Το πρόσωπο της ημέρας -ή μάλλον της νύχτας του πρώτου γύρου των δημοτικών εκλογών στη Γαλλία- ήταν η Μαρίν Λεπέν του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου. Δυο μήνες πριν από τις ευρωεκλογές, οι Γάλλοι ψηφοφόροι είτε έμειναν στα σπίτια τους, όταν κλήθηκαν να εκλέξουν τους νέους δημοτικούς τους άρχοντες -σε ποσοστό σχεδόν 40%- είτε έσπευσαν να τιμωρήσουν τους κυβερνώντες Σοσιαλιστές του προέδρου Φρανσουά Ολάντ και να δώσουν «ανέλπιστα» μεγάλη δύναμη- όπως δήλωσε πανηγυρίζοντας η Λεπέν- στο Εθνικό Μέτωπο.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Γαλλίας κατάφερε το ακροδεξιό κόμμα να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία σε πόλη με πληθυσμό άνω των 10.000 κατοίκων – στην Ενέν- Μπομόν- ενώ σε πολλές πόλεις, όπως το Περπινιάν, την Αβινιόν και το Φορμπάχ, αναδείχθηκε πρώτη δύναμη. Μόνο εάν στον δεύτερο γύρο εισακουστεί ο πρωθυπουργός Ζαν - Μαρκ Ερό, ο οποίος ζήτησε από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις να ενώσουν τις προσπάθειές τους εναντίον του Εθνικού Μετώπου, θα ανακοπεί η πορεία της ακροδεξιάς προς την τοπική εξουσία.
Σε πρώτη ανάγνωση τα ποσοστά της ακροδεξιάς φαντάζουν χαμηλά, ούτε 5% σε εθνικό επίπεδο. Όμως, το Εθνικό Μέτωπο θα παίξει ρόλο κλειδί στο δεύτερο γύρο, σε πολλές πόλεις της χώρας, μεταξύ των οποίων και στη δεύτερη σε πληθυσμό Μασσαλία, όπου ο υποψήφιός του κατάφερε να αναδειχθεί δεύτερος, αφήνοντας εκτός μάχης τον υποψήφιο των Σοσιαλιστών.
Η γεμάτη αυτοπεποίθηση δήλωση της Μαρίν Λεπέν ότι «τα αποτελέσματα σηματοδοτούν το τέλος του διπολισμού στην πολιτική ζωή της Γαλλίας» μπορεί να αποδειχθεί αληθινή, ειδικά εάν οι Σοσιαλιστές, οι συντηρητικοί και η γαλλική Αριστερά δεν καταφέρουν, ο καθείς από την πλευρά του, να κινητοποιήσουν τους πολίτες στις επικείμενες ευρωεκλογές.
Χαρακτηριστικό ήταν το κύριο άρθρο της Libération, σύμφωνα με το οποίο, η έκβαση των δημοτικών εκλογών χαρτογραφεί μια Γαλλία σε κρίση, μια Γαλλία ασθενή, που δεν βλέπει κανένα συμφέρον στο να συμμετέχει σε μια εκλογική διαδικασία που αφορά την καθημερινότητά της, αλλά προτιμά την περιπέτεια της εμπειρίας με την άκρα Δεξιά.
Και οι πρώτες αντιδράσεις των δύο μεγάλων κομμάτων ήταν να επιρρίψουν το ένα στο άλλο την ευθύνη για την άνοδο του Εθνικού Μετώπου. Αγνοώντας επιδεικτικά τη μήνη των πολιτών για την ανεργία και τα σκάνδαλα.
Η μάχη του Παρισιού
Καταστροφική για τον πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ ήταν η έκβαση του πρώτου γύρου στο Παρίσι. Η Ναταλί Κοσιουσκό – Μοριζέ από το συντηρητικό UMP κατάφερε να διαψεύσει τις δημοσκοπήσεις που την έφερναν πίσω από την υποψήφια του Σοσιαλιστικού κόμματος, Αν Ινταλγκό. Έχοντας το προβάδισμα στον πρώτο γύρο η Κοσιουσκό- Μοριζέ δήλωσε ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο για την αλλαγή στον πρώτο δήμο της χώρας μετά από δυο θητείες του σοσιαλιστή Μπερτράν Ντελανοέ, αν και τα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων συμφωνούν ότι η τελική νίκη στο δεύτερο γύρο ανήκει στην Ινταλγκό, που διετέλεσε το δεξί χέρι του Ντελανοέ με μεγάλη εμπειρία στην αυτοδιοίκηση.
Πάντως, ανεξάρτητα από το ποια θα κερδίσει την ερχόμενη Κυριακή το Παρίσι, πιθανότατα τα μάτια μετά το κλείσιμο της κάλπης θα είναι και πάλι στραμμένα στην κόρη του Λεπέν, που θα έχει πετύχει να βάλει τη σφραγίδα της ακροδεξιάς στις αυτοδιοικητικές εκλογές, ως προειδοποίηση στο δρόμο προς τις ευρωκάλπες.
