Η αποτυχία της ανακεφαλαιοποίησης - επιβάλλει ως μονόδρομο, σήμερα, ένα νέο μοντέλο λειτουργίας των τραπεζών. Αυτό μπορεί να σχεδιαστεί με επιτυχία, μόνο εξασφαλίζοντας τη δημόσια και κοινωνική ιδιοκτησία των τραπεζών, που σήμερα υπάρχει και πρέπει να περιφρουρηθεί από την επιβουλή μεγάλων συμφερόντων και της εθελόδουλης βούλησης κυβέρνησης και τρόικας απέναντί τους.
Αντιμέτωπες και μάλιστα άμεσα με την ανάγκη νέας κεφαλαιακής ενίσχυσης βρίσκονται οι τέσσερις συστημικές τράπεζες.
Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας, το πείραμα της ανακεφαλαιοποίησης του περασμένου καλοκαιριού απέτυχε παταγωδώς, καθώς, μέσα σε λιγότερο από εννέα μήνες από τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, οι συστημικές τράπεζες καλούνται να αναζητήσουν τρόπους να καλύψουν τις κεφαλαιακές ανάγκες που προέκυψαν από τον νέο έλεγχο της Blackrock και τα stress test της Τράπεζας της Ελλάδος.
Αυτό δείχνει το τι θα ακολουθήσει όταν θα γίνουν τα νέα πιο αυστηρά stress test που προβλέπονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τραπεζίτες και ΤτΕ έκαναν λόγο για διαχειρίσιμο λογαριασμό, το τελικό ύψος του οποίου τοποθετείται λίγο πάνω από τα 5,5 δισ. ευρώ και τα οποία μπορούν να προκύψουν είτε από οργανική κερδοφορία, είτε από κινήσεις εσωτερικής αναδιάρθρωσης, είτε και από τις συνέργειες των συγχωνεύσεων και των εξαγορών του περασμένου έτους.
Ωστόσο, το γεγονός ότι οι δανειστές αρνούνται εδώ και περίπου 3 μήνες να «συνυπογράψουν» το ύψος των κεφαλαιακών αναγκών των τραπεζών, τουλάχιστον έτσι όπως το υπολογίζει το οικονομικό επιτελείο και κάποια σενάρια μιλάνε για αναγκαία κεφάλαια, ακόμη και πάνω από 20 δισ. ευρώ, επιβεβαιώνει την αποτυχία του όλο σχεδιασμού της ανακεφαλαιοποίησης και τα συνεχή αδιέξοδα που μας οδηγούν..
Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια σύγκρουση των πολιτικών σκοπιμοτήτων στήριξης της συγκυβέρνησης και απόκρυψης της αποτυχίας της πολιτικής τους που θέλουν να εξυπηρετήσουν οι Ευρωπαίοι συνεταίροι τους και της τεχνοκρατικής αυστηρής εξέτασης που είναι αναγκασμένο να κάνει το ΔΝΤ για να εξασφαλίσει τα συμφέροντα των δανειστών.
Είναι πλέον προφανές, ότι το πείραμα της ανακεφαλαιοποίησης και ο τρόπος που επιλέγει για την αναδιάταξη του τραπεζικού συστήματος, όχι μόνο δεν έλυσε τα προβλήματα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όχι μόνο δεν εξασφαλίζει χρηματοδότηση της οικονομίας όπως προπαγάνδιζαν, αλλά αντίθετα, δημιούργησε νέα αδιέξοδα έχοντας φορτώσει πάνω από 50 δισ. ευρώ χρέος στις αδύναμες πλάτες του λαού μας.
Περισσότερο λοιπόν από κάθε άλλη φορά, απαιτείται ένα νέο μοντέλο λειτουργίας των τραπεζών σε ένα νέο οικονομικό αναπτυξιακό περιβάλλον, και μόνο μια άλλη αριστερή κυβέρνηση που θα βάλει ως προτεραιότητα τις ανάγκες της κοινωνίας μπορεί να το προχωρήσει.
Κανείς πια δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι σύγχρονες τράπεζες στο πλαίσιο του καζίνο-καπιταλισμού που ζούμε, όχι μόνο δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται ιδιωτικές, καθώς αναγκάζονται σε στήριξη για να εγγυηθούν τις καταθέσεις των πελατών τους, αλλά και σε περιόδους κρίσης δεν είναι σε θέση να σώσουν τους εαυτούς τους, καθώς η σωτηρία που προκύπτει κάθε φορά γίνεται με δημόσιο χρήμα.
Υπ' αυτές τις συνθήκες στην Ελλάδα, είναι άμεση προτεραιότητα να προστατευτεί η περιουσία του λαού μας που έχει χρυσοπληρώσει τις τράπεζες και τις εποφθαλμιούν με χαριστικές παραχωρήσεις οι κερδοσκόποι που στηρίζουν και στηρίζονται σε οικογένειες και μάνατζερ που τις λυμαίνονται επί δεκαετίες.
Είναι μέγιστης σημασίας πολιτική επιλογή, που αν προχωρήσει, δένει από μια πιο κρίσιμη πιθανά πλευρά, την οικονομία και τη δυνατότητα ανάπτυξης της χώρας στο άρμα των μεγάλων κερδοσκοπικών συμφερόντων που θα προσπαθήσουν να συνεχίσουν να λυμαίνονται τη χώρα και τον λαό μας, ακόμα και με κυβέρνηση της Αριστεράς.
Είναι αναμφισβήτητος κανόνας ότι όταν οι τράπεζες βρίσκονται ιδιοκτησιακά στα χέρια των ιδιωτών, ενδιαφέρονται μόνο για την εξασφάλιση των ωφελημάτων τους, ακόμη και αν η οικονομία συρρικνώνεται και η κοινωνία διαλύεται.
Μια διακυβέρνηση της χώρας από την Αριστερά θα πρέπει να μπορεί μέσω του χρηματοπιστωτικού της συστήματος να εξασφαλίσει
• τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας και τη στήριξη της ανάπτυξης με κοινωνική διάσταση,
•την προώθηση ρυθμίσεων ανακούφισης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και βεβαίως,
• την εξυγίανση και χρηματοδότηση των επιχειρήσεων ενταγμένων σε ένα συνολικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης της οικονομίας και της κοινωνίας.
Αυτός ο σχεδιασμός μόνο με τράπεζες υπό δημόσια και κοινωνική ιδιοκτησία μπορεί να επιτευχτεί.
* Ο Ζώης Πεππές είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ
