Από το 2006 και για περίπου 14 χρόνια ο Στράτος Κύρης ήταν ο τραγουδιστής, κιθαρίστας και βασικός δημιουργός των τραγουδιών των Monovine, ενός τρίο που ήταν από τα πρώτα συγκροτήματα της εναλλακτικής rock σκηνής της Πάτρας. Στη συνέχεια σχημάτισε το γκρουπ/project 33 Lovers, υιοθετώντας το ταυτόχρονα και ως ψευδώνυμό του. Παραμένοντας στην ιστορική ανεξάρτητη εταιρείας της Πάτρας, το 2023 κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό album του «Ghost Flower». Πριν από λίγες ημέρες ακολούθησε το «Am I In A Dream», στο οποίο η κιθαριστική ποπ του εμβάθυνε, έγινε πιο εσωτερική αλλά και «πολύχρωμη», και συνομίλησα μαζί του για αυτό.
Όταν ξεκινούσες με τους Monovine, μπορούσες να φανταστείς ότι τώρα θα έγραφες τα συγκεκριμένα τραγούδια; Και αντίστοιχα πώς βλέπεις τη μουσική του νεότερου εαυτού σου, πιστεύεις ότι η σημερινή δημιουργία σου συνεχίζει την τότε ή εξελίχθηκε με τρόπο που εκπλήσσει ακόμα και εσένα;
Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα έγραφα αυτά ακριβώς τα τραγούδια, αλλά πάντα έγραφα τραγούδια σαν και αυτά. Απλώς για πολλά χρόνια δεν τα έβγαζα προς τα έξω. Είχα μπει σε ένα συγκεκριμένο μουσικό καλούπι και μαζί του κουβαλούσα και μια ορισμένη οργή, έναν τρόπο να υπάρχω μέσα στη μουσική που ήταν τότε αναγκαίος αλλά όχι ολόκληρος. Σήμερα δεν νιώθω την ίδια οργή. Όχι γιατί «άλλαξα», αλλά γιατί μετακινήθηκα εσωτερικά. Κάθε δίσκος γράφεται από μια διαφορετική θέση μέσα στον χρόνο. Η σημερινή δημιουργία δεν ακυρώνει την παλιά αλλά τη συνεχίζει από άλλο σημείο του ίδιου εσωτερικού χάρτη. Απλώς λοιπόν τώρα δεν φοβάμαι να αφήσω να ακουστούν τα τραγούδια που ανέκαθεν υπήρχαν μέσα μου.
Ποιες θα έλεγες ότι είναι οι κυριότερες μουσικές αλλά και στιχουργικές διαφορές του δεύτερου album σε σχέση με το πρώτο;
Το «Ghost Flower» ήταν ένας πιο εσωστρεφής δίσκος. Στο «Am I In A Dream» υπάρχει περισσότερη κίνηση, περισσότερος αέρας, περισσότερη σωματικότητα στον ήχο χωρίς να αλλάζει η εσωτερική γραμμή του. Στιχουργικά δεν αλλάζει το «τι» αλλά το «από πού». Οι θεματικές παραμένουν προσωπικές και ονειρικές, όμως αυτή τη φορά δεν γράφτηκαν από την ανάγκη να εκφραστεί κάτι επείγον αλλά από αυτή της παρατήρησης.
Κάνω λάθος αν πω ότι από πλευράς διάθεσης είναι πιο αισιόδοξο; Ή μήπως σε αυτά τα τραγούδια αγαπάς λίγο περισσότερο τον εαυτό σου και τη ζωή από όσο την πρώτη φορά;
Δεν θα το έλεγα έτσι. Δεν νιώθω ότι κάποια στιγμή δεν αγαπούσα τη ζωή ή τον εαυτό μου, ούτε ότι υπάρχει για εμένα μια κλίμακα «περισσότερο» και «λιγότερο». Καταλαβαίνω γιατί μπορεί να ακούγεται πιο φωτεινός, όχι γιατί άλλαξα ως άνθρωπος αλλά γιατί άλλαξε η οπτική μου. Δεν υπάρχει για εμένα μια γραμμική πορεία από το σκοτάδι στο φως. Υπάρχει μια σταθερή εσωτερική γραμμή που απλώς αλλάζει οπτική γωνία. Αν υπάρχει μια αισιοδοξία, είναι αυτή, ότι μπορώ πια να αφήνω τα πράγματα να υπάρχουν χωρίς να τα σπρώχνω.
Σταθεροί συνεργάτες σου και στους δύο δίσκους είναι ο Σωτήρης Ντούβας και ο Βασίλης Νησσόπουλος που μάλιστα αυτή τη φορά έχει διευρύνει την ιδιότητα του ως παραγωγός. Θεωρείς τον πρώτο ιδανικό ντράμερ για τα τραγούδια σου και τι σε κάνει να εμπιστεύεσαι τόσο πολύ τον δεύτερο αλλά και πώς και πόσο θεωρείς ότι συνέβαλε στο τελικό αποτέλεσμα του album;
Ο Βασίλης είναι ο παραγωγός μου από τον πρώτο δίσκο και η συνεργασία μας ήταν πάντα αυθόρμητη και αυθεντική. Από την πρώτη στιγμή ένιωσα οικεία και άνετα μαζί του, κατάλαβε αμέσως τον τρόπο που γράφω τραγούδια και δημιουργώ συνολικά. Ο πρώτος δίσκος θέλαμε να είναι πολύ προσωπικός και έτσι τον κάναμε μόνον οι δύο μας στο σαλόνι του σπιτιού του, ενώ για τον δεύτερο πήγαμε σε κανονικό στούντιο μαζί με άλλους πέντε μουσικούς στα keyboards, μπάσο, ντραμς, τρομπέτα, τις επιπλέον κιθάρες και επίσης τη lap steel κιθάρα. Ο Σωτήρης Ντούβας είναι από τους καλύτερους ντράμερ που υπάρχουν στη χώρα μας και, λόγω της φιλίας μας από μικρά παιδιά -μαζί άλλωστε σχηματίσαμε τους Monovine-, τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Νιώθω τυχερός που βρεθήκαμε. Η συμβολή του Βασίλη ήταν καθοριστική και στους δύο δίσκους. Έφερε ιδέες για μπάσο, ντραμς, keyboards, κιθάρες και φωνητικά και βοήθησε στο να χτιστεί ο ήχος των τραγουδιών από την πρώτη στιγμή. Η δουλειά του δεν ήταν απλώς τεχνική ή παραγωγική αλλά ουσιαστική. Αυτό που γράφει και προτείνει γίνεται κομμάτι της κοινής μας πια μουσικής ταυτότητας.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι από τον δίσκο και γιατί;
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Κάθε τραγούδι είναι σαν παιδί μου, το αγαπώ ξεχωριστά, αλλά και όλα μαζί ταυτόχρονα. Κάθε τραγούδι μπορεί να σταθεί μόνο του, αλλά όλα μαζί συνθέτουν αυτό που ήθελα να εκφράσω με τον ήχο και τις λέξεις μου στην ολότητα τους.
Θεωρείς τον εαυτό σου έναν τραγουδοποιό που αυτονόητα ερμηνεύει τα τραγούδια του ή έναν τραγουδιστή ο οποίος απλώς συμβαίνει να γράφει τα τραγούδια που ερμηνεύει;
Θεωρώ τον εαυτό μου singer-songwriter, αυτό που έκανα πάντα δηλαδή. Τα τραγούδια γεννιούνται μέσα μου και η ερμηνεία τους είναι η φυσική συνέχεια. Δεν είμαι απλώς ένας τραγουδιστής που τυχαίνει να γράφει το υλικό του αλλά κάποιος ο οποίος ερμηνεύει τη μουσική που υπάρχει βαθιά μέσα του.
Πόσο σημαντική είναι η προσωπική, δημιουργική και μουσική ελευθερία για εσένα;
Η προσωπική και η δημιουργική ελευθερία θα έπρεπε να είναι για όλους τους ανθρώπους ένα βασικό και αναφαίρετο δικαίωμα. Μέσα από αυτήν την ελευθερία μπορούμε να εκφραστούμε αληθινά, να πειραματιστούμε και να φέρουμε στη ζωή πράγματα που πραγματικά ανήκουν σε εμάς και ταυτόχρονα σε όλους τους ανθρώπους. Η μουσική ελευθερία δίνει στον ήχο, στη φωνή και στις ιδέες μας τη δύναμη να υπάρξουν.
Πόσο συνδεδεμένος είσαι με την Πάτρα αλλά και με την Inner Ear;
Αν και γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα στην Πάτρα και η επιρροή της είναι βαθιά μέσα στον πυρήνα μου, οπότε είμαι άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί της. Παρότι μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα όταν ήμουν περίπου 25, την κουβαλώ πάντα μέσα μου. Το ίδιο ισχύει και για την Inner Ear. Με τους Monovine κυκλοφορήσαμε τον πρώτο μας δίσκο εκεί και εκτιμώ βαθύτατα τον Περικλή Πιλαβά και την ομάδα του. Για εμένα η Inner Ear είναι η σοβαρότερη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία στην Ελλάδα και μια δημιουργική φωλιά όπου ανθίζει η μουσική.
Ήταν πιο εύκολο από κάθε πλευρά να παίζεις ζωντανά με τους Monovine και νοσταλγείς καθόλου αυτό το σκέλος της διαδρομής σου μαζί τους;
Δεν ήταν πάντα εύκολο από κάθε πλευρά, αλλά η φιλία μας με τον Φώντα Σακελλαρίου και τον Σωτήρη Ντούβα από τα παιδικά μας χρόνια έκανε τη διαδρομή αυτή φυσική. Έχουμε περάσει πολλές φάσεις μαζί, γέλια, χαρές, τσακωμούς, χωρισμούς, μια ολόκληρη ζωή. Όταν κοιτάζω πίσω και τα σκέφτομαι, με πλημμυρίζει η αγάπη.
Πιστεύεις ότι μπορείς να μεταφέρεις την ατμόσφαιρα αλλά και τη φύση του album στη σκηνή και προγραμματίζεις κάποιες συναυλίες μετά την κυκλοφορία του;
Πιστεύω προφανώς πως μπορώ να το μεταφέρω στη σκηνή, όπως έκανα και με το πρώτο άλμπουμ. Ετοιμάζουμε ήδη την παρουσίαση του «Am I In A Dream» για τον Μάρτιο, σύντομα θα ανακοινωθεί η ημερομηνία, και τον Απρίλιο θα παίξουμε ένα ακουστικό σετ μαζί με τη Λαμπρινή Γρηγοριάδου ανοίγοντας τη συναυλία του Steve Gunn.
Τι θα έλεγες ότι θέλεις να εκφράσεις το 2026 με τα τραγούδια σου και ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;
Θέλω απλώς να συνεχίσω να εκφράζω την αλήθεια μου μέσα από τα τραγούδια μου. Θέλω να φτιάχνω μουσική που έχει ζωή και συνδέεται με όσους και όσες την ακούν. Ταυτόχρονα, υπάρχουν ήδη σχέδια για ζωντανές εμφανίσεις και νέες μουσικές εξερευνήσεις που ανυπομονώ να μοιραστώ με τον κόσμο.
Αυτό το «μοίρασμα» εξαρχής όχι μόνο είχε κεντρική θέση αλλά και αποτελούσε την κινητήρια δύναμη της τραγουδοποιίας του Στράτου Κύρη και σίγουρα θα εξακολουθήσει να είναι το σημαντικότερο ατού της.
