Συμβιβασμός επετεύχθη χτες, μετά από μαραθώνιο διαπραγματεύσεων, μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον δεύτερο πυλώνα της τραπεζικής ένωσης. Πρόκειται για τη μορφή που θα έχει ο ενιαίος μηχανισμός εκκαθάρισης των τραπεζών (SRM) και το κοινό ταμείο που θα τον στηρίζει. Δεκαέξι ώρες κράτησε η τελευταία συνεδρίαση και χθες το πρωί βγήκε ο... λευκός καπνός πάνω από τις Βρυξέλλες, με τον προεδρεύοντα του Ecofin, Γιάννη Στουρνάρα, να καλωσορίζει τη συμφωνία και να ευελπιστεί για την τελική έγκριση τόσο από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσο και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, εντός των προθεσμιών.
Στόχος των κοινών κανόνων εκκαθάρισης είναι να συμμετέχουν λιγότερο οι φορολογούμενοι στις επιχειρήσεις διάσωσης των κλυδωνιζόμενων τραπεζών -και να επωμίζονται πρώτοι το κόστος οι ιδιοκτήτες, οι μέτοχοι, οι πιστωτές και οι μεγαλοκαταθέτες. Επ' αυτού υπήρχε συναίνεση από την αρχή, ωστόσο ο καυγάς μεταξύ των χωρών και της Ευρωβουλής επικεντρωνόταν σε δύο σημεία: Στο ποιος θα παίρνει την τελική απόφαση για το αν πρέπει μια τράπεζα να κλείσει ή να διασωθεί και στο τι μορφή θα έχει το ταμείο εκκαθάρισης.
Στο πρώτο, ο συμβιβασμός που επετεύχθη είναι ότι την απόφαση θα την δρομολογεί η εποπτική αρχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και στη συνέχεια θα ασχολείται με την περίπτωση η διοίκηση του Ταμείου Εκκαθάρισης. Η Κομισιόν θα έχει το δικαίωμα να εγκρίνει ή να απορρίψει την απόφαση και την υποχρέωση να ενημερώσει το συμβούλιο υπουργών. Εάν δεν υπάρχουν ενστάσεις είτε από την Κομισιόν είτε από τα κράτη - μέλη, η εκκαθάριση θα πρέπει να δρομολογηθεί εντός 24ώρου.
Ο εν λόγω συμβιβασμός μειώνει τον ρόλο των υπουργών Οικονομικών στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων, τον οποίο ήθελε κυρίαρχο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ωστόσο, αρχικά το Ευρωκοινοβούλιο ήθελε μια πιο κοινοτική και λιγότερο διακυβερνητική διαδικασία, με τις αποφάσεις να επικυρώνονται από τις Βρυξέλλες κι όχι από τα κράτη - μέλη.
Επίσης το Κοινοβούλιο -και η Κομισιόν- ήθελαν ένα «αμοιβαιοποιημένο» Ταμείο, με ισχυρή γραμμή πίστωσης, ενώ πολλά κράτη - μέλη, με επικεφαλής τη Γερμανία ήθελαν να αποφύγουν για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται την αμοιβαιοποίηση του κόστους.
Τελικά ο συμβιβασμός ήταν να επιταχυνθεί το χρονοδιάγραμμα για τη σύσταση του Ταμείου στα 8 χρόνια από τα αρχικά 10, με ταχύτερη εφαρμογή και της αμοιβαιοποίησης του κόστους μεταξύ των κρατών - μελών. Υπενθυμίζεται ότι το Ταμείο θα γεμίσει από τον κορβανά των τραπεζών και θα φτάσει στο ζενίθ του τα 55 δισεκατομμύρια ευρώ. Τον τρόπο που θα το χρηματοδοτήσουν οι τράπεζες θα τον αποφασίσουν οι υπουργοί Οικονομικών με την Κομισιόν.
Θεωρητικά, η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα εγκρίνει στην τελευταία συνεδρίασή της, στα μέσα Απριλίου, τον συμβιβασμό, πριν το σώμα διαλυθεί για τις ευρωεκλογές. Μετά θα πρέπει να τον επικυρώσουν και τα κράτη - μέλη.
