Η διαχωριστική γραμμή Μνημόνιο - αντιμνημόνιο δεν είναι μια επινόηση, αλλά έχει και έκταση και βάθος και γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε ακύρωσε παλιές διαχωριστικές γραμμές δομημένες πάνω σε ιδεολογικά και συναισθηματικά φορτία και οδήγησε εκατομμύρια συμπολίτες μας να συμπεριφέρονται πολιτικά με βάση τη νέα κοινωνική τους θέση.
Η αντίθεση αυτή διευρύνεται και αποκτά θετικό πρόσημο με την εναλλακτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία συνιστά τομή σε σχέση με το παρελθόν όχι μόνο με τα Μνημόνια, αλλά και με όλα τα αρνητικά στοιχεία που συσσωρεύτηκαν από τα 40 χρόνια διακυβέρνησης Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.
Η συγκυβέρνηση έχει ένα μόνο όπλο, τον φόβο
Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός αξιοποιούν το όπλο του φόβου υπερβολικά, με αποτέλεσμα να προκαλούν το αντίθετο αποτέλεσμα. Ουδείς μπορεί να αποδεχθεί την απόλυτα εγωιστική λογική "ή εγώ ή το χάος" ή να θεωρεί ως αποσταθεροποίηση το δικαίωμα της ψήφου. Η συγκυβέρνηση προβάλλει ως μοναδικό προσόν της την πειθάρχησή της στη λογική του υπάκουου μαθητή και θεωρεί ότι αυτό είναι το διαβατήριο για την επίλυση των προβλημάτων μας.
Αυτή η λογική κατέρρευσε αποδεδειγμένα όλη την προηγούμενη περίοδο, διότι προκάλεσε την παγίδευση σε έναν φαύλο κύκλο νέων αντιλαϊκών απαιτήσεων από την τρόικα και συνακόλουθα αντίστοιχων υποχωρήσεων της συγκυβέρνησης. Η στάση αυτή μοιρολατρίας και υποτέλειας στη γερμανική αυθεντία είναι η μοντέρνα εκδοχή της θεωρίας της «Ψωροκώσταινας».
Η προέκταση αυτής της λογικής είναι ότι δεν μπορεί ένας λαός να αποφασίζει για τις τύχες του, ότι μπορεί για παράδειγμα να κερδίσει την πλειοψηφία του λαού η πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να απαιτείται να εφαρμοστεί η πολιτική που άσκησε η Νέα Δημοκρατία. Δηλαδή να εφαρμοστεί όχι η πολιτική που νίκησε, αλλά αυτή που ηττήθηκε.
Δεύτερη πηγή φόβου και υποταγής είναι οι αγορές
Οι αγορές έχουν, προφανέστατα, αντίθετα συμφέροντα με τους λαούς. Όσο περιορίζονται τα δικαιώματα και τα εισοδήματα των εργαζομένων, τόσο καλύτερα για τα επενδυτικά κεφάλαια που κερδοσκοπούν με τη δυστυχία του κόσμου. Συνεπώς η υπόκλιση σε αυτές δεν συνιστά πολιτική θέση, αλλά άρνηση της πολιτικής και υποταγή στον νεοφιλελευθερισμό. Είναι άλλο πράγμα να κάνεις κάθε φορά σωστή εκτίμηση των συσχετισμών και άλλο να παραδίνεσαι πλήρως στις ορέξεις τους, κάτι που ενσυνείδητα κάνει η κυβέρνηση.
Επίσης, η μονοσήμαντη επίκλησή τους ως φόβητρου για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι άτοπη, καθώς οι αγορές στην παρούσα φάση -τουλάχιστον- δημιουργούν για πολλοστή φορά κρίση επί κυβέρνησης Σαμαρά, διότι πιθανόν να εκτιμούν ότι απέτυχε και το πρόγραμμα και το σχέδιο της κυβέρνησης. Προφανώς και τρίζουν τα δόντια τους στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η εξήγηση δεν είναι μονής κατεύθυνσης.
Η ριζοσπαστική Αριστερά δεν έχει κανέναν λόγο να αντιμετωπίσει τον προκαλούμενο φόβο με υπόκλιση σε αυτόν ούτε να αναζητήσει πεδία συναίνεσης εκεί που δεν μπορούν να υπάρξουν, αλλά με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα να επιμείνει στη ριζοσπαστική πολιτική της, διότι αυτή ακριβώς είναι η διέξοδος από την κρίση. Η ριζοσπαστική Αριστερά έχει χρέος να κάνει την ελπίδα να νικήσει τον φόβο.
Το νέο που εκπροσωπεί η Αριστερά θα κατισχύσει του παλιού
Η κυβέρνηση κάνει οτιδήποτε για να κρύψει την αποτυχία του μνημονιακού προγράμματος. Από εκεί πρέπει να εκκινεί μια σοβαρή συζήτηση. Τα Μνημόνια δεν είναι, για το σύστημα, μια προσωρινή επιλογή η οποία τελειώνει, ούτε η τρόικα είναι μια παρένθεση η οποία θα κλείσει. Είναι επίσης δεδομένο ότι το μνημονιακό πρόγραμμα όχι μόνο μαύρισε τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων, αλλά υποθήκευσε κάθε αναπτυξιακή δυνατότητα για το μέλλον.
Όσο παραμένει η επιλογή των μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων τα οποία πάνε στους δανειστές τόσο περισσότερο θα στεγνώνουν η οικονομία και η κοινωνία και η ανάπτυξη θα είναι όνειρο θερινής νυκτός. Συνεπώς αυτό που λέει η κυβέρνηση να μη χαθούν οι θυσίες διότι βγαίνουμε από την κρίση και γι' αυτό πρέπει να συνεχιστεί η πολιτική της, είναι ένα ψευδές ρητορικό σχήμα. Το αντίθετο θα γίνει. Ο λαός θα υποβάλλεται συνεχώς σε ατέλειωτες θυσίες χωρίς καμία ελπίδα.
Επίσης ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι όλοι πλήρωσαν για την κρίση είναι απόλυτα ψευδής και επιχειρεί να συγκαλύψει την ταξική μεροληψία της πολιτικής της. Δεν πλήρωσαν όλοι. Ο λαός πλήρωσε ένα βαρύτατο τίμημα, ενώ κάποιοι κέρδισαν από την κρίση. Οι πολυεθνικές, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι διαπλεκόμενοι, οι εφοπλιστές, οι μεγάλοι εισοδηματίες που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω, όλοι αυτοί με τις ευλογίες της κυβέρνησης έμειναν στο απυρόβλητο και συνεχίζουν να πίνουν στην υγεία των «κορόιδων».
Όλα αυτά θα πάρουν τέλος με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον αγώνα του λαού. Το αισιόδοξο μέλλον βρίσκεται στη ριζοσπαστική αλλαγή στη χώρα μας, που θα συμπαρασύρει ένα ντόμινο αλλαγών στην Ευρώπη. Αυτή προϋποθέτει πλήρη αλλαγή των κριτηρίων, των προτεραιοτήτων και των εργαλείων οικοδόμησης πολιτικής.
Αυτό σημαίνει να έρθουν πρώτα οι ανάγκες των ανθρώπων και όχι οι υποχρεώσεις στους δανειστές.
Αυτό σημαίνει τη διάλυση του παλιού σάπιου πολιτικού συστήματος με την πλήρη διεύρυνση της δημοκρατίας και της λαϊκής συμμετοχής.
Αυτό σημαίνει τη ριζική αναδιανομή εισοδημάτων, πλούτου και ισχύος προς όφελος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
* Ο Αλέκος Καλύβης είναι μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ
