Ένας από τους ανθρώπους που πήγαν πιο μπροστά τον ελληνικό αθλητισμό, ο Στράτος Μολυβάς, έφυγε πριν από λίγες μέρες από τη ζωή σε ηλικία 78 χρόνων από ανακοπή καρδιάς.
Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη μέρα που ο παλιός πρωταθλητής των 400μ., στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Κατσιμπάρδης αναδείχθηκε πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ με τη συνεργασία της Αριστεράς και μπήκε στα γραφεία της Συγγρού 137 το 1984. Τον ακολουθούσαν «ιερά τέρατα» του αθλητισμού, όπως ο Βασίλης Μαυραπόστολος, ο Γιώργος Μπαμπανιώτης, ο Νίκος Ρεγκούκος, αλλά και η εμβληματική μορφή του «Θιάσου», ο ηθοποιός Βαγγέλης Καζάν. Μαζί τους και ένας σχετικά νεαρός, ο Στράτος Μολυβάς....
Η πρώτη κίνηση της προοδευτικής διοίκησης ήταν ν’ ανοίξει τα διοικητικά συμβούλια για κάθε ενδιαφερόμενο, και μάλιστα έριξε έναν τοίχο προκειμένου να μεγαλώσει ο χώρος! Τα συμβούλια του ΣΕΓΑΣ έμειναν ανοιχτά κι από το 1987 μέχρι και το 1997, όταν πρόεδρος της αρχαιότερης ομοσπονδίας ανέλαβε ο Στράτος Μολυβάς. Και όχι μόνο τα συμβούλια, αλλά και η πόρτα του γραφείου του προέδρου ήταν πάντα ανοιχτή -στην κυριολεξία-, δείγμα του ότι δεν είχε να κρύψει τίποτα!
Σωματειακοί προπονητές...
Ο Στράτος Μολυβάς και οι διοικήσεις του, από το 1987 έως το 1997, αξιοποίησαν μια επαναστατική πρόταση του στελέχους της Αριστεράς Νίκου Ρεγκούκου να πληρώνει ο ΣΕΓΑΣ τους σωματειακούς προπονητές κι έτσι απέκτησαν σωματεία στίβου όλες οι επαρχιακές πόλεις, που στη συνέχεια ανέδειξαν τους πρωταθλητές - πρωταγωνιστές της «άνοιξης του ελληνικού στίβου».
Απ’ αυτό το πρόγραμμα ξεπήδησαν ο Κώστας Γκατσιούδης από το Διδυμότειχο, ο Κώστας Κεντέρης από τη Μυτιλήνη, ο Κώστας Κουκοδήμος από την Κατερίνη, η Νίκη Ξάνθου από τη Ρόδο, ο Λάμπρος Παπακώστας από την Καρδίτσα, η Νίκη Μπακογιάννη από τη Λαμία και άλλοι, «ων ουκ έστιν αριθμός».
Πατουλίδου, Μελισσανίδης, Μπακογιάννη...
Η διοίκηση Μολυβά το 1992 «έγραψε Ιστορία» όταν ο ελληνικός στίβος κατέκτησε πρώτη φορά ολυμπιακό μετάλλιο μετά το 1956 και το χάλκινο του Γιώργου Ρουμπάνη στο επί κοντώ, και μάλιστα χρυσό με τη Βούλα Πατουλίδου στα 100μ. εμπόδια, το πρώτο ύστερα από 80 χρόνια και τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα. Επί θητείας Μολυβά ο ΣΕΓΑΣ πήρε άλλα δύο ολυμπιακά μετάλλια: χρυσό με τον Ιωάννη Μελισσανίδη στις ασκήσεις εδάφους και αργυρό της Νίκης Μπακογιάννη στο ύψος το 1996.
Λίγους μήνες νωρίτερα ο ελληνικός στίβος είχε «σαρώσει» με έξι μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Στοκχόλμη (χρυσό η Κατερίνα Θάνου, αργυρά ο Αλέξης Αλεξόπουλος στα 200μ. και η Νίκη Μπακογιάννη στο ύψος, χάλκινα η Όλγα Βασδέκη στο τριπλούν, ο Σπύρος Βασδέκης στο μήκος και ο Νότης Παπούλιας στα 3.000 μέτρα), ενώ στις αρχές του 1997 η Ελλάδα πήρε και τα πρώτα της χρυσά μετάλλια σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Παρίσι, με τον Χάρη Παπαδιά στα 60μ. και την Κατερίνα Κόφφα στα 200μ., και αργυρό με τον Λάμπρο Παπακώστα στο ύψος.
Νεολαία Λαμπράκη...
Ο Στράτος Μολυβάς είχε γαλουχηθεί στην Αριστερά. Σε πολύ μικρή ηλικία είχε ενταχθεί στη Νεολαία Λαμπράκη, είχε γνωριστεί με τον Ανδρέα Παπανδρέου πριν από τη χούντα και ήταν από τα πιο δραστήρια στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Τα τελευταία χρόνια ήταν φανατικός και δραστήριος υποστηρικτής της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.
Με τον Ανδρέα Παπανδρέου είχε ιδιαίτερη σχέση, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός και η Δήμητρα Λιάνη είχαν βαπτίσει την κόρη του Σαββίνα.
«Τον έφαγε» το «Αθήνα ’97»...
Δεν είναι υπερβολικό να πούμε πως ο Στράτος Μολυβάς ήταν το πρώτο θύμα του «εκσυγχρονισμού» του Σημίτη και της διαπλοκής που ακολούθησε. Όσο ήταν πρωθυπουργός ο Παπανδρέου κανένας δεν τον αμφισβητούσε. Όλα ξεκίνησαν όταν η Ελλάδα ανέλαβε το 1995 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου του 1997 με ανάθεση, όταν η ΙΑΑF το πήρε από το Μεξικό, που δεν μπορούσε να το διοργανώσει.
Τα «κοράκια» οσμίστηκαν... αίμα και έπεσαν να κατασπαράξουν τον Μολυβά, με σκοπό να διαχειριστούν τη διοργάνωση και να αποκομίσουν πολιτικά και οικονομικά οφέλη. Έτσι μια διοργάνωση που είχε αρχικό προϋπολογισμό 2,5 δισ. δραχμές έφθασε τελικά να στοιχίσει στον ελληνικό λαό 29 δισ. δραχμές και ο έλεγχος του σκανδάλου να κλείσει με συνεργασία της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή!
Πριν ακόμη πεθάνει ο Ανδρέας Παπανδρέου ο Ανδρέας Φούρας, υφυπουργός Αθλητισμού της κυβέρνησης Σημίτη, είχε αρχίσει να «πριονίζει» τη θέση του Μολυβά. «Κράμερ εναντίον Κράμερ» ή «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ εναντίον «ορθόδοξου» ΠΑΣΟΚ»!
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Μολυβάς ήταν ο... Πολάκης του 1996 για ορισμένα ΜΜΕ. Επειδή είναι της επικαιρότητας τα fake news των Νέων, να θυμίσουμε το πρωτοσέλιδο της «ναυαρχίδας» του ΔΟΛ, σύμφωνα με το οποίο «η Νίκη Μπακογιάννη πήδησε με δανεικά παπούτσια στην Ατλάντα», όταν την ευθύνη για τον εξοπλισμό της ολυμπιακής ομάδας τον έχει η ΕΟΕ και όχι ο ΣΕΓΑΣ του «κακού» Μολυβά.
Έτσι την άνοιξη του 1997, ένα χρόνο μετά την πανηγυρική επανεκλογή της, η διοίκηση Μολυβά δέχτηκε «μομφή» και δεν εγκρίθηκε με μικρή πλειοψηφία ο απολογισμός, που είχε 11 μετάλλια σε μεγάλες διοργανώσεις, ο καλύτερος όλων των εποχών για τον ΣΕΓΑΣ!
Ήταν τέτοια η πίεση που άσκησε η κυβέρνηση Σημίτη στο να «πέσει» ο Μολυβάς, ώστε ακόμη και μέλη του Δ.Σ. που είχαν εγκρίνει τον απολογισμό στη Συγγρού 137 τον καταψήφισαν κρυμμένα πίσω από... κολώνες, όταν έγινε η γενική συνέλευση! Κάποιες από τις σακούλες της Siemens έπαιξαν κι αυτές τον ρόλο τους...
Αντί επιλόγου να καταθέσουμε τη συγκλονιστική ανάρτηση του Κώστα Κεντέρη την ημέρα του θανάτου του πρώην προέδρου του ΣΕΓΑΣ:
«Τον Στρατο Μολυβα τελευταία φορά τον συνάντησα το 2002, πριν από τρεις μέρες δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από αυτόν, με τη γνωστή βραχνή και στεντόρεια φωνή μου λέει ‘πήρα να δω πώς είσαι, να ξέρεις ότι σε αγαπώ και σε εκτιμώ’.
Συζητήσαμε πολλή ώρα, μου μίλησε με υπερηφάνεια για την οικογένειά του και τα παιδιά του, για τον στίβο μας, για τα νέα παιδιά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά μέσα στα στάδια, για τις επικείμενες εκλογές του ΣΕΓΑΣ, πάντοτε αγνός, αληθινός και ντόμπρος.
Πιστεύω ότι στην ζωή μας τίποτε δεν είναι τυχαίο και ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο, το τηλεφώνημά του το εκλαμβάνω ως αποχαιρετιστήριο ζωής. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει».
