Γιάννης Στουρνάρας (υπουργός Οικονομικών) στη Βουλή για τη συμφωνία του Ελληνικού Δημοσίου με τη Siemens (27 Αυγούστου 2012): "Το Νομικό Συμβούλιο με συμβούλευσε να υπογράψω. Το μόνο που μου είπε είναι ότι πρέπει να καταθέσω στη Βουλή μια διάταξη σε ένα νόμο που να αναφέρει ότι η σύμβαση αρχίζει από τη στιγμή που υπογράφτηκε και από τα δύο μέρη. Άρα, από τις 22 Αυγούστου αρχίζει, για να μην έχουμε προβλήματα ακυρότητας". Δύο μέρες μετά, καταθέτει προσθήκη "για να μην υπάρχει ακυρότητα", όπως ευθαρσώς ομολόγησε.
Σύμφωνα με την προσθήκη, η συμφωνία "αφετηριάζεται" (αυτό τον όρο χρησιμοποίησε ο Γ. Στουρνάρας) από τότε που υπογράφουν και τα δύο μέρη - δηλαδή από τις 22 Αυγούστου που υπέγραψε ο υπουργός Οικονομικών. Βέβαια, το κείμενο που υπέγραψε ο υπουργός ξεκαθαρίζει ότι η συμφωνία είναι άκυρη αν δεν έχει κυρωθεί από τη Βουλή 45 μέρες από τότε που την υπέγραψε η Siemens. Και επειδή η Siemens υπέγραψε στις 7 Μαρτίου 2012 και η συμφωνία ακόμη δεν έχει κυρωθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο, καθίσταται εκπρόθεσμη και, επομένως, άκυρη.
Δεν αλλάζουν οι διεθνείς συμφωνίες με μονομερείς ενέργειες
Το ερώτημα είναι αν μπορεί με μια προσθήκη σε ένα νόμο να αλλάξει μια διμερής συμφωνία. Αν ισχύει αυτό, το Ελληνικό Δημόσιο έχασε μια μεγάλη ευκαιρία, διότι θα μπορούσε να αλλάξει και άλλα άρθρα της συμφωνίας. Θα μπορούσε π.χ. να εισπράξει τα 2 δισ. ευρώ, που ομόφωνα διαπίστωσε η εξεταστική επιτροπή ότι είναι η ζημία που προεκλήθη από τις έκνομες δραστηριότητες της Siemens!
Πάντως η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Ζωή Κωνσταντοπούλου, που μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα ανέδειξαν το θέμα της εκπρόθεσμης υπογραφής, εκτιμά ότι "πρόκειται για ακυρότητα που δεν καλύπτεται μονομερώς". Απορρίπτει και την επίκληση εκ μέρους του Γ. Στουρνάρα της γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, λέγοντας ότι "είναι όχι απλώς διάτρητες, αλλά καταγέλαστες. Εκθέτουν δε ολόκληρη την κυβέρνηση, που φέρει ακέραια την ευθύνη αυτής της νέας, επιμέρους, σκανδαλώδους πράξεως".
Τα ερωτήματα και οι σιωπές του Ι. Καράκωστα
Επί του θέματος της συμφωνίας με τη Siemens θα ήταν ενδιαφέρουσα και η άποψη του νομικού συμβούλου του πρωθυπουργού Ιωάννη Καράκωστα, ο οποίος (όπως αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή η "Αυγή") πληρώθηκε από τη μητρική Siemens με 30.000 μάρκα το 1998 γνωμοδότηση που αφορούσε τον ποντισμό καλωδίων εκτός Ελλάδος. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι πως ο Ι. Καράκωστας έχει δηλώσει τον Ιούλιο ότι αποχώρησε από τη Siemens "σύντομα" μετά την έλευση του Μιχάλη Χριστοφοράκου στην εταιρεία, το 1996. Προφανώς υπάρχει θέμα με τον χρονικό προσδιορισμό τού "σύντομα"...
Αντίθετα, είναι απολύτως σαφές ότι η διαδρομή του χρήματος προς τον Ι. Καράκωστα είναι ίδια με εκείνη που ακολουθούσε η Siemens για να δωροδοκήσει πολιτικούς, στελέχη ΟΤΕ, δικαστικούς, δημοσιογράφους κ.ά. Βεβαίως ο νομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού δήλωσε ότι τα χρήματα δηλώθηκαν και φορολογήθηκαν και ότι δεν ευθύνεται εκείνος για την πορεία των χρημάτων από την Deutsche Bank του Μονάχου στην Raiffeisenverband του Σάλτσμπουργκ και από εκεί στον λογαριασμό του Ι. Καράκωστα στην Schmidt Bank του Μονάχου.
Ωστόσο δεν μπορεί παρά να επισημάνει κανείς πως ο Ι. Καράκωστας αναφέρεται στο "λεγόμενο σκάνδαλο Siemens", ως να μην το αναγνωρίζει. Ο έγκριτος καθηγητής ήταν νομικός σύμβουλος της Siemens την επίσης "αμαρτωλή" περίοδο Γεωργίου (πριν από το 1996) - δεχόταν μάλιστα εντολές για να γνωμοδοτήσει εκ μέρους της εταιρείας σχετικά με τους όρους διαγωνισμών που προκήρυσσε το Ελληνικό Δημόσιο. Μία "γνωμοδότησή" του σχετικά με το αν υπήρξε σκάνδαλο Siemens θα είχε ενδιαφέρον...
Θεωρούν επένδυση τη μεταφορά εργοστασίου!
Όπως ενδιαφέρον θα είχε να πει τι συμβούλευσε τον πρωθυπουργό σχετικά με την υπογραφή της συμφωνίας Siemens και Ελληνικού Δημοσίου, η οποία περιλαμβάνει πολλά γκρίζα σημεία. Όταν, για παράδειγμα, η εταιρεία δεσμεύεται ότι θα επενδύσει 100 εκατ. ευρώ εντός του 2012, δεν διασφαλίζεται ότι τα χρήματα αυτά δεν είναι εκείνα που της δίνει κάθε χρόνο (πήρε και πέρυσι και πρόπερσι) ως χρηματοδότηση η μητρική Siemens AG, μέσω της τράπεζας της εταιρείας, Siemens Bank.
Αλλά και η κατασκευή εργοστασίου παραγωγής στην Ελλάδα, κόστους 60 εκατ. ευρώ δεν είναι νέα επένδυση, που επιβάλλεται από την συμφωνία. Πρόκειται για παλαιότερο επενδυτικό σχέδιο και αφορά την αξιοποίηση υφιστάμενου εργοστασίου στου Ρέντη, το οποίο φτιάχνει οικοσκευές (ψυγεία, κουζίνες κ.λπ.). Συγκεκριμένα θέλει να μεταφέρει το εργοστάσιο της Bosch - Siemens - Pitsos από του Ρέντη στον Ασπρόπυργο. Εκεί εξαντλείται το επενδυτικό όραμα της Siemens...
Η ΕΒΙΟΠ-ΤΕΜΠΟ
Άλλωστε το πόσο ενδιαφέρεται η Siemens για επενδύσεις το δείχνει στην περίπτωση της ΕΒΙΟΠ-ΤΕΜΠΟ, που βρίσκεται στα Βασιλικά της Εύβοιας (η Siemens έχει το 48% και η Εθνική Τράπεζα το 21%) και απασχολεί περίπου 350 εργαζόμενους. Εκεί, σύμφωνα με καταγγελίες του σωματείου, κόπηκαν μονομερώς όλα τα επιδόματα των εργαζομένων, ενώ κάθε μήνα γίνονται απολύσεις. Οι καταγγελίες για παράνομες απολύσεις έφθασαν και στη Βουλή από βουλευτές του νομού (Ουρανία Παπανδρέου), ενώ άλλοι (όπως ο Σίμος Κεδίκογλου) τον προεκλογικό Απρίλιο του 2012 πίεζαν την υπουργό Ανάπτυξης Άννα Διαμαντοπούλου να διοχετευθούν σε αυτή την εταιρεία τα 100 εκατ. ευρώ που θα επενδύσει η Siemens στην Ελλάδα.
Το ότι η συμφωνία συμβιβασμού είναι επωφελής για τη Siemens προκύπτει ακόμη και από τον συμψηφισμό των απαιτήσεων της εταιρείας έναντι του Ελληνικού Δημοσίου. Υποτίθεται ότι διαγράφονται απαιτήσεις 80 εκατ. ευρώ έναντι διαφόρων δημοσίων φορέων, όπως νοσοκομεία, για τα οποία ήταν ο αποκλειστικός προμηθευτής μηχανημάτων και ανταλλακτικών. Όμως η κυβέρνηση "ξέχασε" ότι υπάρχει πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ), στο οποίο καταγγέλλονται περιπτώσεις σκανδαλώδους εύνοιας προς τη Siemens (π.χ. προμήθειες με μικτό κέρδος 25%). Επομένως οι απαιτήσεις της Siemens ήταν μαχητές από ελληνικής πλευράς. Απλώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν έδωσε τη μάχη...
