Κόλαφο αποτελούν οι παρατηρήσεις του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ) για τον νόμο 4375/2015, "ο οποίος τόσο εσπευσμένα ψηφίστηκε από τη Βουλή, χωρίς να δοθεί επαρκής χρόνος για διαβούλευση, όπως έγινε σε προηγούμενες αλλά αποσπασματικές εκδοχές του νομοσχεδίου", όπως σημειώνουν.
Πρόκειται για το νομοσχέδιο με τον οποίο τροποποιείται το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο για την εξέταση αιτημάτων ασύλου (Υπηρεσία Ασύλου και Αρχή Προσφυγών) και την υποδοχή νεοεισερχομένων (ήδη Υπηρεσία Υποδοχής και Ταυτοποίησης), ενσωματώνει την Αναδιατυπωμένη Οδηγία σχετικά με τις Κοινές Διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας και εισάγει διατάξεις που συνδέονται με την εφαρμογή της Συμφωνίας Ε.Ε. - Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016.
Το ΕΣΠ υπενθυμίζει ότι «η Συμφωνία αυτή καταργεί κάθε νομικό κεκτημένο ως προς την προστασία των προσφύγων, όπως αυτό οικοδομήθηκε με το διεθνές, ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» και ότι ήδη "η έναρξη εφαρμογής της Συμφωνίας, στις 20 Μαρτίου 2016, συνδέθηκε με την υιοθέτηση πρακτικών οι οποίες βρίσκονται σε προφανή αντίθεση με το διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό πλαίσιο προστασίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου..
Η τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου, όπως υπογραμμίζει το ΕΣΠ, "συνιστά σαφώς έναν σημαντικό περιορισμό, ήδη από τον νόμο, των προβλεπόμενων εγγυήσεων για τα πρόσωπα που χρήζουν διεθνούς προστασίας". Ειδικότερα το ΕΣΠ επισημαίνει ότι με τον Ν. 4375/2016 έχουμε:
"Τη συστηματική επιβολή του μέτρου 'περιορισμού της ελευθερίας'» χωρίς να εξαιρούνται καν ευάλωτες ομάδες όπως παιδιά, "τη θεσμοθέτηση σειράς παρεκκλίσεων από τη διαδικασία ασύλου οι οποίες υπονομεύουν την αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων των προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας, με συνέπεια: τη δυνατότητα καταγραφής και εξέτασης αιτήματος διεθνούς προστασίας από προσωπικό που δεν ανήκει στην Υπηρεσία Ασύλου, την εξαιρετικά συντετμημένη διαδικασία και τον περιορισμό του δικαιώματος αυτοπρόσωπης εμφάνισης του αιτούντα διεθνούς προστασίας".
Επιπλέον, με τον νέο νόμο τροποποιείται "η διάταξη του Π.Δ. 113/ 2013 που αφορά τον χαρακτηρισμό μιας χώρας ως πρώτης χώρας ασύλου ενσωματώνοντας τα ελάχιστα όρια προστασίας της Οδηγίας 2013/32/Ε.Ε., δεν διασφαλίζεται το δικαίωμα παροχής δωρεάν νομικής συνδρομής, δίνει τη δυνατότητα μετατροπής των προσωρινών χώρων φιλοξενίας σε κέντρα κράτησης και τέλος για μια ακόμη φορά ο νομοθέτης δεν προβαίνει σε ρητή απαγόρευση της κράτησης ασυνόδευτων παιδιών"!
