Του Θανάση Καρτερού
Μας έμελλε να το δούμε κι αυτό! Τη Ν.Δ. να τα βάζει με τον Κραουνάκη. Τον Κραουνάκη, αν έχετε το Θεό σας, που δεν είναι γνωστός μόνο γιατί το όλον έθνος φοράει κόκκινα γυαλιά εξαιτίας του. Αλλά και για την απρεπή γλώσσα με την οποία βγάζει γλώσσα σε πολλά από κείνα που το εθνικότερο κλάσμα του έθνους θεωρεί αιώνιες αλήθειες. Και αμφισβήτησε ο αθεόφοβος τα επίσημα κατεβατά για τη Μακεδονία, ξεσκαλίζοντας τις πληγές και τις περιπέτειες της γλώσσας και της ψυχής στα μέρη μας.
Κι έτσι εμείς που μεγαλώσαμε τραγουδώντας τι ζητούν οι Βούργαροι στη Μακεδονία. Και σε κανένα σχολείο δεν μας έμαθαν ότι τη μέρα που ο ελληνικός στρατός μπήκε στη Θεσσαλονίκη, μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα ήταν οι Εβραίοι. Δεύτεροι έρχονταν οι Οθωμανοί. Τρίτοι οι Έλληνες, και έπονταν Σλάβοι, Αρβανίτες και λοιποί. Και όλοι μιλούσαν τη γλώσσα τους, μέχρι και οι ακατονόμαστοι. Εμείς λοιπόν πρέπει να ξανακαθίσουμε στα θρανία για να μας μάθει η Ν.Δ. τι είναι η πατρίδα μας.
Και καλά, δικαίωμά τους, να υπερασπίζονται όσια και ιερά, που τόσο κερδοφόρα αποδείχτηκαν για το σινάφι. Εθνικοφροσύνη είναι αυτή - μαγαζί γωνία για δεκαετίες. Αλλά να ζητούν από τον δράστη να μετανοήσει δημοσίως; Να ανακαλέσει άμεσα; Και να το φτάνουν μέχρι ανέκδοτο αγώνα, απαιτώντας και από τον ΣΥΡΙΖΑ να μετανοήσει γιατί έχει στο κλαμπ των φίλων του τον Κραουνάκη; Αλλιώς θα είναι μακεδονικώς κατάπτυστος, και ελληνοπρεπώς ανάξιος; Και θα τον κόψει δηλαδή η αρμόδια επί του μίσους Μισέλ;
"Η χώρα ήταν κατεστραμμένη ... και το επίσημο ελληνικό κράτος χτυπούσε κάθε τόσο ένα τεράστιο γκονγκ από το ραδιόφωνο για να μας θυμίζει, με βροντερή φωνή, πως είμαστε τριών χιλιάδων χρόνων γέροι, λες κι ήταν φάρμακο ή συνταγή για ανοικοδόμηση ... Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη για ό,τι μικρό, αληθινό και ταπεινό: αντίδραση υγιής, των φωτισμένων, στον φανφαρονισμό και στον επίσημο προγονόπληκτο σκοταδισμό... Χωρίς τον μπαγλαμά και το ασιχτίρ τού μπουζουκιού, χωρίς τον χασικλίδικο καημό της μάγισσας και τον χορό μιας αλεξανδριανής φελλάχας, θα 'χαμε γίνει πρόβατα έτοιμα για σφαγή, στο όνομα τού Πατρός, παντός υιού και κάθε μορφής έθνους».
Αυτά από τον Χατζηδάκι. Πριν πολλά χρόνια. Για τους προκλητικούς μιας άλλης εποχής. Ασιχτίρ...
