"Ο ψυχικός πόνος όταν σε αδικεί το κόμμα που αγάπησες, σε τίμησε και το τίμησες, αυτός ο πόνος δε συγκρίνεται με κανένα σωματικό", τόνισε η επικεφαλής της Κ.Ο. του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στην ομιλία της προς τιμήν του Νίκου Ζαχαριάδη, στο Σουργκούτ της Σιβηρίας. Η εκδήλωση, που διοργανώθηκε από την περιφερειακή Διεύθυνση Δασών της αυτόνομης περιοχής Χάντι Μανσί, έγινε προς τιμήν του γενικού γραμματέα της Κ.Ε. του ΚΚΕ από το 1931 ώς το 1956, χρονιά κατά την οποία καθαιρέθηκε από την ηγεσία του κόμματος, στην 6η ολομέλεια της Κ.Ε., με την κατηγορία του "σεχταριστή". Τον Ν. Ζαχαριάδη διαδέχτηκε ο Κ. Κολιγιάννης.
Αλ. Παπαρήγα: Συκοφάντες όσοι κατηγόρησαν τον Ν. Ζαχαριάδη
Στην ομιλία της στο Σουργκούτ, στην πόλη που έζησε τα τελευταία του χρόνια ο Ν. Ζαχαριάδης ως εξόριστος, μέχρι το 1973, οπότε και αυτοκτόνησε, η Αλ. Παπαρήγα προχώρησε στην κριτική της απόφασης του κόμματος να τον καθαιρέσει, σημειώνοντας πως οι κατηγορίες που του είχε απαγγείλει το ΚΚΕ ήταν "συκοφαντικές" και "ανυπόστατες": "Με σεβασμό και συγκίνηση βρισκόμαστε εδώ που ο Νίκος Ζαχαριάδης έζησε για πολλά χρόνια ως εξόριστος και διαγραμμένος από το ΚΚΕ με βαριές κατηγορίες για κάποιον που διατέλεσε για 25 χρόνια γενικός γραμματέας της Κ.Ε.", τόνισε η Αλ. Παπαρήγα. Και πρόσθεσε: "Όμως από το 2011 δεν τον συνοδεύει καμία ποινή, καμία καθαίρεση και υποψία, καθώς το 2011 αποκαταστάθηκε όχι μόνο ως μέλος του κόμματος, αλλά και στη θέση του Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, απαλλαγμένος από συκοφαντικές και ανυπόστατες κατηγορίες".
Στην εκδήλωση μετείχαν ακόμα ο υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του κόμματος Ελ. Βαγενάς, ο γιος του Ν. Ζαχαριάδη Σήφης Ζαχαριάδης, όπως και αντιπροσωπείες από το Κομμουνιστικό-Εργατικό Κόμμα Ρωσίας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η εκδήλωση έγινε στο κεντρικό κτήριο της Διεύθυνσης Δασών, όπου διευθυντής ήταν από το 1962 έως και το 1964 ο Ν. Ζαχαριάδης. Την αποκάλυψη της αναμνηστικής πλακέτας έκανε ο γιος του Σήφης.
Ν. Ζαχαριάδης: Από την ηγεσία στην εξορία
Ο Ν. Ζαχαριάδης διορίστηκε γενικός γραμματέας του ΚΚΕ το 1931, μετά από την Έκκληση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κ.Δ.), που δημοσιεύτηκε στον "Ριζοσπάστη" στις 2 και 3 Νοεμβρίου 1931. Ήταν η περίοδος που είχε ξεσπάσει η λεγόμενη "φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές", κατά την οποία ο Ν. Ζαχαριάδης θήτευε στην Κομματική Σχολή του ΚΚΣΕ στη Μόσχα.
Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Ν. Ζαχαριάδης δέχτηκε πολλές επικρίσεις για την ήττα. Το 1956, στο πλαίσιο της "αποσταλινοποίησης" στην ΕΣΣΔ και μετά από παρέμβαση του ΚΚΣΕ, καθαιρέθηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ, ενώ η 7η Πλατιά Ολομέλεια καθαίρεσε από μέλος του ΚΚΕ τον Ζαχαριάδη ως "αντικομματικό, φραξιονιστικό, αντιδιεθνιστικό, εχθρικό στοιχείο" (1957).
Στο Σουργκούτ, ο Ζαχαριάδης προέβη σε τρεις απεργίες πείνας ζητώντας την αποκατάσταση της φήμης του και την απελευθέρωσή του, ενώ απείλησε πως θα αυτοκτονήσει. Την 1η Αυγούστου του 1973 ανακοινώθηκε από την Κ.Ε. του ΚΚΕ ότι ο Ζαχαριάδης πέθανε από καρδιολογικά αίτια. Το 1989 ανακοινώθηκε νέα εκδοχή θανάτου του, η αυτοκτονία. Η σορός του Ν. Ζαχαριάδη μεταφέρθηκε στην Ελλάδα το 1991, με πρωτοβουλία της Κ.Ε. του ΚΚΕ.
