Την Κυριακή 23.03.2014 η κ. Μιράντα Ξαφά αρθρογράφησε στην «Καθημερινή» για τα δεινά της ελληνικής οικονομίας, για τις προόδους και τις καθυστερήσεις που γίνονται στο επίπεδο των μεταρρυθμίσεων και σε όλο το άρθρο της έδινε συμβουλές, οδηγίες και κατευθύνσεις για την αίσια έξοδο από την κρίση. Οι αιτίες της ελληνικής κακοδαιμονίας, σύμφωνα με την κ. Μιράντα Ξαφά, είναι οι εξής: το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό, οι συντεχνίες και η ανάπτυξη μέσω δανείων. Οι δύο πρώτες αιτίες λειτούργησαν εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, τρώγοντας τα δάνεια.
Σε όλα αυτά υπάρχει μια δόση αλήθειας. Αλλού η αλήθεια είναι πολλή ισχυρή (όπως π.χ. για το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα), αλλού είναι ισχυρή (δανεισμός και συγκεκριμένες συντεχνίες και τρόπος λειτουργίας τους) και αλλού είναι απλώς αστεία. Η κ. Μιράντα Ξαφά φτάνει στο σημείο να ονοματίζει και να υποδεικνύει τους Έλληνες κτηνοτρόφους ως συντεχνία (και διόλου τυχαία την αναφέρει στην ίδια πρόταση με την -κατ' αυτήν- συντεχνία των φαρμακοποιών). Με το ίδιο βάρος δηλαδή. Άλλη μια συντεχνία. Και πρέπει να υποθέσουμε, λοιπόν, ότι μια από τις αιτίες της αισχρής οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των Ελλήνων είναι (και) η ύπαρξη της συντεχνίας των κτηνοτρόφων. Προσέξτε, δεν μιλάμε εδώ για μεγαλοαγρότες των κάμπων με εκατοντάδες (ή χιλιάδες) στρέμματα, ούτε για τις μεγάλες αγροδιατροφικές βιομηχανίες τροφίμων, ούτε για τους μεσάζοντες που ιδιοποιούνται την υπεραξία των αγροτών και κερδοσκοπούν πάνω στο εισόδημα των καταναλωτών των αστικών κέντρων. Μιλάμε για τους κτηνοτρόφους. Αυτούς που βόσκουν πρόβατα, γίδια και γελάδια. Αυτή είναι μία ακόμη συντεχνία που λυμαίνεται και «αρμέγει» τη μητέρα Ελλάδα. Η συντεχνία των βοσκών.
Η κ. Ξαφά τα λέει όλα αυτά με τόσο απόλυτο και δηκτικό τρόπο πιστεύοντας προφανώς (και θέλοντας να μας πείσει) ότι είναι η κάτοχος της απόλυτης αλήθειας. Αν πάρεις στα σοβαρά αυτά που λέει, πρέπει να πιστέψεις ότι το κίνητρό της είναι ευγενές. Ότι ακολουθώντας τις συμβουλές και τις υποδείξεις της η Ελλάδα θα προοδεύσει. Σε ένα βάθος χρόνου η ελληνική οικονομία θα ανανήψει, τα εισοδήματα θα αυξηθούν, τα οφέλη από τη παραγωγή όλων των αγαθών και την παροχή όλων των υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα (και όχι από το Δημόσιο) θα διαχυθούν στο κοινωνικό σύνολο, η ανεργία θα μειωθεί και εν γένει θα μπούμε στον δρόμο που, χρόνια πριν, ακολούθησαν οι υπόλοιπες προηγμένες δυτικές χώρες.
Μήπως όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι; Γιατί αν είναι, τότε η αδήριτη και απόλυτη λογική της κ. Ξαφά (που δεν δέχεται συμβιβασμούς ή πισωγυρίσματα στο σάπιο παρελθόν) θα πρέπει να μας πείσει πως οι Έλληνες κτηνοτρόφοι πρέπει να σταματήσουν να τρώνε από το εθνικό εισόδημα, να σταματήσουν να καλοπερνάνε (εκεί στις πλαγιές και στις ραχούλες) και ότι πρέπει επιτέλους να σκύψουν το κεφάλι και να αφήσουν την ελληνική οικονομία να προχωρήσει μπροστά.
Ε, λοιπόν αυτό δεν μπορούμε να το δεχτούμε. Και επειδή δεν μπορούμε να το δεχτούμε, δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι και το κίνητρό της για να γράφει αυτά που γράφει είναι ευγενές. Ή δεν μπορούμε να δεχτούμε πως είναι η κάτοχος της αλήθειας. Για εμάς η αλήθεια είναι ότι η ίδια η κυρία Μιράντα Ξαφά είναι αυτό που κατηγορεί όλους τους άλλους: μέλος και εκπρόσωπος μιας συντεχνίας. Μιας συντεχνίας που όλα τα προηγούμενα χρόνια βρίσκονταν στον «αφρό», κάνοντας χρήση της φοροδιαφυγής, της «νόμιμης» φοροαποφυγής, της φορολογικής ασυλίας και των διεθνών συμβάσεων. Και που επίσης βρίσκεται στον αφρό και σήμερα. Δεν έχει σημασία που κάποια πρόσωπα αντικαταστάθηκαν από κάποια άλλα, ή ότι τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης αντικαθίστανται από την ευρωπαϊκή και παγκόσμια αστική τάξη. Η ουσία είναι η ίδια και η συντεχνία είναι η ίδια. Η κ. Ξαφά λειτουργεί ως εκπρόσωπος και θιασώτης όλων των οδηγιών του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ως εκπρόσωπος δηλαδή των οργανισμών που έχουν σκοπό και αντικείμενο της εργασίας τους την εγκαθίδρυση των νόμων της νεοφιλελεύθερης οικονομίας σε όλες τις χώρες του πλανήτη.
Η κ. Μιράντα Ξαφά δεν θα αρθρογραφήσει ποτέ για τη συντεχνία των τραπεζιτών (Ελλήνων και ξένων), για τη συντεχνία των πολυεθνικών, για τη συντεχνία των οίκων αξιολόγησης και των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών αγορών, για όλες τις συντεχνίες που δημιούργησαν όλα αυτά τα απίθανα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, καθώς και τις αγορές τους (ας θυμόμαστε πως όλα ξεκίνησαν από τη Lehman Brothers και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια πάνω σε ανυπόστατα στεγαστικά δάνεια). Δεν θα αρθρογραφήσει ποτέ για τους φορολογικούς παραδείσους ή για την Ελβετία και για τη διασφάλιση του απορρήτου των παγκόσμιων φοροφυγάδων. Ούτε θα μας πει κάτι για τα αίτια που αναγκάζουν κάποιους να δημιουργούν off shore εταιρείες (εταιρείες δηλαδή που δεν αποκαλύπτουν τους πραγματικούς τους ιδιοκτήτες) και με ποιο δικαίωμα μπορούν (και πρέπει) οι off shore εταιρείες να μεταφέρουν κρυφά τα χρήματά τους. Όχι, για όλα αυτά δεν θα μας πει τίποτα. Ποτέ.
Θα βρει, όμως, το κουράγιο να σηκώσει το στυλό και να γράψει για τη συντεχνία των κτηνοτρόφων. Ε λοιπόν όχι, δεν θα μας πείσετε εσείς ότι ο ήλιος βγαίνει από τη Δύση, ή (με τον τρόπο του Γ. Σκαρίμπα) ότι αν αφήσουμε μια πέτρα αυτή δεν θα πέσει κάτω, αλλά θα αρχίσει να ανεβαίνει προς τα πάνω. Δεν θα μας πείσετε.
