Στην έλλειψη πολιτικής βούλησης για τη στήριξη της βιομηχανίας αποδίδει τη δυστοκία της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για τη μείωση του ενεργειακού κόστους, σε αντίθεση με άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε., ο πρόεδρος των βιομηχανικών καταναλωτών (ΕΒΙΚΕΝ) Αντώνης Κοντολέων σε συνέντευξή του στην ΑΥΓΗ της Κυριακής. Θεωρεί ότι υπάρχουν λύσεις μέσα από το νέο πλαίσιο για την Καθαρή Βιομηχανία (CISAF) σε συνδυασμό με το υφιστάμενο μέτρο της αντιστάθμισης CO2, με κόστος που δεν θα ξεπερνά τα 40 εκατομμύρια και θα απευθύνεται σε όλη τη βιομηχανία.
Μετά το ναυάγιο στην Ε.Ε. με την ελληνική εκδοχή του ιταλικού μοντέλου, πού βρίσκεται σήμερα η συζήτηση για τη μείωση του υψηλού ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας; Γιατί καθυστερούν οι παρεμβάσεις που εξήγγειλε πέρυσι τον Οκτώβριο ο πρωθυπουργός;
Βασικός λόγος της απόρριψης από την Ε.Ε. του ελληνικού αιτήματος για το ιταλικό μοντέλο λέγεται ότι είναι το γεγονός ότι η Επιτροπή πρόσφατα έθεσε σε εφαρμογή το πλαίσιο για Καθαρή Βιομηχανία (CISAF). Η Κομισιόν φέρεται ότι ενέκρινε το ομώνυμο μοντέλο για την Ιταλία, επειδή διαθέτει πολύ μικρά ποσά για το μέτρο της αντιστάθμισης CO2. Την ίδια στιγμή ο ΣΕΒ συνεχίζει και επιμένει στην αυθαίρετη, χωρίς προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής, εφαρμογή του ιταλικού μοντέλου. Έτσι φτάσαμε σε σχεδόν 5 μήνες διάλογο και συνεχή δημοσιεύματα και συνεδριάσεις της Διυπουργικής Επιτροπής, και κάθε επόμενη εβδομάδα θα ανακοινώνονταν μέτρα. Με αποτέλεσμα «η μπάλα να είναι στην εξέδρα». Κατόπιν αυτών, η ΕΒΙΚΕΝ δήλωσε ότι η συζήτηση για το ιταλικό μοντέλο κλείνει, καθώς δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Στη συνέχεια, με έκπληξη ακούσαμε τις δηλώσεις του υφυπουργού ΠΕΝ Ν. Τσάφου, ότι μόνο το μέτρο της αντιστάθμισης είναι υπεραρκετό, ενώ θα επαναδιαπραγματευτεί και την αύξηση του ανθρακικού αποτύπωματος της χώρας, που με πρόσφατη απόφασή της η Επιτροπή μείωσε κατά 25%, μειώνοντας ανάλογα και το ύψος της επιδότησης.
Συμπερασματικά, η εντύπωση που αποκομίζουν πλέον όλες οι βιομηχανίες είναι ότι μάλλον δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για στήριξη της μεταποίησης. Πρόσφατα έγινε γνωστή η πρόθεση της ιταλικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε επιδότηση του CO2 για τις μονάδες φυσικού αερίου, με στόχο να πέσουν 30%-40% οι τιμές και θα πιέσει τις ΑΠΕ να διαπραγματεύονται εκτός της σποτ αγοράς (μέσω PPA-Cfd), όπως πρότεινε η έκθεση Ντράγκι, ώστε να περάσει το φθηνό κόστος των ΑΠΕ στον απλό καταναλωτή. Η Ιταλία είναι ένα παράδειγμα πολιτικής βούλησης στήριξης της βιομηχανίας της, ενώ προχωράει και σε άλλα μέτρα, αντιγράφοντας το ιβηρικό μοντέλο.
Στην ουσία αμφισβητείται πλέον το αφήγημα της πράσινης μετάβασης που στηρίζεται στην εκτόξευση της τιμής του CO2, που συνεπάγεται υπέρμετρη αύξηση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας.
Η αντιστάθμιση ωστόσο δεν αφορά όλη τη βιομηχανία, αλλά 57 μεγάλους «παίκτες». Οι υπόλοιπες βιομηχανίες θα μείνουν εκτός των όποιων μέτρων, δεδομένου δε ότι η ελληνική μεταποίηση βρίσκεται και κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως προς τη συμμετοχή της στο ΑΕΠ;
Θα ήταν αυτονόητο η κυβέρνηση, μετά την απόρριψη της Επιτροπής και της εκπεφρασμένης πρόθεσης του πρωθυπουργού περί στήριξης, να προχωρήσει σε εφαρμογή του CISAF, ώστε να επιδοτηθούν όλες οι βιομηχανίες της χώρας, όχι μόνο οι 57, αλλά και αυτές που δεν επιδοτούνται μέσω της αντιστάθμισης, όπως ανακοίνωσε η Γερμανία, παρά το γεγονός ότι εφαρμόζει 100% το μέτρο της αντιστάθμισης. Θυμίζουμε ότι η αντιστάθμιση είναι ένα μέτρο που εφαρμόζεται από το 2013 και κύριο στόχο έχει να αποτρέψει τη μετανάστευση εκτός Ευρώπης κρίσιμων βιομηχανικών κλάδων. Πρόσφατα ο κ. Τσάφος συνέκρινε τις επιδόσεις της ελληνικής μεταποίησης έναντι της γερμανικής συγκρίνοντας το 2019 με το 2025. Ατυχής σύγκριση μιας και η μεταποίηση της χώρας μας το 2019, μόλις έβγαινε από τη νομισματική κρίση, έφθανε το 8% συμμετοχή στο μειωμένο ΑΕΠ της χώρας. Η αλήθεια είναι ότι η συμμετοχή της ελληνικής μεταποίησης παραμένει τέταρτη από το τέλος στους 27, φθάνοντας μετά βίας το 9,1% το 2025, ενώ το ποσοστό της Γερμανίας είναι 14%, τέταρτη από την αρχή.
Από το περασμένο καλοκαίρι βρίσκεται σε ισχύ το περίφημο CISAF (νέο Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων της συμφωνίας για Καθαρή Βιομηχανία), μέσω του οποίου μπορούν να υπάρξουν συγκεκριμένα, προσωρινά μέτρα κρατικών ενισχύσεων για την αποκλιμάκωση του ενεργειακού κόστους. Γιατί δεν αξιοποιείται αυτό το εργαλείο; Έχετε υπολογίσει το κόστος σχετικού μέτρου για την ελληνική οικονομία;
Δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε γιατί δεν αξιοποιούνται αυτές οι νέες δυνατότητες, κάτι που κάνουν ήδη άλλα κράτη-μέλη για τη βιομηχανία τους.
Σημειώνεται ότι το CISAF, εκτός των άλλων, για πρώτη φορά επιτρέπει τα κράτη-μέλη να επιδοτήσουν έως 50% επί της τιμής της χονδρεμπορικής αγοράς, το 50% της κατανάλωσης για όλες τις βιομηχανίες (επιλέξιμες για μειωμένο ΕΤΜΕΑΡ). Ήτοι έως 25% για το σύνολο της κατανάλωσης ή επιδότηση 25 €/Μwh, εάν υποθέσουμε ότι το κόστος της αγοράς είναι περίπου 100 €/MWh. Πλην όμως, καθόρισε ότι η όποια επιδότηση δοθεί θα συμψηφιστεί με την επιδότηση που παίρνουν 57 βιομηχανικοί κλάδοι στη χώρα μας ως αντιστάθμιση, εφόσον αποζημιώνεται το 100% της κατανάλωσής τους. Επισημαίνουμε ότι το μέτρο της αντιστάθμισης καλύπτει σχεδόν το 75% της κατανάλωσης όλων των βιομηχανιών. Επομένως, το ποσό που απαιτείται για την εφαρμογή του CISAF, ώστε να επιδοτηθούν και οι υπόλοιπες βιομηχανίες, δεν θα ξεπεράσει τα 40 εκατ./έτος.
Πάντως, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι έχει παράσχει ελαφρύνσεις στη βιομηχανία και μάλιστα τις αθροίζει σε 500 εκατ. ευρώ. Πώς απαντάτε σε αυτό τον ισχυρισμό;
Πράγματι επιχειρηματολόγησε αναφέροντας ότι οι ελληνικές βιομηχανίες επιδοτούνται με 500 εκατ. ευρώ/έτος, γεγονός το οποίο δεν ισχύει, καθώς το μόνο μέτρο κρατικής ενίσχυσης είναι η αντιστάθμιση, η οποία, μετά την προσθήκη του κλάδου της διύλισης το 2022 στους κλάδους που έχουν επιλεγεί, έφτασε στα 250 εκατ. ευρώ. Το δε μέτρο του μειωμένου ΕΤΜΕΑΡ δεν έχει τύχει της έγκρισης από την Επιτροπή από το 2022, με σοβαρή ευθύνη τής τότε ηγεσίας του υπουργείου Ενέργειας, λόγω σειράς λανθασμένων χειρισμών. Οι όποιες άλλες εκπτώσεις δίνονται δεν αφορούν αποκλειστικά τις βιομηχανίες, ούτε αποτελούν μέτρα κρατικών ενισχύσεων.
*Ο Αντώνης Κοντολέων είναι πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ)
