Ανταπόκριση από το Παρίσι, Αλίκη Παπαδομιχελάκη
Στο τετραήμερο Συνέδριο του ΟΟΣΑ από τις 8 ώς τις 11 Απριλίου 2015 παρέλασαν, και θα συνεχίσουν να παρελαύνουν, διαπρεπείς οικονομολόγοι της καπιταλιστικής οικονομίας.
Η φετινή καινοτομία βρίσκεται στο ότι όσοι μέχρι τώρα μίλησαν αναφέρθηκαν στην περιρρέουσα οικονομική κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά ιδιαίτερα στις χώρες της Γηραιάς Ηπείρου και της Ιαπωνίας. Δεν σημαίνει ότι συμφωνούν με τις προτάσεις για τις προοπτικές ανάπτυξης. Βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ των επιλογών Χάγιεκ (υπέρ νεοφιλελεύθερων) και αυτών του Κέυνς (κλασικού φιλελευθερισμού)
Ιδιαίτερης βαρύτητας για τους ίδιους τους οργανωτές, αλλά και για όσους παρακολούθησαν από το Ίντερνετ την πρώτη και δεύτερη μέρα των εργασιών, ήταν η παρέμβαση του Στίγκλιτς.
Υπογράμμισε την καμπή του 2008 και το πέρασμα στη χρηματοπιστωτική κρίση, με αρχή την Lehman Brothers. Μέχρι εδώ τίποτα το καινούργιο. Αυτό όμως, κατά την γνώμη μου, που κάνει τη διαφορά την τελευταία περίοδο σε όλες του τις παρεμβάσεις, είναι η επισήμανση της επέκτασης της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην παραγωγική βάση και κατά συνέπεια στις εργασιακές σχέσεις και στην εμβάθυνση της κρίσης στο σύνολο των κοινωνικών δραστηριοτήτων. Είπε χαρακτηριστικά: «Όταν ο παραγόμενος πλούτος σε μεγάλο βαθμό δεν χρησιμοποιείται στην επανεπένδυση, συρρικνώνει τις παραγωγικές δραστηριότητες και μελλοντικές ικανότητες μιας οικονομίας, συμβάλλει στη δημιουργία κρισιακής σπείρα... Σήμερα τα φαινόμενα αυτά έχουν διαχυθεί στο σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων (παραγωγής, ανακατανομής, εργασιακού δυναμικού). Οι μεγάλες εισοδηματικές ανισότητες εγκλωβίζουν το οικονομικό μέλλον ολόκληρων χωρών, αν και σε διαφορετικό σε κάθε περίπτωση επίπεδο»... Για τον λόγο αυτό αναφέρθηκε στην πολιτική βούληση να υπάρξουν εναλλακτικές στους μέχρι τώρα προσανατολισμούς και με τη συμβολή, όπως είπε, του κράτους.
Στη συνέχεια ο Πικετί, αναφερόμενος και αυτός στις επιπτώσεις της κρίσης, έδωσε έμφαση τους βασικούς οικονομικούς συντελεστές για την παραγωγική ανόρθωση, όπως αυτός της Παιδείας και των δυνατοτήτων ευρύτερων στρωμάτων νέων να συμμετάσχουν σε όλα τα εκπαιδευτικά επίπεδα, με ποιότητα και δημοκρατικές διαδικασίες. Έκανε επίσης εκτενή αναφορά στην ανάγκη εφαρμογής μιας ολοκληρωμένης φορολογικής μεταρρύθμισης. Μεταρρύθμισης προοδευτικής, με σχετικά στοιχεία γεωμετρικού χαρακτήρα, απευθυνόμενα κυρίως στα στρώματα εκείνα που συσσωρεύουν πλούτο. Τέλος, έδωσε έμφαση στον εκδημοκρατισμό και στην εκλαΐκευση των οικονομικών επιλογών και εφαρμογών έτσι ώστε οι πολίτες και όσοι ενδιαφέρονται να ενημερώνονται να έχουν πρόσβαση σε αυτή την ενημέρωση.
