Η μίνι-σειρά Dead Ringers, συνεχίζει την τάση αναβίωσης ταινιών του 80 με τη διασκευή του αριστουργήματος του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ. Από την άλλη, ο «Νυχτερινός Πράκτορας» προσφέρει εύπεπτη και παραδοσιακή δράση αντικατασκοπεία.
«Dead ringers»
Διαθέσιμο από το Amazon Prime
Υπάρχει μια σύγχρονη τάση, με τηλεοπτικές σειρές να αναβιώνουν εμβληματικές ταινίες της δεκαετίας του ’80. Έχει προηγηθεί το παντελώς αποτυχημένο «American gigolo», όπου o Τζον Μπέρνθαλ προσπάθησε άστοχα να προσεγγίσει το αρχέτυπο αρσενικού αμοραλισμού που φιλοτέχνησε ο Ρίτσαρντ Γκιρ στην ταινία του 1983, σε σκηνοθεσία του Πολ Σρέιντερ. Αυτές τις ημέρες προβάλλεται και η τηλεοπτική διασκευή του «Fatal attraction» («Ολέθρια σχέση»), μια ταινία που εξαιτίας της το 1987 μειώθηκαν οι εξωσυζυγικές σχέσεις στην Αμερική σε ποσοστό μεγαλύτερο ακόμη κι από εκείνο της μείωσης προσέλευσης λουόμενων στις παραλίες το καλοκαίρι που παίχτηκαν τα «Σαγόνια του καρχαρία»! Φυσικά, ο Τζόσουα Τζάκσον, που παίζει στη σειρά, δεν μπορεί να μπει στην ίδια πρόταση με την απόλυτη ενσάρκωση της γιάπικης αρρενωπότητας στα χρόνια του Ρέιγκαν που εκπροσωπούσε ο Μάικλ Ντάγκλας. Εδώ ο δικηγόρος που ξελογιάστηκε με ένα one night stand βρίσκεται αντιμέτωπος με τις ενοχές του και τον βλέπουμε να προσπαθεί να επανενωθεί με την οικογένειά του. Το αναίτιο ξέσπασμα ερωτικής απειλής του χαρακτήρα της Γκλεν Κλόουζ και το σασπένς έχουν παραγκωνιστεί για μια διδακτική ιστορία πάνω στον σωφρονισμό μετά την ερωτική προδοσία.
Αν αξίζει να ασχοληθούμε με μια διασκευή δοξασμένης ταινίας του ’80, αυτή είναι το «Dead ringers». Το αριστούργημα που γύρισε το 1988 ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ ήταν ένα εξαιρετικό δείγμα φιλμικού χειρισμού και σωματικής φρίκης. Η ιστορία αφορούσε δύο απόλυτα όμοιους δίδυμους γυναικολόγους που ερωτεύτηκαν μια διάσημη ηθοποιό η οποία δεν μπορούσε να γεννήσει εξαιτίας μιας μετάλλαξης στη μήτρα. Αυτή η δυσμορφία δημιουργούσε μια ερωτική πρόκληση στα αδέλφια. Ο Έλιοτ ήταν καριερίστας και γυναικοκατακτητής, ενώ ο Μπεβ, αντιδιαμετρικά, ήταν εργατικός και ντροπαλός. Ο Τζέρεμι Άιρονς υποδύονταν αριστοτεχνικά τα δύο αδέλφια στην ταινία του Καναδού μετρ.
Στο φετινό τηλεοπτικό ριμέικ έχουμε δίδυμες αδελφές που τις ερμηνεύει με αξιοθαύμαστη επιμονή στη λεπτομέρεια η Ρέιτσελ Βάις. Η βασική δημιουργός της σειράς Άλις Μπερτς αλλάζει το φύλο, αλλά διατηρεί τα ονόματα Μπέβερλι και Έλιοτ.
Η ενδοφιλμική συμμετρία του Κρόνενμπεργκ χαρτογραφούσε τη σχιζοφρενική φαντασίωση των δίδυμων δίνοντας έμφαση στα χειρουργικά εργαλεία με σχήματα οργάνων. Στη σειρά της Μπερτς δεν πέρασε ο υπονομευτικός ρόλος της γυναίκας και το male gaze απουσιάζει ξεκάθαρα, καθώς το σενάριο ρίχνει βάρος στη μητρική εμπειρία και στον αγώνα των γυναικών να διεκδικήσουν την αυτοδιάθεσή τους με στρωτή queer προσέγγιση. Την εμμονή του Κρόνενμπεργκ για μεταμόρφωση του σώματος η Μπερτς την έχει αντικαταστήσει με τον φόβο του γήρατος. Η αλληλοσυμπληρούμενη κατάρρευση των διδύμων εδώ είναι δοσμένη μέσα από μπόλικες δόσεις μαύρης κωμωδίας και ειρωνείας απέναντι στους προνομιούχους entrepreneur. Η σειρά έχει τη δική της γλώσσα και διαθέτει έναν μηχανισμό που γίνεται αισθητός χωρίς να γίνεται απαραίτητα και αντιληπτός και τα έξι επεισόδια διαθέτουν ισορροπία αισθητικής σεναρίου και εικόνας. Άλλωστε, έχουν σκηνοθετήσει μεταξύ άλλων ο Σον Ντέρκιν του «Martha, Marcy, Mae, Marlene» (2011) και η Καρίν Κουσάμα του αξιόλογου «Invitation» (2015). Δεν γίνεται και δεν χρειάζεται να αναπαραχθεί η άβυσσος εσωτερικής αγωνίας του Κρόνενμπεργκ που άφηνε τη συνείδηση του θεατή ανοχύρωτη στην εισβολή του φόβου, αλλά η Ρέιτσελ Βάις είναι εκπληκτική και απόλυτα αφοσιωμένη στον διπλό ρόλο των γυναικών που οδηγούνται στον όλεθρο και η ερμηνεία της απελευθερώνει το αποστάλαγμα της ιστορίας στη μικρή μας οθόνη.
Νυχτερινός πράκτορας (Night agent)
Διαθέσιμο από το Netflix
Το κατασκοπευτικό θρίλερ του Σον Ράιαν (ο εμπνευστής του βίαιου αστυνομικού δράματος «The shield») ακολουθεί την ξέφρενη πορεία του νεαρού πράκτορα του FBI Πίτερ Σάδερλαντ. Ο φιλόδοξος ήρωας βρίσκεται στο επίκεντρο της Διαχείρισης Κρίσεων του Λευκού Οίκου παρόλο που τον βαραίνει η ιστορία του πατέρα του, επίσης πράκτορα, ο οποίος κατηγορήθηκε ως πληροφοριοδότης των Ρώσων. Ο Σάδερλαντ είναι βγαλμένος από τη μηχανή παραγωγής υπερ-ικανών και υπερ-έξυπνων αρσενικών (όπως οι Jack Ryan, Jason Bourne, Jack Bauer, Jack Reacher και πάει λέγοντας), οι οποίοι ξέρουν (φυσικά…) πότε να παρακάμψουν τους γραπτούς και άγραφους κανόνες και να ακολουθήσουν το ένστικτό τους με οποιοδήποτε κόστος.
Ο Πίτερ αναλαμβάνει μια μάλλον ανιαρή θέση στο γραφείο Νυχτερινής Δράσης, που σημαίνει ότι κάθε βράδυ κάθεται για ώρες μπροστά από ένα τηλέφωνο. Η μυστική γραμμή χρησιμοποιείται σε περίπτωση απόλυτης ανάγκης από πράκτορες όταν κάτι πάει στραβά σε κάποια αποστολή. Όταν θα τον καλέσει μια νεαρή γυναίκα, τη στιγμή που θα μάθει ότι η θεία και ο θείος της είναι μυστικοί πράκτορες που απειλούνται από πληρωμένους δολοφόνους, ο Σάδερλαντ θα αναλάβει να την προστατεύσει και κάπως έτσι θα ξετυλιχθεί μια υπόθεση συνωμοσίας που φτάνει μέχρι τον Λευκό Οίκο. Το ύφος και η προσέγγιση στο ηθικό βάρος του καθήκοντος θυμίζει ταινίες της δεκαετίας του ’90, όπως το «In the line of fire» με τον Κλιντ Ίστγουντ. Παρά τις σχηματικές σκηνές δράσεις και την απλοϊκή υπόθεση, υπάρχει κάτι απελευθερωτικά απολαυστικό στο να παρακολουθείς ένα καλοφτιαγμένο, παλιομοδίτικο θρίλερ που βασίζεται στο αίσθημα της «απολαυστικής παράνοιας», όπως το περιέγραψε χαρακτηριστικά ο Στίβεν Κινγκ.
Από την καταιγιστική εναρκτήρια σκηνή με μια βόμβα σε ένα τρένο μέχρι το αναπάντεχα αιματηρό φινάλε, το «Night agent» δεν προσβάλλει σε κανένα σημείο τη νοημοσύνη του θεατή. Το ομώνυμο βιβλίο έγραψε ο Μάθιου Κουέρκ το 2019 και κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
