να καθιστούν την πρόσκλησή του καθαρά εικονική.
Ήταν σαφής η αναφορά που έκανε από τα Τρίκαλα την Παρασκευή το βράδυ: "Αν πάλι επιμένουν στα αδιέξοδά τους, τότε η πρότασή μας για μεγάλη εθνική συνεννόηση ισχύει για όσους πιστεύουν ότι η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να την αφήσεις στην ανευθυνότητα άσχετων, επικίνδυνων".
Θεοδωράκης και Γεννηματά... δεν θα έμπαιναν στο ίδιο "κάδρο"
Παρ' ότι στελέχη του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ έδωσαν το "παρών" στο "Μένουμε Ευρώπη", δεν σημαίνει ότι ο επικεφαλής του Ποταμιού θα έκανε το επικοινωνιακό λάθος -τουλάχιστον σε αυτή τη φάση- να μπει στο ίδιο "κάδρο" με τον πρώην πρωθυπουργό. Άλλωστε, δηλώνει ότι διεκδικεί "την προοδευτική κυβερνητική προοπτική για το καλό των περισσοτέρων, χωρίς ακροδεξιούς και ακροαριστερούς", διαχωρίζοντας αυτή τη στόχευσή του από τη σημερινή κυβέρνηση. Ούτε η νέα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φ. Γεννηματά θα ταυτιζόταν μαζί του, δεδομένου ότι θέλει να διαφοροποιήσει το στίγμα του συρρικνωμένου κόμματός της και δεδομένης της έντονης κριτικής που ασκούσε στον Ευ. Βενιζέλο για την ταύτιση με τη "Δεξιά της Ν.Δ.".
Η "φιτιλιά" που φούντωσε τους φόβους του Σαμαρά
Οι σχεδιασμοί του Αντ. Σαμαρά άρχισαν να υλοποιούνται αμέσως μετά το ισχυρό μήνυμα που έστειλε στο εσωτερικό του κόμματος η κίνηση της Ντ. Μπακογιάννη να ζητήσει και να έχει ενημερωτική συνάντηση με τον πρωθυπουργό και μάλιστα την ημέρα που ο Αλ. Τσίπρας συναντούσε δύο αρχηγούς κομμάτων: τον Στ. Θεοδωράκη και τη Φ. Γεννηματά.
Αυτό επέφερε μια συγκρουσιακή μεταξύ τους τηλεφωνική επικοινωνία, ενώ η ένταση της εσωκομματικής δόνησης γίνεται αντιληπτή ακόμα και από το γεγονός ότι το πάλαι ποτέ δεξί του χέρι, ο Τ. Μπαλτάκος, έσπευσε να "βαφτίσει" την Ντ. Μπακογιάννη ως "επόμενη πρόεδρο". "Όσοι είναι μέσα στη Ν.Δ. και έχουν γνώση του αντικείμενου, βλέπουν ότι η κ. Μπακογιάννη θα είναι κατά πάσα πιθανότητα, αν δεν συμβεί κάτι απρόοπτο βέβαια, η επόμενη πρόεδρος της Ν.Δ." δήλωσε, εξηγώντας γιατί του φαίνεται λογικό που εκείνη πέρασε την πύλη του Μ. Μαξίμου.
Η ρελάνς και η αναζήτηση... προθύμων
Αμέσως μετά το περιστατικό, παρατηρείται ο Αντ. Σαμαράς να επιδιώκει σειρά επαφών με πολιτικούς και πολιτειακούς αξιωματούχους, εκτός, φυσικά, από τον πρωθυπουργό της χώρας.
Έσπευσε ακαριαία να ζητήσει συνάντηση από τον Κ. Καραμανλή προκειμένου να εκπέμψει ένα μήνυμα ενότητας και πρωτοκαθεδρίας στο κόμμα. "Όποιος θέλει να περάσει καλά στη Ν.Δ. πρέπει να τα έχει καλά με τον Καραμανλή" σχολίασε σκωπτικά ο Γ. Κύρτσος.
Εν συνεχεία, ζήτησε και είχε συνάντηση -για πρώτη φορά έπειτα από τόσους μήνες που ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Πρ. Παυλόπουλος- με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για να του εκφράσει τον φόβο του για ενδεχόμενη "έξοδο από το ευρώ" και να ανεβάσει επικοινωνιακά τους δραματικούς τόνους. Συνέβαλε έτσι στο διεθνές κλίμα κινδυνολογίας που είχε αρχίσει να κλιμακώνεται με δηλώσεις και διαρροές μερίδας των εταίρων και δανειστών, με εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για την ελληνική οικονομία.
Ωστόσο, έλαβε το διακριτικό μήνυμα του Πρ. Παυλόπουλου που έσπευσε να του υπενθυμίσει τον ρόλο της Ν.Δ. ως προς τη σταθερότητα της χώρας και να τον... παροτρύνει να κάνει "και πάλι αυτό που σας αναλογεί, ώστε να διασφαλιστεί η σταθερή πορεία της εντός Ευρώπης και εντός Ευρωζώνης".
Ο Σαμαράς θα συνέχιζε τις επαφές την επομένη, αφού με δική του πρωτοβουλία συναντήθηκε με τον Κ. Σημίτη και συζήτησαν την "ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας", ενώ αναμένεται να επιδιώξει συνάντηση με τον Λ. Παπαδήμο - δύο πρώην πρωθυπουργούς με ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με κομβικά ευρωπαϊκά κέντρα.
Στον απόηχο αυτών των εξελίξεων εγείρονται εύλογα ερωτήματα για το παρασκήνιο που εξελίσσεται στην κατεύθυνση της προσπάθειας να διαμορφωθεί ένα εσωτερικό "ευρωπαϊκό μέτωπο" απέναντι στη δήθεν "αντιευρωπαϊκή" κυβέρνηση.
