Είναι δυνατόν δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά να παρακαλούν να περάσουν γρήγορα οι μέρες για να τελειώσει ο μήνας και να πληρωθούν, κι ο πρωθυπουργός να εκθειάζει τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας, ενώ το κυβερνητικό επιτελείο μας μιλά για εύσημα διεθνών οργανισμών, τύπου ΔΝΤ;
Τι έχει πετύχει τελικά για να τον ξανακάνει ο ελληνικός λαός πρωθυπουργό και μάλιστα αυτοδύναμο; Για τις ονομαστικές αυξήσεις μισθών που η αγοραστική τους δύναμη μηδενίζεται λίγο μετά την ισχύ τους; Για μισθούς πάνω από 20% χαμηλότερους από τα προ κρίσης επίπεδα; Τη μικρότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ, τη διεύρυνση των ανισοτήτων;
Ή για την ασυγκράτητη ακρίβεια, είτε έχουμε πόλεμο είτε όχι; Μείωσε, λέει, τους φόρους, αλλά αυξήθηκε η φορολόγηση μέσω ΦΠΑ και ΕΦΚ στα καύσιμα. Κάτι που, επιπλέον, αρνείται, λες και μας περνάει όλους -ολόκληρη την ελληνική κοινωνία- για ηλίθιους.
Τι πέτυχε στην Υγεία, που «όλο βελτιώνεται» από τον Άδωνι Γεωργιάδη; Μιλάμε για τον υπουργό που «δεν μασάει» και όλους τους «βάζει στη θέση τους» και για να χειρουργηθεί κάποιος εγκαίρως σε δημόσιο νοσοκομείο αυτός κανόνισε να δίνουμε «κάτι παραπάνω». Και έβαλαν και γραμμές επικοινωνίας για να κλείνει ραντεβού ο κόσμος ένα και δύο και τρεις μήνες μετά από τότε που τα έχει ανάγκη.
Τι είναι αυτή η ξεφτίλα που ζούμε; Όποια πέτρα και να σηκώσεις από κάτω βρίσκεις ένα γαλάζιο σκάνδαλο. Παρακολουθήσεις με τη «βούλα» του Predator Ντίλιαν και της ΕΥΠ. Με την «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» στο ανώτατο επίπεδο να κάνει «γαργάρα» το αίτημα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου να βγει η υπόθεση από το αρχείο και να διερευνηθεί το θέμα της κατασκοπίας. Κι έπειτα, ΟΠΕΚΕΠΕ, «μεσολαβητές» βουλευτές, κομπίνες με προγράμματα κατάρτισης, «σκοιλ ελικικού», απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων να φάνε και οι γαλάζιες κότες και όλοι οι υπόλοιποι να μένουν με τα χαρτζιλίκια. Με μπαζώματα επίτηδες «κατά λάθος» και σανό από την κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά και υπερεξοπλισμούς μη μας φάει η Τουρκιά, που ήδη ετοιμάζεται να πάρει περισσότερα και καλύτερα όπλα από τα δικά μας.
Πού θα σπουδάσουμε τα παιδιά μας; Σε σχολεία που οι σοβάδες τους πέφτουν; Στα επιλεγμένα της «αριστείας» για ελάχιστους; Σε ποια πανεπιστήμια; Στα δημόσια που πάσχουν από υποχρηματοδότηση ή στα ιδιωτικά που κοστίζουν μια περιουσία; Υπάρχει έστω ένας νοήμων άνθρωπος, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, που να πιστεύει στα σοβαρά ότι αυτή η κυβέρνηση, της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα στηρίξει τα δημόσια πανεπιστήμια για να ανταγωνίζονται στα ίσια τα ιδιωτικά;
Τι να τα κάνουμε τα fuel pass όταν η Ευρώπη προειδοποιεί ότι μπορεί να ξεμείνουμε από καύσιμα σε λίγες εβδομάδες; Όταν έχουμε μπει βαθιά στο παιχνίδι των ενεργειακών ανταγωνισμών και απορρίπτουμε τον εφοδιασμό από τη Ρωσία, επειδή οι ΗΠΑ θέλουν να κυριαρχήσουν στην ευρωπαϊκή αγορά με το ακριβότερο σχιστολιθικό φυσικό αέριο που διαθέτουν;
Ποια αύξηση εισοδήματος θα μας σώσει από τη ΔΕΗ που θέλει να υλοποιήσει επενδυτικό πρόγραμμα 24 δισ. ευρώ και να επεκταθεί σε Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβενία; Κι εμείς πληρώνουμε τα διπλά και τριπλά για ηλεκτρικό ρεύμα και άλλες χρεώσεις σε σχέση με το 2019, συντηρώντας έτσι τα επενδυτικά σχέδια των μετόχων της και όλων των άλλων ιδιωτών επενδυτών.
Μικρή παρένθεση: Το ελληνικό κράτος, που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου με κυβέρνηση Μητσοτάκη, χάνοντας την πλειοψηφία των μετοχών στη ΔΕΗ (51%), ετοιμάζεται να συμμετάσχει σε αυτή την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου με 1,3 δισ. ευρώ από το υστέρημα του ελληνικού λαού, για να χρηματοδοτήσει κι αυτό τα σχέδια των μετόχων. Και θα μειωθεί κι άλλο το ποσοστό του δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο!!! Ούτε ο διαβόητος Ρασπούτιν δεν θα είχε την αποκοτιά να το κάνει πράξη όλο αυτό και να μη φοβάται και τις συνέπειες! Κι έχει το θράσος ο κ. Γεωργιάδης και όλη η ΝΔ μαζί του, να μιλούν για ΔΕΗ με χρέη επί ΣΥΡΙΖΑ, όταν: όχι μόνο κάθε μεγάλη επιχείρηση έχει δανειακές υποχρεώσεις και θεωρείται υγιής αρκεί να τις εξυπηρετεί, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ μείωσε κατά 1 δισ. ευρώ τις δανειακές υποχρεώσεις της ΔΕΗ, χωρίς να ανεβάσει ούτε ένα ευρώ το ηλεκτρικό ρεύμα επί 4,5 χρόνια.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ικανοποιημένος με όλα αυτά; Είναι εντάξει και κουνάει το δάχτυλο σε όποιον τολμά να αρθρώσει κριτική; Μιλάει για τοξικότητα και στοχοποίηση, την ώρα που πράττει αίσχη. Αλλά επιμένει στην αλαζονεία του, γιατί δαπανώνται δεκάδες εκατομμύρια για την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης και τα περισσότερα ΜΜΕ «πίνουν νερό στο όνομά του».
Και στα εργασιακά; Έβαλε την υπουργό Εργασίας, κ. Κεραμέως, να μιλάει για «ιστορική» συμφωνία στο πεδίο των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, όταν αυτή η κυβέρνηση διατήρησε όλους τους μνημονιακούς νόμους εναντίον των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Μιλάνε για επιτεύγματα όταν στη χώρα μας, μετά από 7 χρόνια γαλάζιας διακυβέρνησης, οι εργαζόμενοι που καλύπτονται από συμβάσεις εκτιμώνται λίγο πάνω από το… 20% και τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα σπάνε ρεκόρ.
Δεν χρειάζεται να μιλάμε πια με νούμερα και επιχειρήματα. Δεν χρειάζεται να πειστεί κανείς. Γιατί όλοι γνωρίζουμε.
Ξέρουμε πόσο σφίγγουμε το ζωνάρι, τι όνειρα αφήνουμε πίσω μας, πόσο σκύβουμε το κεφάλι σε μια πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν ως αναπόφευκτη, επειδή λέει «δεν υπάρχει εναλλακτική».
Σιγά που δεν υπάρχει!
Αυτά που κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι προς το συμφέρον της ελληνικής κοινωνίας, είναι εναντίον της. Και όποιος έχει στοιχειώδη λογική ξέρει τι πρέπει να γίνει στον αριστερό και προοδευτικό χώρο για να σταματήσει, και στη συνέχεια να αντιστραφεί αυτή η καταστροφική για τον τόπο πορεία, για την οποία ευθύνεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
