Ο κιθαρίστας Ασκληπιός Ζαμπέτας ήταν στις Τρύπες αλλά και σημαντικό μέλος της rock σκηνής της Θεσσαλονίκης, όπως και ο ντράμερ Αλέξης Αποστολάκης, που έχει κάνει πολλές εκλεκτές συνεργασίες. Ο Nomik (Κίμων Χαραλάμπους) ήταν αρχικά μέλος του πρωτοπόρου τρίο της electronica Universal Trilogy, μετά των Sleepin Pillow και εδώ και χρόνια ακολουθεί μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπική διαδρομή ως συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής των τραγουδιών του. Όταν συνάντησε τους δύο πρώτους και με την προσθήκη του μπασίστα Βασίλη Βασιλόπουλου σχημάτισαν το 2017 τους Seahorse και το 2019 κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ τους «Heaven Is Underground». Πριν από λίγο καιρό ήρθε το δεύτερο «Not An A.I. Creature», ένα θαυμάσιο αμάλγαμα από punk ενέργεια και παλιότερες rock φόρμες μέσα από μια σύγχρονη οπτική. Με αφορμή τη ζωντανή παρουσίαση του «Not An A.I. Creature» την περασμένη Κυριακή 2 Νοεμβρίου στη Μικρή Σκηνή της Θεσσαλονίκης (ο χώρος του θρυλικού στούντιο Αγροτικόν του αείμνηστου Νίκου Παπάζογλου) μιλήσαμε με τον Nomik γι’ αυτό που εκφράζουν και εκπροσωπούν οι Seahorse, οι οποίοι δηλώνουν παρόντες «με (rock) δύναμη από τη Θεσσαλονίκη».

Η διαφορά της μουσικής των Seahorse απ’ ό,τι κάνεις μόνος σου οφείλεται στην παρουσία των τριών άλλων μουσικών ή ήταν δική σου απόφαση να ακολουθήσεις μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση;
Οι Seahorse ξεκίνησαν όταν o Ασκληπιός και o Αλέξης βρέθηκαν στο στούντιο και άρχισαν να αυτοσχεδιάζουν. Εγώ πήγα λίγο αργότερα για να αναλάβω την ερμηνεία. Γνώριζα εξαρχής την κατεύθυνσή τους και ήμουν ενθουσιασμένος. Μου αρέσουν οι προκλήσεις. Το μαρτυρά άλλωστε και η διαδρομή μου.
Το τυπικό rock τρίο κιθάρας-μπάσου-ντραμς έχει μια εντελώς συγκεκριμένη δυναμική. Σου ταιριάζει εσένα προσωπικά; Ποιες είναι οι προκλήσεις αλλά και η γοητεία της;
Δεν ξέρω αν μου ταιριάζει, σίγουρα όμως την απολαμβάνω. Στη φάση που βρίσκομαι, πρόκληση για μένα είναι να κάνω μόνο εκείνα τα πράγματα που μου αρέσουν.
Παρ’ όλα αυτά, στους Seahorse υπάρχει κάποιες φορές έντονη επίδραση από το rock παλιότερων εποχών, κάτι που δεν ήταν τόσο αναμενόμενο από εσένα και τον Ασκληπιό δεδομένων των διαδρομών σας. Πώς προέκυψε αυτό;
Γίνεται αβίαστα. Δεν μας αρέσει να επαναλαμβάνουμε τους εαυτούς μας, δεν βάζουμε ταμπέλες ούτε έχουμε κόκκινες γραμμές ως προς το τι κάνουμε.
Ποια είναι τα συγκροτήματα και οι μουσικοί που όχι απλώς σας αρέσουν αλλά θα έλεγες ότι έχουν περισσότερο ή λιγότερο διαμορφώσει τη μουσική σας;
Θα έλεγα ότι υπάρχουν αναφορές από τη δεκαετία του ’60 μέχρι και εκείνη του ’90, φιλτραρισμένες ωστόσο με πράγματα που γίνονται σήμερα τόσο στην ελληνική όσο και στη διεθνή μουσική σκηνή.
Υπάρχει μια έντονη πολιτική διάσταση στους στίχους του «Not An A.I. Creature». Σε απασχολεί περισσότερο η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα ή αυτό που συμβαίνει στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου;
Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα συμβαίνει παντού και δεν είναι άλλο από την επέλαση της Ακροδεξιάς. Επιπλέον, η Τεχνητή Νοημοσύνη μοιάζει με το τέλος της ανθρωπότητας όπως τη γνωρίζουμε. Οφείλουμε να είμαστε σε επαγρύπνηση.
Τι θα είχες να πεις για την πραγματικότητα και καθημερινότητα έπειτα από έξι χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη;
Στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη η Δημοκρατία υποφέρει και μαζί της όλοι οι δημοκράτες. Εξαγόρασε καρτέλ και καναλάρχες εξαφανίζοντας κάθε αντιπολιτευτική φωνή. Κυριολεκτικά δεν έχουμε οξυγόνο.
Ο τίτλος του άλμπουμ σημαίνει ότι είστε εναντίον των εξελίξεων της τεχνολογίας και ειδικότερα της Τ.Ν. ή ανησυχείτε για συγκεκριμένες χρήσεις της και αντιτίθεστε σ’ αυτές;
Ασφαλώς και δεν είμαστε εναντίον της τεχνολογίας. Η Τ.Ν. ωστόσο δεν είναι απλώς ακόμα ένα τεχνολογικό επίτευγμα, είναι μια επανάσταση. Είναι ένα μετέωρο βήμα για την ανθρωπότητα. Το πού πάμε θα το μάθουμε σύντομα…
Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι από τον δίσκο και γιατί;
Δεν έχω αγαπημένο τραγούδι, γιατί όλα είναι κομμάτια ενός παζλ, μιας μεγάλης εικόνας, μιας εποχής, ενός ολόκληρου έργου, ενός κόσμου, ενός άφθαρτου σύμπαντος.
Είναι διαφορετική η εμπειρία σας στη σκηνή σε σχέση με το στούντιο και τις ηχογραφήσεις; Κι αν ναι, με ποιον τρόπο;
Η συναυλία είναι η σκηνή, ανάλογη με εκείνη του θεάτρου και με την παρουσία, τη συμμετοχή και την αγάπη που μοιράζεσαι με τον κόσμο. Το στούντιο είναι ο κινηματογράφος. Γράφεις και ξαναγράψεις, ράβεις και ξηλώνεις κομμάτια τού είναι σου μήπως και ελευθερωθείς κάποτε στην αιωνιότητα.
Φανταζόσουν, αλήθεια, την εποχή των Universal Trilogy ότι η μουσική σου θα έπαιρνε τόσο διαφορετική τροπή στο μέλλον, χωρίς καθόλου ηλεκτρονικά δηλαδή; Νοσταλγείς το πρώτο συγκρότημα σου και πώς το αποτιμάς σήμερα;
Από την εποχή των Universal Trilogy έχει κυλήσει πολύ νερό στ’ αυλάκι και έχω πειραματιστεί σε πολλά είδη μουσικής. Αυτό που θα ήθελα για τα επόμενα χρόνια είναι να ασχοληθώ με άλλα τόσα.
Εχοντας ζήσει τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα, ποιες θα έλεγες ότι είναι οι κυριότερες διαφορές αλλά ίσως και οι ομοιότητές τους;
Παντού ίδιος είναι ο κόσμος και πάντα τόσο διαφορετικός. Η Αθήνα έχει τη γοητεία και την αδρεναλίνη της πρωτεύουσας. Η Θεσσαλονίκη τη θαλπωρή και τη γλυκύτητα της μήτρας.
Και τα σχέδια των Seahorse, άμεσα αλλά ίσως και λίγο πιο μακροπρόθεσμα, καθώς και τα προσωπικά σου;
Με τους Seahorse θα πραγματοποιήσουμε κάποιες συναυλίες. Προσωπικά δεν είμαι ακόμα σε φάση να ηχογραφήσω ή να παίξω ζωντανά το υλικό μου. Ίσως βάλω κάποια πράγματα στη σειρά την επόμενη χρονιά.
Είτε από κοινού με τα υπόλοιπα μέλη των Seahorse είτε στην προσωπική του διαδρομή, με τα τραγούδια που γράφει μόνος του ή μαζί με άλλους και ερμηνεύει, με τα βιβλία τα οποία εκδίδει και ίσως και με άλλες δραστηριότητες μελλοντικά, ο Nomik θα συνεχίσει να αποτυπώνει με οξυδέρκεια τμήματα του «άφθαρτου σύμπαντος» που εντός του ζούμε όλοι και όλες μας.