Του Μανόλη Ντουντουνάκη*
Όλοι γνωρίζαμε από καιρό ότι την ώρα των εκλογών, την ώρα της τελικής μάχης, θα επικρατούσε πολύ μεγάλη πόλωση και συσπείρωση ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα. Οι συζητήσεις εστιάζονται στη διαχείριση του χρέους, στις δυνατότητες μείωσης ή διαγραφής του και στο τι είναι εφικτό όσον αφορά τη σχέση μας με τους δανειστές μας.
Οδηγούμαστε σε κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, που ελπίζουμε πως θα εφαρμόσει οικονομική πολιτική -πέρα από κεϊνσιανές και σοσιαλδημοκρατικές λογικές- στο εσωτερικό και θα διεκδικήσει με σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας τη διαγραφή του μεγαλυτέρου μέρους του χρέους στο εξωτερικό και αποπληρωμή των γερμανικών αποζημιώσεων. Όμως, στη μάχη που δίνουμε, το διακύβευμα δεν είναι απλώς ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τη μείωση του χρέους και τις συνέπειες στην καθημερινή ζωή μας από την ύπαρξή του. Δίνουμε τη μάχη για το όραμα του σοσιαλισμού και για την αριστερή ιδεολογία μας, για τις πανανθρώπινες αξίες της ισότητας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης, συντροφικότητας, ιδέες ενάντια στην ιδεολογία του κέρδους, στην εκμετάλλευση ανθρώπων από άνθρωπο και στη θεοποίηση των αγορών.
Η χώρα, πέρα από τον διμέτωπο αγώνα για το χρέος και την παραγωγική ανασυγκρότηση, οφείλει να δώσει νικηφόρα τις μάχες για την αξιοπρέπεια του λαού μας, την καταπολέμηση της φτώχειας και της ανεργίας, την ανασύσταση του κοινωνικού κράτους για καλύτερη δημόσια και δωρεάν παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, για δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους, για μακρόχρονη λύση -χωρίς περικοπές συντάξεων- του ασφαλιστικού προβλήματος. Χρειαζόμαστε μια ισχυρή και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση στυλοβάτη των επενδύσεων, ισχυρές τοπικές κυβερνήσεις σε κάθε Περιφέρεια, αποτελεσματική, με πόρους και κοντά στον πολίτη Τοπική Αυτοδιοίκηση, απαλλαγμένη από τα δεσμά του "Καλλικράτη".
Θέλουμε ανεξάρτητη, πολυδιάστατη εθνική εξωτερική πολιτική, που να συμβαδίζει με τις ανάγκες του τόπου μας και το διεθνές δίκαιο. Χρειαζόμαστε ανεξάρτητη, ακομμάτιστη και αμερόληπτη Δικαιοσύνη. Χρειαζόμαστε συνεργατικά και συνεταιριστικά σχήματα επενδύσεων στις ΑΠΕ, στη γεωργία, στη μεταποίηση, στον τουρισμό. Θέλουμε καθιέρωση και ενίσχυση των δομών της αλληλέγγυας οικονομίας. Θέλουμε αναμόρφωση και επέκταση και απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου. Χρειαζόμαστε ισχυρή περιβαλλοντολογικά νομοθεσία, καθιέρωση του «χωροταξία παντού» και Κτηματολόγιο. Απαιτείται απλό, δίκαιο, άλλα και αυστηρό, με ποινές, φορολογικό σύστημα, με πάταξη της φοροδιαφυγής, κατάργηση φοροαπαλλαγών του μεγάλου κεφαλαίου και φορολόγηση με βάση τη φοροδοτική ικανότητα του καθενός, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα.
Χρειαζόμαστε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα εργάζονται και θα συμβάλλουν στην πρόοδο της χώρας. Χρειαζόμαστε έναν ισχυρό και υγιή τραπεζικό τομέα, με ισχυρή παρουσία του Δημοσίου, που θα εγγυάται τις καταθέσεις του λαού και θα συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη της χώρας. Χρειαζόμαστε ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα των νέων, και σε νέες τεχνολογίες.
Υπάρχει εναλλακτικός δρόμος στον νεοφιλελευθερισμό και στην ιδιωτικοποίηση των πάντων έναντι πινακίου φακής. Η χώρα χρειάζεται ισχυρό πρόγραμμα δημόσιων -θα ακολουθήσουν οι ιδιωτικές- επενδύσεων σε τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ουσιαστική ανασυγκρότηση του πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και νέο προσανατολισμό στον τουρισμό. Πυλώνες ανάπτυξης θα είναι οι ισχυρές δημόσιες επιχειρήσεις, η αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου και η αξιοποίηση και όχι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
Στην προσπάθεια αυτή θα πρέπει να αξιοποιηθεί και να κληθεί να συμβάλει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ιδιαιτέρα μορφωμένο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Η χώρα, μετά από μια πενταετία ύφεσης, είναι φανερό σε όλους πια πως δεν μπορεί να ανορθωθεί από αυτούς που μας έφεραν εδώ. Πολλοί άνθρωποι με λογικές του παρελθόντος -ακόμη κι αν κάποιοι προέρχονται από χώρους της Αριστεράς- έχουν πλήρως ενσωματωθεί στο σύστημα και δεν μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικά. Χρειάζεται να δείξουμε εμπιστοσύνη σε ανθρώπους με ήθος, ακεραιότητα, που υπηρετούν τις παραπάνω αντιλήψεις, που δεν έχουν ενσωματωθεί στο σύστημα και που, με την καθημερινή κοινωνική και άλλη δράση τους, αποπνέουν αυτό το διαφορετικό, το συγκρουσιακό, που εκπροσωπεί η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα.
Σε αυτή τη μάχη θέλουμε συμπαραστάτη - συνδιαμορφωτή και συναγωνιστή τον λαό και την κοινωνία. Οι λογικές των αναθέσεων ανήκουν και εκφράζουν τον παλαιοκομματισμό και την ενσωμάτωση στο σύστημα. Κρίσιμος και καθοριστικός είναι και ο ρόλος των λαϊκών κινημάτων στην επιτυχία μας. Μόνο η κοινωνία και τα κινήματα μπορούν να επιβάλουν τη διαρκή αλλαγή. Απώτερος στόχος μας πρέπει να είναι ο σοσιαλισμός.
* Ο Μανόλης Ντουντουνάκης είναι αιρετό μέλος του Περιφερειακού Συντονιστικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ Κρήτης
