Στο Συμβούλιο της Επικρατείας μεταφέρθηκε την Πέμπτη η μάχη των εργαζομένων στο μετρό της Αθήνας, καθώς συζητήθηκε στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο η κύρια αίτηση ακυρότητας κατά των πρωθυπουργικών αποφάσεων με τις οποίες τέθηκε σε εφαρμογή το μέτρο της επιστράτευσης.
Η επιστράτευση ήταν η αυταρχική απάντηση της κυβέρνησης απέναντι στον αγώνα των εργαζομένων που είχαν ήδη συμπληρώσει οκτώ ημέρες κινητοποιήσεων. Σημειώνεται ότι η Δικαιοσύνη δεν έχει μέχρι σήμερα σταθεί ευνοϊκή απέναντί τους, καθώς όχι μόνο έκρινε επανειλημμένα παράνομους τους αγώνες τους, αλλά στη συνέχεια το Τμήμα Αναστολών του ΣτΕ απέρριψε και το αίτημά τους για αναστολή των αποφάσεων μέχρι τη συζήτηση της κύριας προσφυγής.
Την Πέμπτη ωστόσο, οι νομικοί εκπρόσωποι των εργαζομένων παρουσίασαν στο δικαστήριο στέρεα επιχειρήματα, σύμφωνα με τα οποία οι αποφάσεις του Αντώνη Σαμαρά είναι απολύτως άκυρες για τέσσερις βασικούς λόγους.
Ο πρώτος λόγος συνίσταται στην αντίθεσή τους με θεμελιώδη άρθρα του Συντάγματος. Συγκεκριμένα, ο νομικός εκπρόσωπος των εργαζομένων Γ. Κατρούγκαλος τόνισε ότι υπάρχει σαφής παραβίαση του άρθρου 22 παρ. 4 του Συντάγματος, που απαγορεύει οποιασδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας. Αντιθέτως, η επίταξη είναι μέτρο συνταγματικά ανεκτό μόνο "σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης, ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της χώρας, ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία, ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία", ενώ ειδικοί νόμοι ορίζουν τα σχετικά με την προσφορά της προσωπικής εργασίας στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών.
Επιπλέον, παραβιάζεται το άρθρο 23 παρ. 2 που κατοχυρώνει την απεργία ως δικαίωμα. Η συγκεκριμένη συνταγματική ελευθερία, σύμφωνα με την προσφυγή, δύναται να καταλυθεί μέσω της επίταξης "μόνον στις περιπτώσεις που αναφέρονται περιοριστικά στο δεύτερο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 22 του Συντάγματος, για την αντιμετώπιση κινδύνων που απειλούν το γενικότερο κοινωνικό συμφέρον, όπως οι θεομηνίες ή η αντιμετώπιση ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την δημόσια υγεία".
Όπως αναπτύχθηκε στο δικαστήριο, οι επίμαχες αποφάσεις παραβιάζουν και την αρχή της αναλογικότητας. Κι αυτό καθώς, ακόμα κι αν κριθεί ως συνταγματικό το μέτρο της επιστράτευσης, στην προκειμένη περίπτωση θα είναι μη νόμιμη, αφού περιορίζει υπέρμετρα το δικαίωμα στην απεργία χωρίς επαρκή λόγο δημοσίου συμφέροντος.
Οι αποφάσεις του πρωθυπουργού ακόμα είναι άκυρες, κατά την προσφυγή, λόγω κατάχρησης εξουσίας ή λόγω μη νόμιμης αιτιολογίας. Όπως υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι, οι κρινόμενες αποφάσεις, εφόσον ρητά συνομολογούν ότι εκδόθηκαν ως αντίμετρα σε απεργιακή κινητοποίηση και όχι για τους σκοπούς δημοσίου συμφέροντος που επικαλούνται, είναι άκυρες.
Εκτός όλων των άλλων, τέλος, οι συγκεκριμένες αποφάσεις όπως τονίζεται στην προσφυγή, είναι αντίθετες με άλλους, υπερνομοθετικής ισχύος κανόνες, όπως το άρθρο 4 παρ. 2 της ΕΣΔΑ, το άρθρο 8 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και των ΔΣΕ 29, 87 και 10.
Το δικαστήριο αναμένεται να εκδώσει την απόφασή του τους προσεχείς μήνες.
