"Πληρώνετε φόρους. Τι ανόητο εκ μέρους σας..." παρατηρεί με σαρκασμό ο Γιάκομπ Αουγκστάιν, αρθρογράφος του "Der Spiegel", και επισημαίνει ότι η υπόθεση "Panama Papers" δείχνει ότι ο καπιταλισμός έχει μεταβάλει ολόκληρο τον κόσμο σε παιδική χαρά των πλουσίων.
Τα "Panama Papers" μας υπενθυμίζουν ότι δεν είναι η προσφυγική κρίση το πρόβλημά μας, αλλά οι φορολογικοί πρόσφυγες, σημειώνει ο Γιάκομπ Αουγκστάιν, ο γνωστός για τις αριστερές του θέσεις γιος του ιδρυτή του "Der Spiegel". Συνεχίζοντας στο ίδιο σαρκαστικό ύφος, διαπιστώνει ότι πάνω από οποιεσδήποτε συγκρούσεις εξουσίας, πέραν των ιδεολογικών χαρακωμάτων, "όλοι συμμερίζονται το σύνθημα του πειρατή της Καραϊβικής κάπτεν Τζακ Σπάροου για τους απατεώνες, αγύρτες και κλέφτες, οι οποίοι κρατούν ένα μεγάλο μέρος αυτού του κόσμου στα χέρια τους: 'Πάρε ό,τι μπορείς να πάρεις και μην το επιστρέψεις ποτέ ξανά'".
Το διεθνές κεφάλαιο -γράφει ο Αουγκστάιν- δημιούργησε έναν δεύτερο κόσμο με δικούς του κανόνες, αθέατο και απροσπέλαστο για τους μη μυημένους, μια παράλληλη διάσταση στην οποία δεν θέλουν να επέμβουν ούτε οι Γερμανοί πολιτικοί, ενώ σημειώνει ότι περισσότεροι από τους μισούς φορολογικούς παραδείσους βρίσκονται στην πρώην βρετανική αυτοκρατορία. Ο κόσμος του παγκόσμιου καπιταλισμού δεν γνωρίζει σύνορα για τα χρήματα. Και κανέναν νόμο για τους πλούσιους. Τα σύνορα είναι για τους φτωχούς και τους βλάκες...
Η κοινή γνώμη στη Δύση εξανίσταται για τους πρόσφυγες, επειδή τους βλέπει, ενώ οι φοροφυγάδες μας αφήνουν κατά κάποιο τρόπο αδιάφορους, επειδή έχουν τη δύναμη να εξαφανίζονται, γράφει ο ο Γιάκομπ Αουγκστάιν. Η Δύση, που είναι τόσο υπερήφανη για τις αξίες της, κλείνει τα σύνορά της σε φοβισμένους ανθρώπους οι οποίοι αναζητούν μια καλύτερη ζωή, αλλά τα ανοίγει στο βρόμικο χρήμα όταν αυτό αναζητά μια καλύτερη επένδυση... Οι εγκληματίες, οι οποίοι πυρπολούν σπίτια αλλοδαπών και δέρνουν ανθρώπους, ο απαίσιος όχλος, ο οποίος τρομάζει με τις κραυγές του τους πρόσφυγες, το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), το οποίο με τα ψυχρά του συνθήματα κατακτά τα τοπικά Κοινοβούλια , είναι οι "χρήσιμοι ηλίθιοι", τα ασυνείδητα όργανα αυτού του συστήματος, καταλήγει ο Γερμανός αρθρογράφος.
