Το δολάριο χρησιμοποιείται από τις ΗΠΑ και την Ουάσιγκτον ως όπλο, αλλά αυτό έχει το δικό του κόστος, τονίζει ο επικεφαλής του Rockefeller International Ρουτσίρ Σάρμα, σε αναλυτικό άρθρο γνώμης που φιλοξενούν οι Financial Times.
Ο Σάρμα περιγράφει αναλυτικά το τι κρύβεται πίσω από την ενίσχυση των τιμών του χρυσού διεθνώς, που έχει κερδίσει 20% σε έξι μήνες.
Όπως υπογραμμίζει, για πρώτη φορά από το 1950 όταν και ξεκίνησαν να καταγράφονται τα σχετικά στοιχεία, οι κεντρικές τράπεζες και όχι οι ιδιώτες ή οι επιχειρήσεις είναι η κινητήριος δύναμη της ανόδου των τιμών. Το ένα τρίτο των συνολικών αγορών χρυσού γίνεται από τις κεντρικές τράπεζες. Και αυτές είναι σχεδόν στο σύνολό τους κεντρικές τράπεζες χωρών του αναπτυσσόμενου κόσμου, όπως η Βραζιλία, η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία, η Νότιος Αφρική (γνωστές ως BRICS) και άλλες. Επιπρόσθετα, για να αποκτήσουν αυτόν τον χρυσό «ξεφορτώνονται» δολάρια.
Αν σήμερα το αμερικανικό νόμισμα θεωρείται αδύνατο να χάσει την κυρίαρχη θέση του στις διεθνείς αγορές, η υλοποίηση του σχεδίου των BRICS για ένα κοινό νέο νόμισμα, με το οποίο θα συναλλάσσονται απευθείας. Όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Σάρμα, «το παλαιότερο και πλέον παραδοσιακό περιουσιακό στοιχείο, ο χρυσός, γίνεται το όχημα της εξέγερσης των κεντρικών τραπεζών κατά του δολαρίου».
Ο λόγος είναι σαφής: οι οικονομικές κυρώσεις της Δύσης προς τους γεωπολιτικούς τους αντιπάλους. ΗΠΑ, ΕΕ, Βρετανία και Ιαπωνία έχουν επιβάλει οικονομικές κυρώσεις στο 30% των χωρών του πλανήτη, όταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αυτό το ποσοστό ήταν μόλις 10%. «Οι ΗΠΑ νόμισαν ότι με τις κυρώσεις θα πολεμήσουν τη Ρωσία χωρίς να ρισκάρουν στρατεύματα, αλλά πληρώνουν με την απώλεια ισχύος του δολαρίου. Ακόμη και παλιές σύμμαχοι της Ουάσιγκτον κάνουν συναλλαγές σε άλλα νομίσματα, όπως η Φιλιππίνες και η Ταϊλάνδη».
Επιπρόσθετα, υπάρχουν πλέον πάνω από 110 κεντρικές τράπεζες που αναζητούν έκδοση ψηφιακού νομίσματος για διμερείς συναλλαγές. Μαζί καλύπτουν το 95% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Το πρόβλημα για τις ΗΠΑ δεν είναι τόσο η κυριαρχία του δολαρίου, όσο η δυνατότητα της κυβέρνησης να δανείζεται φτηνά με όπλο την ισχύ του, καθώς έχει το δεύτερο υψηλότερο έλλειμμα και έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών μεταξύ των πλέον 20 ανεπτυγμένων οικονομιών μετά τη Βρετανία, αλλά και δεύτερο υψηλότερο εξωτερικό παθητικό μετά την Πορτογαλία.
Ο Σάρμα σημειώνει ότι οι ΗΠΑ ποντάρουν στο μέγεθός τους και στις δομικές δυσλειτουργίες της Κίνας, της μόνης οικονομίας που μπορεί ευθέως να τις απειλήσει. «Όταν ένας γίγαντας στηρίζεται στην αδυναμία αντιπάλων, καλό είναι να κοιταχτεί ειλικρινά στον καθρέφτη. Όταν απειλείται από ένα "απομεινάρι του παρελθόντος" όπως ο χρυσός ή από νέους "μνηστήρες" όπως τα ψηφιακά νομίσματα, πρέπει να ενισχύσει την εμπιστοσύνη στα δικά του οικονομικά μεγέθη, αντί να θεωρεί δεδομένη την δική του υπεροχή».
